De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zaterdag 16 december

Hoofdartikelmaandag, 12 januari 2004

De Antillen…
Het wordt steeds moeilijker voor te stellen, maar de Nederlandse Antillen zijn een deel van het Koninkrijk der Nederlanden. Wat er in de relatie tussen de Antilliaanse regering en Den Haag gebeurt, lijkt meer op een politieke soapserie dan op de werkelijkheid van een volwassen koninkrijk. Neem afgelopen weekeinde. Minister Donner van Justitie is op bezoek geweest en zoals zo vaak het geval is na Nederlands bezoek: narigheid. De Antilliaaanse premier Mirna Louisa-Godett belegde in alle haast een persconferentie naar aanleiding van het Nederlandse bezoek. Minister Donner en minister De Graaf hadden een lunch gehad met de top van het Openbaar Ministerie, zonder dat de betreffende Antilliaanse minister daarvan op de hoogte was. Dat zat de Antilliaanse premier niet lekker en voor haar was dat ongenoegen voldoende reden om de pers bij elkaar te roepen om te komen luisteren naar haar klachten, waarschuwingen en dreigementen. Zo beloofde ze ontslag voor de Nederlandse ambtenaren die overleg hebben met Nederlandse ministers, zonder dat de Antilliaanse regering van die gesprekken op de hoogte is. Zulke ambtenaren zijn als spionnen, vond Godett.
Bij aankomst in Nederland had minister Donner moeite, zo leek het, om niet in al te duidelijke termen uitdrukking te geven aan zijn verbazing over de handelwijze van de Antilliaanse premier. Hij gaf toe dat het niet verstandig was geweest zijn Antilliaanse collega niet op de hoogte te stellen van het overleg. Maar voor het overige was er geen reden om zo hoog van de toren te blazen; waarom zou een Nederlandse minister niet met Nederlandse ambtenaren kunnen spreken? Dergelijk overleg is er altijd bij Nederlands bezoek.
Het bezoek van Donner is voorbeeldig voor de verhoudingen tussen Nederland en de Antillen; van een normale verhouding is geen sprake.
Het gevoelige punt voor de Antilliaanse premier in het ‘geheime’ overleg is de zaak tegen de broer van de premier, Anthony Godett. Deze was kandidaat voor het premierschap, maar is veroordeeld wegens fraude. In zijn plaats is zijn zuster premier geworden. De veroordeelde is in hoger beroep gegaan en beweert overal waar hij kan dat het proces tegen hem een politiek proces is. Een deel van de Antilliaanse bevolking steunt hem en accepteert dat Godett wellicht niet helemaal zuiver is geweest. Want politici stelen toch allemaal? Ook in Nederland…
…en Nederland
Het is al te gemakkelijk lacherig te doen over de Antillen. Dat land leeft in een andere cultuur, en manieren van doen die voor ons onbegrijpelijk zijn kunnen daar gewoon zijn, althans beter te begrijpen. Dat verschil in cultuur is wellicht de grootste hindernis voor een gewone, volwassen verhouding tussen de beide delen van het koninkrijk. Daar komt nog bij de bijna reflexmatige houding van de Antillen dat alles wat Nederland doet uitdrukking is van superioriteit. En dat heeft weer te maken met de afhankelijkheid van de Antillen van het rijke Nederland en het bewustzijn van de enorme problemen van de Antillen. Denk aan de uitzichtloze toekomst van veel Antilliaanse jongeren en de ‘uitstoot’ van deze jongeren naar Nederland. Of denk aan de smokkel van drugs, die zowel voor Nederland als voor de Antillen een enorm probleem vormt.
Overigens is de bestrijding van drugsinvoer ook een voorbeeld van de moeizame verhouding. Of er is ruzie over scanners die uit Nederland komen en medisch gezien onder de maat zijn, of Nederland wijzigt weer eens zijn controlebeleid op Schiphol. Dat laatste is overigens ook in Nederland reden voor op z’n minst geschamper. Vooral over de rol van de Tweede Kamer, die meedeint op de golven van mediahypes: dan moet dit gebeuren, dan weer dat en nu vervolgen we niet eens meer drugskoeriers die niet meer dan een bepaald aantal grammen vervoeren. De reden: vervolging van de ‘kruimels’ is niet in balans met de inspanningen en met de schade die ontstaat door het inzetten van menskracht en bezetten van celruimte voor de ‘kleine jongens’. Misschien dat er nu wat rust komt in het beleid. Dat is hoogst wenselijk. Want de poppenkast die de Tweede Kamer ervan maakt, hoort bij de Nederlandse politieke cultuur waarover ook heel wat te lachen valt: de Antillen zijn niet uniek.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties