De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
vrijdag 20 april

Hoofdartikeldonderdag, 20 november 2003

BerlusconiÖ
Het is niet gepast als een voorzitter van de Europese Unie zijn stokpaardjes berijdt of alleen de wensen van zijn eigen land in het oog houdt. Het om het half jaar tussen de lidstaten roulerend voorzitterschap is er niet voor om het eigen verlanglijstje te vervullen. De bedoeling is om de grote lijnen vast te houden die op Europese topontmoetingen zijn vastgelegd. Een voorzitter mag zich niet verliezen in verwezenlijking van nationale ambities. Hij zit er per slot van rekening voor de hele EU en niet voor zijn eigen land.
Dat gaat meestal wel goed. Maar nu sinds 1 juli de Italiaanse premier Silvio Berlusconi voorzitter is, loopt het behoorlijk mis. Zijn entree in het Europees Parlement vier maanden geleden beloofde al weinig goeds. In zijn eerste speech als EU-voorzitter maakte hij een Duitse parlementariŽr uit voor kampbeul. De ophef daarover vond hij maar overdreven, want een geintje moet kunnen, vond hij.
Vervolgens vocht Berlusconi zijn vete met Europese Commissie-voorzitter Prodi, een politieke rivaal in eigen land, in het openbaar uit. Zo gaf Berlusconi tijdens vergaderingen van de Europese Raad pesterig Prodi als laatste het woord, terwijl de Commissievoorzitter wordt geacht te spreken na de EU-voorzitter. Kinderachtig gedrag, maar gelukkig niet al te schadelijk voor Europa.
Minder onschuldig is de schaamteloze manier waarop Berlusconi Italiaanse projecten die voor subsidie in aanmerking komen onder de aandacht van Brussel brengt. En wat nog schadelijker is voor het Europese buitenlandse beleid en het imago van de Europese Unie is de manier waarop hij de Russische president de hand boven het hoofd houdt. Tijdens een top in Rome van de EU en Rusland nam Berlusconi vorige week Poetin in bescherming. Rusland schendt niet de mensenrechten in de Russische deelrepubliek TsjetsjeniŽ, zo zei Berlusconi, en de arrestatie van de oliebaron Chodorkovski, een mogelijk toekomstige politieke rivaal van Poetin, was niet politiek gemotiveerd. Berlusconi maakte het zo bont dat de Europese Commissie vrijdag de uitzonderlijke stap nam zich van deze uitspraken te distantiŽren. Minister De Hoop Scheffer van Buitenlandse Zaken zei dinsdag dat het de andere lidstaten heeft gestoord dat er tijdens de top geen kritiek geleverd mocht worden op de mensenrechtensituatie in TsjetsjeniŽ.
Öen het gezicht van Europa
De commotie rondom Berlusconi doet de vraag rijzen of Europa niet beter af is met een vaste voorzitter. De Europese Conventie, een denktank die politieke hervorming voorbereidt, voelt daar wel voor. Het zou de continuÔteit van het beleid ten goede komen. Bovendien zou daardoor voorkomen worden dat door een al te persoonlijke invulling ŗ la Berlusconi de Europese Unie minder serieus wordt genomen.
Daar valt inderdaad veel voor te zeggen. Maar de nadelen voor kleine landen als Nederland zijn groot. De grote landen komen door hun grotere politieke gewicht en status eerder in aanmerking om een voorzitter te leveren dan de kleinere. Ze hebben daar de macht voor en zullen die ook gebruiken. Dat is deze week wel gebleken in de kwestie rondom het stabiliteitspact. Duitsland en Frankrijk leggen ijskoud de strenge monetaire eisen naast zich neer die zijn afgesproken om de euro op koers te houden. Bezwaren van kleine landen, zoals Nederland, die streng bezuinigen om te voldoen aan de Europese begrotingsregels, worden geŽrgerd terzijde gelegd.
Met die houding ondermijnen de grote landen de Europese integratie. Als landen de afspraken van het stabiliteitspact naast zich neer leggen, dan kunnen ze dat ook met andere Europese afspraken doen. Ze blijken er niet vies van te zijn hun eigen mening door te drukken en hun eigen positie te verstevigen, ook al gaat dat ten koste van andere landen.
Die les zal de kleinere EU-lidstaten niet zijn ontgaan. En dat zal ze extra huiverig maken hun vetorecht op te geven zoals een voorstel luidt voor de nieuwe EU-grondwet. Het is maar wat ze willen: een slagvaardige, door de grote landen gedomineerde EU of een zwak en verdeeld Europa maar waar wel elk land evenveel recht van spreken heeft. En dus ook op zijn tijd een voorzitter mag leveren. Dan moet wel op de koop worden toegenomen dat eens in de zoveel tijd figuren als Berlusconi mede het gezicht van Europa bepalen.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties