De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zaterdag 16 december

Hoofdartikelvrijdag, 1 oktober 2004

Hoezo, winnaar…
Als er al een winnaar valt aan te wijzen van het debat vannacht in Amerika tussen de presidentskandidaten, dan zou de Democraat Kerry hebben gewonnen, aldus de peilingen. Maar ‘winnaar’ is een erg groot woord in dit verband. Het suggereert dat de uitkomst van het debat van invloed zou zijn op de verkiezingen van 2 november. Maar dat is te veel eer. De standpunten van de beide kandidaten zijn genoegzaam bekend en die werden vannacht nog maar eens uitputtend herhaald.
Geen enkele kiezer zal tot verrassende, nieuwe inzichten zijn gekomen tijdens dit debat. Nou ja, debat. Van een flitsende uitwisseling van argumenten was geen sprake. Kerry en Bush dreunden een door hun adviseurs ingestampt lesje op. De impact van hun uitgekauwde boodschap moet het meer hebben van de kracht van de herhaling dan van de overtuigingskracht van argumenten.
Met ‘Kerry heeft gewonnen’ wordt eigenlijk bedoeld dat hij er het beste in is geslaagd zijn voorgekookte boodschap in de meest simpele bewoordingen over te brengen. Of hij is minder tegengevallen dan vooringenomen kijkers dachten. Het kan ook zijn dat Bush minder goed op dreef was, het is maar hoe je het bekijkt.
De beide kandidaten waren wel zo verstandig zich in hun voorspelbare dialoog niet schuldig te maken aan moddergooien. Het staat weinig presidentieel zich daartoe te verlagen. En bovendien is daar weinig reden toe. Ze hebben dat eerder al vakkundig overgelaten aan hun campagnestaf en medewerkers. Zo zeiden de Republikeinen tijdens hun partijcongres vorige maand dat als Kerry de verkiezingen wint Parijs gaat bepalen of Amerika oorlog voert. Bovendien stippelen de Verenigde Naties de buitenlandse politiek van Washington uit en komen er meer aanslagen van al-Qaeda. Vannacht mocht president Bush zelf zijn visie geven op het ‘onheil’ dat Amerika volgens hem te wachten staat als zijn Democratische rivaal op 2 november wint.
Bush maakte zijn rivaal niet belachelijk maar hij verloor zichzelf wel in verkiezingsretoriek. Hij hamerde op zijn aloude thema dat de oorlog in Irak onderdeel uitmaakt van de oorlog tegen het terrorisme. Inderdaad maakt die oorlog daar nu deel van uit. Al-Qaeda werkt samen met de Iraakse opstandelingen. Maar Bush vergeet er bij te zeggen dat die samenwerking pas is ontstaan na de inval van de Amerikanen. Zelfs de CIA en andere inlichtingendiensten geven toe dat er voor die tijd geen sprake was van een pact tussen Bin Laden en Saddam Hussein
Kerry oppert dan ook terecht dat Bush de werkelijke strijd tegen terreur, die tegen onder anderen Osama bin Laden en al-Qaeda, heeft ingeruild tegen een peperdure oorlog in Irak die bondgenoten alleen maar heeft afgeschrikt en de VS onveiliger heeft gemaakt. Kerry wil een internationale aanpak, met nadrukkelijk oog voor verbetering van de relaties met het buitenland.
…in voorgekookt debat?
En nu wordt het interessant voor Europa. Hoe de wereld er uit ziet onder nog eens vier jaar Bush is bekend. Dat wordt meer van hetzelfde, zo maakte hij vannacht duidelijk. De Republikeinse regering denkt anderen niet nodig te hebben.
Europa kan als Bush wordt herkozen weer comfortabel achteroverleunen omdat het toch niet medeverantwoordelijk wordt gemaakt. Het kan zich weer overgeven tot gemakzuchtig geleverde kritiek vanaf de zijlijn.
Onder Kerry wordt het een ander verhaal. De Democraat wil de door Bush van Amerika vervreemde bondgenoten er weer bij betrekken. Hij verwacht van Europa een grotere rol. De Europese landen zeggen dat ook te begeren. Maar meer diplomatie, overleg, inspraak en multilateralisme betekent ook meer dragen van lasten. En heeft Europa een oplossing voor Irak? Is het bereid de nucleaire ambities van Iran en Noord-Korea desnoods met sancties teniet te doen? Wil het meer troepen leveren voor de brandhaarden in de wereld? Dat valt allemaal nog te bezien. Ook zonder Bush blijft er genoeg conflictstof over tussen de VS en Europa.
Een nieuwe president hoeft dus niet te betekenen dat de huidige transatlantische kloof kleiner wordt. Maar er wordt dan in ieder geval meer op basis van gelijkwaardigheid gesproken.
Zo ver is het nog lang niet. Als de peilingen niet bedriegen zit Bush nog vier jaar in het Witte Huis. En dat kan Kerry ook worden verweten. Wie er niet in slaagt iemand te verslaan die verantwoordelijk is voor het debacle in Irak, een torenhoog begrotingstekort en het vervreemden van de bondgenoten, verdient het niet president te worden. Dan is Kerry’s boodschap terecht te licht bevonden.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties