De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
dinsdag 21 november

Dossierdonderdag, 19 oktober 2006

Servische centrumspits voelt zich thuis in Spanje
Het is hollen en stilstaan met Savo Milosevic
BERT KALTEREN
Pamplona - Savo Milosevic is ontegenzeggelijk de bekendste speler in de selectie van Club Atlético Osasuna, de eerste tegenstander van SC Heerenveen in de groepsfase van de tweede ronde van het UEFA Cuptoernooi. De 33-jarige Servische aanvalsleider van de Spaanse club is dit seizoen bepaald niet te benijden. Osasuna kende een zeer tegenvallende seizoenstart en bezet thans met zeven punten uit zes duels een teleurstellende dertiende plaats.
Het is misschien nog wel erger voor de 1,86 meter lange spits, dat Osasuna tot dusverre slechts vier keer scoorde. Daarmee is de club in de Primera División nog niet eens de minst scorende equipe. Scoren is zijn handelsmerk en dat deed de aanvaller tot dusverre maar één keer in het met 2-0 gewonnen thuisduel tegen Gimnastica. Het was zijn 216de competitiedoelpunt in zijn vijftiende seizoen als professional. Maar daarbij dient ook zeker in één adem de grilligheid genoemd te worden, want het is sinds 1992 hollen of stilstaan met de centrumspits.
Milosevic werd op 2 september 1973 geboren in Bijeljina (Bosnië). Er is in die tijd nog sprake van een verenigd Joegoslavië, waar tal van bevolkingsgroepen in vrede met elkaar samenleven. Op veertienjarige leeftijd vertrekt hij naar het jeugdinternaat van voetbalclub Partizan in Belgrado. Dat jaar (1987) wint Joegoslavië in Chili het jeugd-WK met aankomende sterren als Prosinecki, Suker, Boban en Mijatovic. Vanaf dat moment droomt Milosevic van een carrière als international.
Op achttienjarige leeftijd tekent hij zijn eerste profcontract bij Partizan Belgrado. Dat is in de periode dat in Joegoslavië de burgeroorlog uitbreekt en het land verscheurd. Maar het voetbal gaat gewoon door. In de drie seizoenen bij Partizan maakt Milosevic naam als schutter. In 102 optredens scoort de centrumspits negentig keer. De weg naar het buitenland ligt open en vanaf medio ‘95 is hij met wisselend succes actief bij Aston Villa, Real Zaragoza, Parma, Zaragoza. Espanyol, Celta de Vigo (de laatste drie op huurbasis) en sinds 2004 bij zijn huidige club Osasuna.
,,Dat is het lot van een Servische voetballer. We zijn de nieuwe gastarbeiders geworden. Vroeger gingen er van de twintig spelers twee naar het buitenland, tegenwoordig blijven er slechts twee. We zijn een arm land geworden.’’ Bij Aston Villa kreeg hij op 21-jarige leeftijd met een tegenslag te maken, want zijn neusje voor doelpunten leek hem in de steek te laten. Hij scoorde in negentig duels slechts 28 keer en leefde op voet van oorlog met de fans van Aston Villa. Die noemden hem gekscherend Savo ‘Missalot’evic (miss a lot, mist veel).
Bij Real Zaragoza doet Milosevic weer van zich spreken en verdient een contract bij het Italiaanse Parma. Daar gaat het opnieuw mis. ,,Ik heb zelf Parma uitgekozen. Het was mijn beslissing en ik ben daar zelf verantwoordelijk voor.’’ De Serviër is een voorbeeldig prof, die zich ook weer over deze tegenslag heen knokt en sinds 2002 is Milosevic weer actief onder de Spaanse zon. Eind dit seizoen loopt zijn contract bij Osasuna af, maar aan stoppen denkt de aanvaller nog niet.
Tijdens het WK in Duitsland nam Savo Milosevic afscheid als international. Hij is met 101 interlands recordhouder van zijn land en met 35 doelpunten ook topscorer van zijn land. Een mooie staat van dienst voor de in Bosnië geboren Serviër. ,,Ik ben Bosniër, Bosnische Serviër en Serviër. Dat ben ik door de jaren heen geworden. Het Bosnische nationale elftal bestaat uit moslims. Ik ben mijn hele leven georiënteerd geweest op Servië, omdat mijn familie Servisch is en ik op mijn veertiende al naar Belgrado ben gegaan.’’

‘Alles kapot gemaakt’

Hij speelde in de kwalificatiereeks voor het WK in Duitsland met Servië-Montenegro tegen Bosnië. Tien jaar na het vredesverdrag van Dayton lijken de wonden geheeld, maar niets is minder waar. ,,Ik mis Joegoslavië. Ik kan niet vergeten dat het eens één mooi land is geweest. Het lijkt nu haast een utopie. Het was eens perfect, maar we begrepen niet het land en elkaar te respecteren. We hebben alles kapot gemaakt en ik geloof nog steeds dat de oorlog te voorkomen was geweest.’’
Hij is één van de weinige spelers van zijn lichting, die international is doorgebroken. De oorlog was op z’n hevigst tussen zijn achttiende en 21ste levensjaar. ,,Dat zijn de belangrijkste jaren in de ontwikkeling van een voetballer. Door het embargo speelden we geen internationale wedstrijden en in die tijd heb ik mijn generatie verloren’’, vertelt Milosevic. Zijn hoogtijdagen als international beleefde hij in ons land tijdens Euro 2000, toen hij samen met Patrick Kluivert met vijf doelpunten topscorer werd van het toernooi.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

dossier
Familieberichten
Advertenties