De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
vrijdag 22 september

Geloof & Kerkdonderdag, 1 april 2004

Donderdag première van film Mel Gibson
Het wordt een Passion-Pasen
Leeuwarden – Tot donderdag was de discussie over de film een theoretische: hoe expliciet mag je het lijden van Christus verbeelden? Donderdag is de Nederlandse première van The Passion of The Christ . Dat zet niet alleen de discussie in een ander licht, maar voor de kijkers ook de viering van de paasdagen. Wie Gibsons filmbeelden op het netvlies heeft, zal anders luisteren naar het lijdensverhaal.
BERBER BIJMA
Uit de berichten over de overzeese première was al heel snel duidelijk dat het niet om een doorsnee bijbelse-vertelling-verbeeld gaat. Nee, The Passion verdeelt gemeenschappen – ook in kerken - in twee kampen: voor of tegen.
Alarmerende berichten bovendien over een bioscoopbezoeker die aan een hartaanval was bezweken, en later een tweede in Zuid-Amerika. Nu zal dat in zulke grote werelddelen vaker gebeuren, maar in dit geval werd het rechtstreeks in verband gebracht met het zien van de film.
De recensenten in de Verenigde Staten buitelden over elkaar heen. De een noemt het ‘de beste film die ooit over Jezus gemaakt is’, de ander geeft als tegengas een vrije vertaling van een vers uit Hosea: ‘in liefde heb ik behagen, niet in bloedige offers’. Met de woorden van een vrouw die de film zag, zullen beide het waarschijnlijk eens zijn: ‘Wie deze film gezien heeft, zal nooit meer op dezelfde manier naar het lijdensverhaal kunnen luisteren’. De een vindt dat winst, de ander verlies.
Ook in Nederland zal de film de bezoekers niet onberoerd laten. Bloed, veel bloed, zeggen de weinigen die een voorpremière hebben meegemaakt. De kranten en bladen zwengelden de discussie al enkele weken geleden aan en inmiddels voegen steeds meer kerkbladen zich daarbij. Nog voor gemeenteleden de film hebben kunnen zien, laten predikanten en voorgangers (die ’m meestal ook nog niet hebben gezien) weten hoe zij erover denken. Het blijft echter voor veel kerken niet bij stukjes in het kerkblad; catechisanten, gespreksgroepen en jeugdclubs zijn van plan naar de film te gaan en alleen al om ‘met de jeugd in gesprek te kunnen blijven’, zullen sommige ouders meegaan. De film lijkt zo’n hype te worden dat ‘niet gaan’ een minstens even bewuste keuze zal zijn als ‘wel gaan’.
Vanuit de Samen-op-Wegkerken zijn vooralsnog weinig positieve geluiden te horen. Het landelijke kerkbestuur wil geen expliciet advies geven, maar ds E. Overeem, adjunct-directeur van de arbeidsorganisatie, heeft wel gezegd ,,dat het maar de vraag is of zo’n film in staat is de betekenis van het lijden en sterven van Christus voor ons mensen te peilen’’. Dr E. van der Sluis, voorganger van de SoW-gemeente De Lege Geaën schrijft in |het eerstvolgende kerkblad dat het Woord geen gewelddadige verbeelding behoeft om ons tot in het diepst van onze ziel te kunnen raken. De katholieke hoogleraar Hein Blommestijn schreef vorige week in het Friesch Dagblad een artikel van dezelfde strekking, al vindt hij lang niet alle katholieken aan zijn zijde.
Evangelisch Nederland is overwegend enthousiast over de film. Bioscoopzalen worden afgehuurd om gelovigen en vooral ongelovigen te laten kijken naar de verbeelding van het lijden. Velen vinden het een evangelisatiemiddel bij uitstek: anderhalf uur beeld kan soms zo veel meer zeggen dan urenlange gesprekken. Nazorg wordt in veel gevallen groepsgewijs georganiseerd, want het is wat al te kort door de bocht om een ongelovige naar huis te sturen met enkel de toelichting ‘dit heeft Jezus nou voor jou gedaan’.
Het staat echter nog te bezien op wie de film de meeste indruk maakt: de christen of de niet-christen. Met een premièredatum van tien dagen voor Pasen is in ieder geval duidelijk dat veel kerkgangers dit jaar anders naar de bekende bijbelteksten zullen luisteren, en misschien zelfs wel naar de Matthäus Passion . De vraag van wel-gaan-of-niet-gaan is voor gelovigen dus in feite de vraag in hoeverre zij willen dat hun paasbeleving dit jaar door Mel Gibsons interpretatie van lijden gekleurd wordt.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 2


Reacties:

Op Goede Vrijdag werd in de Katholieke Kerk altijd Psalm 69 gebeden. De laatste jaren is dat weggeebt alleen in de kloosters word dit nog gebeden. Signalen die tot mij gekomen zijn vertellen dat het lijden van Jezus Christus 200 procent heviger is dan wat in The Passion of The Christ wordt getoond.Ik ga in ieder geval op Goede Vrijdagmiddag met een hele andere intentie naar deze film kijken. Het word een bijzondere Kruisweg voor mij. Moge deze film een aanzet zijn om de oude traditie om op Goede Vrijdag PS 69 te lezen weer in ere hersteld worden.

theo duray, waalre - maandag, 5 april 2004


We vergeten vaak de Kracht van het gebed: 'Vader, ga de mensen "trekken" die de film zien', is voor mij veel belangrijker, dan alle woorden en meningen. Hosanna

E.M de Wit-Al, Winssen - vrijdag, 2 april 2004


Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties