De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zaterdag 16 december

Hoofdartikeldonderdag, 17 juni 2004

Stille ramp
In Sudan voltrekt zich een humanitaire ramp. In de Sudanese regio Darfur wordt de zwarte bevolking geterroriseerd door Arabische milities. Een miljoen mensen zijn al op de vlucht geslagen, binnen Sudan of naar buurland Tsjaad. De ontheemden en vluchtelingen hebben dringend hulp nodig. Maar ondanks oproepen van onder andere VN-secretaris-generaal Kofi Annan, dinsdag nog, is er weinig internationale actie. Dat komt mede doordat de tragedie is omgeven door een grote stilte. Het dictatoriale bewind in Sudan laat geen journalisten toe die vrij verslag kunnen doen. De weinige hulporganisaties die het land binnen mogen, zwijgen soms over de misstanden omdat ze bang zijn anders het land te worden uitgezet. De wereld heeft dus nauwelijks in de gaten welk een drama zich in Sudan afspeelt. Gevolg daarvan is dat de publieke opinie niet wordt gemobiliseerd en regeringen niet onder druk worden gezet door de eigen bevolking om actie te ondernemen. Terwijl er misschien toch een tweede ‘Rwanda’ in de maak is. En later vraagt iedereen zich af hoe we het zo ver hebben kunnen laten komen.
Sudan is niet het enige voorbeeld van een ‘vergeten’ catastrofe. In landen als Colombia, Angola en Liberia spelen zich ook drama’s af buiten het zicht van de media en dus buiten het oog van de wereld. Aan de andere kant krijgen gebeurtenissen in landen waar journalisten, hulpverleners en mensenrechtenactivisten zich redelijk onbelemmerd kunnen bewegen in verhouding overmatig veel aandacht. Dat is een van de redenen waarom het conflict tussen Israëliërs en Palestijnen zo hoog op de internationale agenda staat. Het klinkt wat cru, maar de Palestijnen hebben het getroffen met zo’n tegenstander - daar kunnen de Koerden, de Tibetanen, de Papua’s en de Sudanese christenen jaloers op zijn. Als Israël even hardvochtig zou optreden tegen de minderheden als de Arabische buren en even weinig persvrijheid zou kennen, zou de wereld niet zo te hoop lopen tegen de joodse staat. Maar dat is nu eenmaal de prijs die wordt betaald voor vrijheid en democratie.
Terug naar Sudan. Mede door het gebrek aan media-aandacht wordt de Sudanese regering te weinig door andere landen gedwongen het geweld te stoppen. Zo is stilte verworden tot de ongewilde medeplichtige van bloedvergieten en terreur.
Niet tevreden
Europa gaat zich bezinnen op de lage opkomst bij de verkiezingen voor het Europees Parlement. Nog niet de helft van de inwoners van de EU-lidstaten heeft de gang naar de stembus gemaakt. Vroeger maakten Europese bewindslieden wel eens schampere opmerkingen over het democratisch gehalte van het openbaar bestuur in landen als de Verenigde Staten en India waar net de helft van de stemgerechtigden kwam opdagen. Nu is het in Europa nog minder gesteld.
Staatssecretaris Nicolaď van Europese Zaken wil als Nederland straks voorzitter van de EU wordt een speciale conferentie houden om de opkomst voor de Europese verkiezingen te verhogen. Hij wil met zijn collega’s ervaringen uitwisselen en ook concrete afspraken maken.
Het is hoopvol dat de ernst van de situatie in ieder geval wordt onderkend. Europa zal ongetwijfeld met maatregelen op de proppen komen om de EU beter aan de man te helpen. Dus nog maar een keer uitleggen hoe belangrijk Europa is. Maar het is de vraag of een blije publiciteitscampagne helpt de kloof tussen de burger en de instituties te verkleinen. Waarschijnlijk niet. Het kernprobleem is namelijk niet dat de burger het belang van Europa niet snapt, maar het dat het allemaal te snel gaat. Uit de opkomstcijfers en de vele stemmen die de protestpartijen hebben gekregen, blijkt dat de Europese burgers absoluut niet tevreden zijn. Veel bevoegdheden worden overgedragen aan Brussel zonder dat de bevolking het gevoel heeft dat het daarin is gekend, zoals minister Bot van Buitenlandse Zaken ook onlangs toegaf. Dat heeft hij goed gezien, maar probeer het maar eens te veranderen. Europa kan alleen weer gaan leven als de machtsoverdracht van nationale staten aan het als bemoeizuchtige en bureaucratisch ervaren Brussel een beetje wordt teruggedraaid. Maar dat zal niet snel gebeuren. Eenmaal verworven macht wordt zelden vrijwillig teruggegeven.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties