De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 23 november

Hoofdartikelzaterdag, 2 april 2005

NCRV-bestuur…
De NCRV beleeft moeilijke tijden. Vandaag vergaderen de voorzitters van de provinciale afdelingen met het bestuur over in feite de toekomst van de christelijke omroepvereniging. Het leek erop dat de agenda beheerst zou worden door het vertrek van de voorzitter, dr. C. Klop. Die trad af om persoonlijke reden, maar de reden ligt elders, en wel in een botsende visie tussen Klop, andere bestuursleden en de organisatie. Die botsing kwam tot uitdrukking na een interview van de voorzitter in het Nederlands Dagblad . Daarin gewaagde Klop van noodzakelijke kennis van het protestantse erfgoed bij de NCRV-medewerkers. Een en ander in het licht van de gewenste profilering van de NCRV als identiteitsorganisatie. De uitspraken van de voorzitter zinden de organisatie niet – er kwam verzet. Uiteindelijk trad Klop af en met hem enkele anderen.
Die gebeurtenissen zijn reden voor grote zorg. Het gewraakte interview was niet de reden voor de botsing, die ligt veel meer in de niet gedeelde visie op de vormgeving van de identiteit van de NCRV en van haar positie in de Nederlandse samenleving en temidden van andere christelijke organisaties.
De NCRV heeft zich de laatste jaren precies op het punt van de identiteit vervreemd van een deel van haar achterban. Duizenden mensen hebben hun NCRV-lidmaatschap opgezegd – vaak met pijn in het hart – omdat ze zich niet meer herkenden in ‘geur en kleur’ van de NCRV. Hun alternatief was en is de Evangelische Omroep. Ook in Fryslân, ongeveer de belangrijkste provincie voor de NCRV, hebben velen de overstap gemaakt. Typerend voor het verschil - hoewel niet uitputtend - zijn de theologen die in de uitzendingen van de beide omroepen optreden. Denk maar aan ds. Arie van der Veer van de EO en Jacobine Geel van de NCRV.
…naďviteit en de rechte koers
Inmiddels staan morgen ook andere dingen op de agenda. Het optreden van bestuur en directie ten opzichte van het Paasakkoord, bijvoorbeeld. In een advertentie hadden beiden D66 opgeroepen om de omroepparagraaf uit dat akkoord te schrappen. Die zou de vrijheid van de publieke omroepen te zeer beperken. Velen hebben de consequenties van die oproep gezien: het opblazen van het Paasakkoord. En dat betekent het einde van het kabinet.
De houding van bestuur en directie ten aanzien van de politiek is uitermate ongelukkig. Zowel strategisch als inhoudelijk. Ze getuigt van (politieke) naďviteit en ondoordachtheid en is als zodanig een voorbeeld hoe omroepverenigingen zich vooral niet publiekelijk in het politieke debat moeten mengen.
Veel NCRV-leden hebben zich de consequenties van het beleid van bestuur en directie gerealiseerd en hebben boos hun omroep gebeld; het aantal opzeggingen stijgt. Inmiddels is excuus aangeboden voor de advertentie, maar dat is niet eens een pleister op de zere wonde.
De provinciale voorzitters van het bestuur staan vandaag voor de beslissing te oordelen of dit bestuur – uitgedund en wel – in staat is de rechte koers te hernemen. Tot die koers hoort het in gelid zetten van de organisatie als herkenbare christelijke organisatie, die in staat is de levensbeschouwelijke identiteit van de omroepvereniging – namens de leden - te vertalen in herkenbare uitzendingen. Voor de goede waarnemer lijkt er – zeker na de politieke oproep van vandaag – weinig reden voor voldoende vertrouwen in een positief oordeel.
Het belang van de NCRV als herkenbare christelijke organisatie is groot. Niet alleen voor de omroep zelf en voor de leden die de legitimatie zijn voor haar bestaan, maar ook voor het brede veld van christelijke (maatschappelijke) organisaties. De NCRV kan een vitale rol spelen in het tonen van waarde en betekenis van de christelijke traditie voor de samenleving. Ze kan voorts een belangrijke schakel zijn tussen christelijke organisaties, christelijk gedachtegoed van groepen en van individuen, en de samenleving. Daarmee is de omroep trouw aan haar geschiedenis, haar missie en haar leden. Zeker ook die laatsten.
De provinciale voorzitters met hun beslissingen van vandaag hebben jegens hen dan ook een grote verantwoordelijkheid. En de leden zelf? Wie wegloopt, heeft geen invloed meer. Terugkomen dus, en er mede voor zorgen dat de NCRV haar rol en functie ten volle kan vervullen.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties