De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 20 januari

Hoofdartikelvrijdag, 23 december 2005

De wachtende militairen…
Daar zitten ze dan, de militairen die nog steeds niet weten of ze naar Afghanistan gaan, of niet. De militaire én politieke ogen waren gericht op het kabinet dat een besluit zou nemen. Maar dat is er niet gekomen. Of: eigenlijk wel. Het kabinet heeft het voornemen om Nederlandse troepen naar Afghanistan te sturen en vraagt de Kamer haar verantwoordelijkheid te nemen. Afhankelijk van de uitkomst van de standpunten in de Kamer besluit het kabinet om zijn voornemen wel of niet te wijzigen.
De minister-president bracht het ‘besluit’ van het kabinet keurig, evenals zijn uitnodiging aan de Kamer om zich een oordeel te vormen. Maar eigenlijk was het ‘besluit’ van het kabinet een verlegenheidsbesluit en een uitdrukking van de ‘strijd om de loyaliteiten’ die in het kabinet woedt.
Neem minister Van der Kamp. Die heeft zich internationaal verplicht om Nederlandse troepen te sturen. Weliswaar niet formeel, maar wel inhoudelijk. Maandenlang is de minister bezig geweest om zich te vergewissen van voldoende militaire steun voor de Nederlanders in Afghanistan, mochten die in gevaar komen; de Navo heeft zekerheden geboden, inclusief de Amerikanen en de Afghanen ‘rekenen op ons.’ Het probleem is dat Kamp de enige minister in het kabinet is van wie de partijgenoten in de Tweede Kamer onomwonden achter het streven van het kabinet staan. Van D66 wisten we al dat die fractie in de Kamer het liefst niet gaat. En sinds gisteren is het CDA ook een beetje duidelijk geworden in zijn standpunt: ja, mits er een breed draagvlak is in de Kamer, ongeveer tweederde van de stemmen.
Het kabinet is er dus duidelijk niet uit gekomen en heeft zijn toevlucht genomen tot uitstel van de beslissing nadat de Kamer is gehoord. De bedoeling is duidelijk: als de Kamer niet in ruime meerderheid achter de missie staat, wijzigt het kabinet zijn voornemen om een nieuwe missie naar Afghanistan te sturen. Formeel hoeft het kabinet zijn besluit niet te herzien; het besluit om te gaan is immers nog niet genomen. Daarmee voorkomt het kabinet dat met name minister Kamp en minister Bot van Buitenlandse Zaken ‘formeel schade’ lijden in hun internationale contacten. Maar de klap voor beide bewindslieden is er niet minder om.
…en de aarzelende politici
Het CDA in de Tweede Kamer heeft in ieder geval minister Kamp verrast met zijn eis van tweederde meerderheid in de Kamer. En niet alleen hem, maar bijvoorbeeld ook secretaris-generaal De Hoop Scheffer van de Navo. Die is niet blij met de eis van zijn voormalige collega’s in de Kamer. Men kan er rustig van uit gaan dat ‘Jaap’ de defensiewoordvoerder van zijn voormalige fractiegenoten in de Kamer behoorlijk heeft bewerkt om toch vooral ja te zeggen tegen de missie. Maar de invloed van ‘Jaap’ is niet krachtig genoeg meer in de CDA-fractie. Ook hij gaat op dit punt moeilijke kerstdagen in.
Het geheel overziend moet worden vastgesteld dat de missie naar Afghanistan niet onder goed gesternte staat. Al maandenlang wordt in overleggen en in informele onderonsjes gewerkt aan uitzending van Nederlandse troepen en steeds blijkt er weerstand. Nuchter beschouwd is er maar één conclusie: niet gaan; er is te veel gedoe over.
Daarmee komt het eigenlijke punt van de discussie elders te liggen: wat wil Nederland eigenlijk met zijn leger van mannen en vrouwen die hebben gekozen voor het beroep van militair? Inzetbaar voor vredesoperaties, heet het. Maar waar al vrede is, hoeft geen leger te zijn. Steeds duidelijker wordt dat Nederland zich met zijn leger voor vredesmissies probeert te onttrekken aan waar een leger zoals dat van Nederland voor heet te zijn: vrede afdwingen en/of handhaven. Geweld en dus de lijkzakken, zijn daarbij inbegrepen. Wie het risico van lijkzakken niet wil nemen, moet het leger afschaffen. De vraag om beperking van de risico’s is redelijk. Kamp lijkt erin geslaagd de risico’s te minimaliseren. Waar dan nog op gewacht, CDA en D66?

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties