De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 23 oktober

Regiowoensdag, 3 januari 2007

Al die aandacht voor de blitse kant van het singles-bestaan is een tikje eenzijdig
In je eentje op de bank met alleen een zak chips

Leeuwarden - Het imago van alleenstaanden heeft een snelle opwaartse spurt gemaakt. De single is actief, hip, zelfbewust, onafhankelijk en bezit een agenda bomvol dates. Is er nog wel ruimte voor de keerzijde van de medaille? Of rust er misschien een beetje een taboetje op het feit dat het echt niet altijd leuk is, ’s avonds alleen op de bank? Twee vrouwen organiseren in Drachten een tweedaagse training die leert hoe je ook met die mindere momenten goed kunt omgaan.

RIA KRAA
Wat tref je zoal aan op de toonbank van de sleutelspecialist, tussen de sleutelhangers en het nieuwste op het gebied van inbraakbeveiliging? Het kerstnummer van De krant voor singles. Niemand die daar nog van opkijkt, want het tilt op van de krantjes, folders en websites speciaal gericht op alleenstaanden. Het gaat dan doorgaans om het bruisende leven in optima forma: Win een partner, ontdek de leuke adresjes in de provinciesteden, heb je al de juiste muziek voor de feestdagen in huis, go out!, win een single snow pakket, maak een avontuurlijke, verrijkende ervaring van je lunch en kom online daten! Het aanbod is eindeloos - en het gaat nagenoeg allemaal over de mooie en vrije kanten van het alleen-zijn.
Het is een mooi toonbeeld van de emancipatie van de vrijgezel: weg van het zielige imago van het ‘oerbliuwertsje’ die (nog) niet aan de man/vrouw heeft weten te komen. Het is bijna een revolutie dat de alleenstaande zich nu zo zichtbaar manifesteert, zegt Nelly Takken uit Groningen. ,,En nu is het tijd voor de volgende stap.”
Want die nadruk op de leve-het-leven-kant van het vrijgezellendom laat de andere levensaspecten misschien wel een beetje onderbelicht. Daar gaat het niet zo vaak over, zeker niet op al die singles-websites op internet. ,,Inhoudelijk is het niks”, zegt Angelique Esser uit Blessum, na een grondige speurtocht van achter haar pc. De twee organiseren over een paar maanden voor het eerst een tweedaagse training in het Karmelklooster in Drachten. Om mensen het eens grondig te laten hebben over de moeilijker aspecten van het alleen-zijn – en om dat beter te leren hanteren. ,,Ik zie mezelf nog lopen met m’n ziel onder de arm, en heel erg mijn best doen om niet zielig gevonden te worden”, zegt Nelly. Het kost een alleenstaande soms jaren om echt ‘contact te maken’ met het gevoel en het besef van alleen in het leven staan, en om dat te accepteren. ,,Pas dan zit je lekkerder in je vel. En dát helpt weer om contact te maken met anderen. Want voel je je niet lekker, dan heb je daarvoor niet de juiste uitstraling. Dan kun je nog zo tegen iemand zeggen ‘hé, hoe is het’, maar je communiceert ‘ik wil contact, ik heb iets van je nodig’ in plaats van ‘ik heb je iets te bieden’. En voor je het weet zit je in een neerwaartse spiraal.”
Dat is overigens lang niet altijd zo, zegt Angelique. ,,Zeker als je jong bent, geschoold, sociaal vaardig. Veel alleenstaanden zijn uitstekend in staat hun leven te organiseren en kennen hun behoeften goed. Maar als je verlegener bent, of je maakt een paar nare dingen achter elkaar mee, dan wordt het al heel anders.”
De mens is er niet op gebouwd om alleen te zijn; onderzoek na onderzoek wijst uit dat mensen die een relatie hebben gemiddeld gelukkiger zijn, langer leven zelfs. Misschien zijn daarom wel zo veel sites en activiteiten voor singles gericht op het krijgen van contacten of relaties. De training die Angelique (haptotherapeut) en Nelly (mediator) ontwikkelden is nadrukkelijk niet gericht op hulp of tips bij het zoeken naar een partner. Ze richten zich op het alleen-leven zelf. ,,Het gaat er om dat je je leven als single vollediger kunt leven. Het uitgangspunt is niet dat we ongelukkige mensen minder ongelukkig proberen te maken, maar het ontwikkelen van vaardigheden om het completer te hebben.”
Nelly: ,,Dat je goed omgaat met tegenslagen en rotdagen. Je kunt dan ook chips gaan eten, of rationaliseren, of dingen wegstoppen. Dat doet iedereen en dat werkt ook, daar is niks mis mee, maar als je het te veel doet, kost het ontzettend veel energie om het allemaal onder controle te houden.” Dat is een lastig stukje voor alleenstaanden: wat doe je als je je verhaal even kwijt moet? Wie neemt dan de tijd om even te gaan zitten, voeten stevig op de vloer, hand op de buik, en dan gewoon maar even tien minuten voelen wat je voelt, en zeggen: oké, zo is het dus nu. Nelly: ,,Dat helpt al. Dan stroomt je energie weer, en dan kom je automatisch in een ander gevoel terecht.”
Dát is precies waar de twee elkaar op vonden en waarom ze willen samenwerken, zegt Angelique: de overtuiging dat je altijd je gevoelens nadrukkelijk moet opzoeken, er goed naar moet kijken, het moet onderzoeken – dat neemt een groot deel van de lading ervan al weg. ,,Als je van een probleem weg probeert te blijven, houdt het je in de greep.”
Klinkt voor de hand liggend, maar je moet ze de kost geven die niet weten hoe ze dat moeten doen. Al die aandacht voor de blitse kant van het singles-bestaan is een tikje eenzijdig. Angelique: ,,We doen vaak van alles, onze agenda zit vol, maar dat wil niet zeggen dat je het gevoel heb dat je gevuld bent.” Laat staan dat je dat van jezelf onderkent, zegt Nelly. ,,We hebben de neiging om vluchtig te doen. Het zit ook niet in onze opvoeding of in ons inburgeringscontract om te leren omgaan met het hebben van problemen.” En dat zou nou juist wel zo handig zijn, in een tijd waarin veel traditionele netwerken als familie en kerk minder fungeren als vangnet. ,,Vroeger pakte de familie veel op, als je chronisch ziek was of vrijgezel bleef, of weduwe werd, dan woonde je doorgaans in bij een familielid. Nu is alleen een stuk allener. De individualisering heeft ons niet alleen maar gelukkiger gemaakt.” En dat laatste zou je bijna vergeten door de uitbundige nadruk op het vrijheid-blijheid-aspect van het single-dom. Dat zal wel weer bijtrekken, verwacht Nelly: ,,Over tien jaar moet zo’n training als die van ons net zo gewoon zijn als een cursus stresshantering.”
De training omvat vooral zelfonderzoek en opdrachten. Er zijn onder meer oefeningen in concentratie (contact maken met jezelf), oefeningen om gedachtes te sturen (op basis van rationeel-emotieve therapie) en analyse van een weekagenda (‘wat doe je en is dat wat in balans met wat je werkelijk wilt’).

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties