De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Economievrijdag, 16 juni 2006

Open dag op zorgboerderij De Iik
Timmeren en verven om op tijd klaar te zijn
CHRISTIEN SCHNEIDER
Op de boerderij met een oppervlakte van 23 ha houdt de familie het Italiaanse vleesras Marchigiana, vijf pony’s, en nog wat kleinvee. Het bedrijf biedt verder plaats aan gehandicapten en ‘moeilijke’ jongeren voor dagbesteding of arbeidsintegratie. De combinatie van beide doelgroepen blijkt in de praktijk voor beiden positief uit te pakken. De gehandicapte heeft een extra ‘helper’ en de jongere krijgt meer zelfvertrouwen. Kleinschaligheid en individuele mogelijkheden zijn kernwoorden in de aanpak.
Weekeinde 10 en 11 juni.
Even een weekendje weg met z’n tweeën. Na een enerverende periode waarin we maandenlang ieder weekend getimmerd en geverfd hebben om de nieuwe accommodatie voor de deelnemers op tijd af te krijgen, zijn we daar wel aan toe.
Zondagavond schrijf ik uitgerust een persberichtje voor de Open Dag. Ik bel nog even met de moeder van ‘zorgkind’ Germ om te vragen of hij helemaal hersteld is van een kleine ingreep vorige week. Straks nog even de koeien ‘afvoeren’ en dan maar niet te laat naar bed. Tenzij Bella besluit dat ze nu eindelijk eens gaat kalven.
Maandag 12 juni.
’s Ochtends missen we Folkert aan het ontbijt. Hij heeft flink de griep. Om kwart over acht fietsen de anderen naar school en ga ik ‘naar achter’. Germ en Laurens arriveren met de taxi en Danny komt op de fiets. Germ en Danny zijn zoals altijd in een zonnig humeur, maar Laurens moppert wat. Ik stel voor dat hij de hogedrukspuit uit gaat rollen om de oude verflaag van de werktuigloods af te spuiten. Na wat gesputter blijkt hij dit een hele leuke job te vinden.
Danny krijgt ook een waterklus: de pompoenen sproeien. Germ gaat zoals altijd de stal aanvegen en de koeien voeren.
Vrijwilliger Gerrit meldt zich ziek. Wat nu, ik wil eigenlijk pannenkoeken bakken met Germ, maar Danny heeft wel begeleiding nodig. Dat doet Gerrit anders. Tot mijn verrassing brengt Laurens de uitkomst. Hij stelt voor dat hij Danny die ochtend begeleidt bij zijn klusjes. Hij mag het van mij proberen en hij doet het uitstekend! Ik ben trots op hem, wie had dat vorig jaar nou gedacht?
Maandagmiddag is sportmiddag, deze keer gaan we naar het openluchtbad. Drie jongens en een grote bak met water, succes verzekerd! Als de jongens weg zijn, haal ik nog een kar vol boodschappen. ‘s Avonds bel ik de afnemers van vlees om af te spreken hoe laat we donderdag vleespakketten komen afleveren. Nog even naar de koeien en deze snikhete dag zit erop.
Dinsdag 13 juni.
Vandaag is alleen Germ op de boerderij. ’Downsyndromer’ is geen toepasselijke naam voor Germ, want als iemand een positieve uitwerking op zijn omgeving heeft, dan is het Germ wel.
Na het voeren van de koeien gaan we alvast de stal netjes maken voor de open dag en het busje schoonspuiten. Germ spuit mij ook meteen kletsnat. Hij roept een welgemeend ‘sorry’ en geeft me daarna opnieuw de volle laag… Nou ja, het is alweer tropisch warm.
Germ helpt iedere dag met koken voor het hele gezin en de andere deelnemers, dat doet hij ontzettend graag. Na het eten verwacht ik dat hij onmiddellijk met de kinderen de Dokkumer Ee in wil duiken, maar nee. Pas als Roos hem heeft overtuigd dat er wel haaien bestaan, maar niet hier in Raard, roetsjt hij weer breedlachend van de glijbaan het frisse water in.
Laurens’ begeleider belt met het verzoek of ik een rapportage voor zijn indicatiestelling wil schrijven. Ik beloof dat volgende week te doen. Laurens heeft het afgelopen jaar bij ons een enorm positieve ontwikkeling doorgemaakt. Het is best mogelijk dat hij op termijn een plaatsje vindt op de reguliere arbeidsmarkt, maar hij heeft eerst nog veel meer tijd nodig om zijn achterstand in te halen. Ik zal mijn best doen om dat zo goed mogelijk te onderbouwen, met behulp van voorbeelden uit de werksituatie op De Iik.
Woensdag 14 juni.
’s Morgens voert Germ de koeien, de hond en de kippen. We gaan samen naar de wei om de Marchigiana’s een paar koeken te voeren.
Na de koffie gaan we cavia’s halen in Dokkum. Ik wil de afdeling kleinvee wat uitbreiden, zodat Germ ook in de zomermaanden genoeg dieren heeft om te verzorgen. Op mijn verlanglijstje staan nu nog Angorageitjes en een makke ezel.
Folkert knapt weer op en ook Gerrit is weer beter. Hij gaat na het middageten klusjes doen met Danny, die als een schaduw achter hem aan loopt en overal plezier in heeft. Ze gaan het erf maaien en de pony’s alvast dichter bij huis halen voor de open dag.
Germ floreert het beste bij vaste bezigheden en gaat zoals iedere woensdag het kippenhok schoonmaken. Tussen de bedrijven door kalft Bella eindelijk af: een gezond koekalf. Germ komt in een soort rengalop de stal in als hij het nieuws vernomen heeft.
Aan het eind van de middag ga ik naar de slager om alvast de helft van de koe op te halen die vorige week geslacht is. Ik lever alles af bij de klanten en doe er een receptenboekje bij. Ik ben nog mooi op tijd thuis om de jongsten gezellig voor te lezen voor het slapen gaan.
Donderdag 15 juni.
Zodra Laurens er is, vertrekken we weer naar de slager, er moeten vandaag veel vleespakketten rondgebracht worden. Onderweg in het busje ontspinnen zich openhartige gesprekken. We praten over zijn toekomstdromen, over drugs, over zijn opleiding, over vriendinnen en vrienden en over Lonsdale sympathieën (en waarom ik denk dat die hem niet gelukkig zullen maken).
Later op de dag komt zijn leraar van het AOC langs om te overleggen hoe we Laurens verder kunnen begeleiden op het positieve pad, dat hij nu is ingeslagen.
Ik regel wat hulptroepen voor morgen, om alles klaar te maken voor de open dag. Vrienden en familieleden staan altijd weer klaar om mij overal bij te helpen, zonder hen zou ik het nooit redden.
Vrijdag 16 juni
Vandaag wordt een drukke dag: opruimen, versieren, speurtocht uitzetten, pony’s klaarmaken, catering regelen enzovoort. Ik hoop op een geslaagde open dag, waarop we aan de mensen kunnen laten zien wat we aan kunnen bieden voor gehandicapten en moeilijk inpasbare jongeren.
Het komende weekeinde zetten in het hele land tientallen boerenbedrijven hun deuren open voor bezoekers. Reguliere bedrijven, biologische bedrijven maar ook bedrijven met een zorgfunctie. Zo ook in Fryslân. Christien Schneider uit Raard heeft morgen een open dag op zorgboerderij De Iik. De naam van de boomsoort is gekozen als afgeleide van de achternaam die hoort bij het veehouderijbedrijf van de familie Ykema. Haar schoonfamilie. De eikenboom kan net als haar bedrijf zorgen voor sterkte en een noodzakelijke schaduw, is de gedachte. Met haar vier kinderen Francine(14), Roos(11), Folkert(9) en Rindert(7) runt ze het bedrijf, in het weekeinde bijgestaan door haar vriend Sijtze. In de aanloop naar de open dag hield ze afgelopen week een dagboek bij.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

economie
Familieberichten
Advertenties