De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 23 mei

Bijschriftdonderdag, 20 januari 2005

Rooskleurig
Toen de Israëlieten werden weggevoerd naar Babel, bleef een klein deel van de bevolking achter.
Johannes 4: 27-42
Toen de Israëlieten werden weggevoerd naar Babel, bleef een klein deel van de bevolking achter. Zij vermengden zich met de vreemdelingen die het land binnenkwamen en werden op den duur Samaritanen genoemd. Deze half-heidense mengbevolking trachtte de herbouw van Jeruzalem en van de tempel te verhinderen toen de ballingen terugkeerden uit Babel. Zij bouwden een eigen tempel op de Gerizim, die in 129 voor Christus werd verwoest. De bergtop bleef hun heilig en was vanuit Sichar goed te zien.
Wie deze plaats bezoekt, raakt niet alleen onder de indruk van de Jakobsbron, maar ook van de Ebal en de Gerizim. Op de hellingen van deze bergen heeft immers een wonderlijke gebeurtenis plaatsgegrepen die in Deuteronomium 27 staat beschreven.
Toen Israël na een woestijnreis van veertig jaar de Jordaan doorging en het beloofde land binnenkwam, moesten zes stammen plaats-nemen op de helling van de Ebal en zes stammen op de helling van de Gerizim. Een groep levieten riep in spreekkoor een twaalftal vervloekingen, bijvoorbeeld: ‘Vervloekt is degene die een vreemdeling, een wees of een weduwe onrechtvaardig behandelt’ (27: 19). De stammen op de Ebal riepen na elke vervloeking ‘Amen’. Na elke zegening riepen de stammen op de Gerizim ‘Amen’. Sindsdien heet de Ebal de berg van de vervloekingen en de Gerizim de berg van de zegeningen.
Vele eeuwen later bevindt zich tussen beide bergen de Messias, die als lijdende knecht van God, als Man van Smarten, voor ons de vloek wegdraagt. En die als zegevierende koning, als verrezen Heer, voor ons de zegen verwerft: wij mogen het land van belofte binnengaan. Ieder teken van Jezus is een voorteken. Bij de Jakobsbron toont Jezus zelf de bron van levend water te zijn. Ook voor de heidenen. Zoals ons is voorgezegd en voorgezongen in psalm 87: Rahab (dat is Egypte) en Babel zullen U behoren! Of in dat prachtige slotvers van de berijmde psalm: ‘Zij zullen saam, de groten met de kleinen, dansend de harpen en cimbalen slaan en onder fluitspel in het ronde gaan, zingend: in U zijn al onze fonteinen!’
De woestijn zal bloeien als een roos, zegt Jesaja. Als je door het dorstig indrinken van het Evangelie wordt tot een fontein, beleef je de vervulling van deze profetie. De woestijn om je heen, een woestijn van onverschilligheid en zelfzucht, gaat bloeien als een roos. We zien het aan de Samaritaanse vrouw. Zij wordt een zegen voor heel Sichar!
Jaap Zijlstra
Uit: ‘Toekomst’, Kok Kampen

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Familieberichten
Advertenties