De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zaterdag 16 december

Geloof & Kerkwoensdag, 24 november 2004

Toerustingsavond in Bolsward
‘Anselm Grün toont mensen de stille weg’
Bolsward – De kerk geeft vaak meer aandacht aan de buitenkant, aan organisatie, en aan wat mag en niet mag, en heeft minder aandacht voor spiritualiteit, voor de structuur van de menselijke ziel, voor wat mensen gelukkig maakt. Dat is betreurenswaardig en zou eigenlijk anders moeten. Dat betoogde abt Gerard Mathijsen van de Benedictijner Abdij te Egmond-Binnen dinsdagavond in Bolsward.
Mathijsen was te gast in ‘Het Centrum’ bij de Gereformeerde Kerk en uitgenodigd door de commissie Vorming en Toerusting van de beide protestantse kerken. Hij sprak over de persoon en het werk van de Duitse monnik Anselm Grün.
Meer dan vijftig mensen met een reformatorische of rooms-katholieke achtergrond kregen uitleg wie Grün is en waarom de tientallen verschenen boeken van hem over spiritualiteit zoveel gekocht, gelezen en gewaardeerd worden. Alleen bij de eigen uitgeverij van het Duitse klooster waar de schrijver woont, verschenen al zeventig titels met een gezamenlijke oplage van ruim een miljoen. Zijn werk is vertaald in 26 talen.

Studietijd

Gerard Mathijsen heeft Anselm Grün tijdens zijn studietijd in Rome persoonlijk leren kennen. Grün is tegenwoordig benedictijner monnik van één van de grootste abdijen in Europa, Münsterschwarzach, een klooster waar honderd monniken leven. Hij werd in 1945 geboren, deed zijn gelofte als monnik in 1965 en ontving in 1971 zijn priesterwijding.
Je zou hem zowel een doener als een dromer kunnen noemen. ,,Anselm is iemand die elke minuut van de dag benut - hij staat al ruim een kwart eeuw als econoom aan het hoofd van het administratief apparaat, maakt vele reizen en houdt overal lezingen - en die tegelijkertijd luistert naar het stille verlangen van zijn hart’’, legde Mathijsen uit.
Grün staat bewust in een grote traditie en is helemaal open voor een nieuwe toekomst. Hij is in staat om verbanden te zien en te leggen. Hij maakt christenen bewust dat ze vaste grond onder voeten hebben en een horizon om naar uit te kijken en met vertrouwen naar toe te leven.
Mathijsen betreurde met Grün dat de kerk vaak meer aandacht geeft aan de buitenkant, organisatie, en aan wat mag en niet mag, en minder aandacht heeft voor spiritualiteit, voor de structuur van de menselijke ziel, voor wat mensen gelukkig maakt.
Grün biedt geen abstracte studeerkamergeleerdheid, maar denkt in gesprek met broeders in het klooster, gasten en met veel mensen die een beroep op hem doen, na over het dagelijkse leven. Een leven dat met al zijn verlatenheid, eenzaamheid, verlamming en beklemming beleefd mag worden vanuit het geloof in Gods onvoorwaardelijke liefde.
Zoals elke schrijver heeft Anselm Grün zijn eigen invalshoek. Krachtlijnen die in iedere publicatie naar voren komen en zijn boeken kenmerken. Mathijsen noemde er vijf: een bijbelse spiritualiteit, de invloed van het oude monnikendom, de Regel voor monniken van Benedictus en het leven in de abdij, de psychologie van C.G. Jung en ten slotte de pastorale praktijk. Vervolgens ging Mathijsen uitgebreid op elk van deze krachtlijnen in.
Tenslotte vertelde hij op verzoek van de Bolswarders nog over de laatste ontwikkelingen van de benedictijnse gemeenschap in de Noord-Hollandse kustplaats.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties