De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 24 februari

Geloof & Kerkmaandag, 22 januari 2007

Appie Baantjer: een verborgen verleider

Drachten - Schrijver Appie Baantjer zal zijn geloof niet van de daken schreeuwen. Hij is een ,,verborgen verleider met bijbelteksten”. Hij hecht grote waarde aan de normen en waarden die de ex-rechercheur vanuit het christelijk geloof meekreeg. ,,Hou de norm vast”, zei hij zondagavond in Drachten.

LODEWIJK BORN
Baantjer sprak tijdens een ontmoetingsdienst in de Bethelkerk in Drachten over zijn leven, werk en geloof. Dat deed hij bloemrijk en met de nodige humor. Doorspekt met diverse anekdotes uit zijn politietijd, zoals de foute grappen die de dienders onderling uithaalden. Maar ook over zijn andere hobby, naast het schrijven: treintjes.
De oud-politieman en schrijver werd in 1923 geboren op Urk. ,,Op zondag tijdens de ochtenddienst. Ze moesten de vroedvrouw uit de kerk halen.” Baantjer komt uit een christelijk gezin. Zijn grootvader was ouderling in de Urker Bethelkerk. Als klein jongetje ging Baantjer altijd naar hem luisteren in de kerk als de visser sprak tijdens het ziekenuurtje. ,,‘Let op de zegeningen, op de mooie dingen die je van God toekomen’, was zijn boodschap. Ik probeerde zo als hem te zijn. De blijmoedigheid van het geloof straalde hij uit.”
Zij moeder kende de ,,hele bijbel”. ,,Ik ben opgegroeid met bijbelteksten. Dreigende teksten, die veel verder gingen dan die in het Wetboek van Strafrecht”, werden geciteerd uit de Statenvertaling. Hij is zijn moeder en grootvader nog altijd dankbaar voor de ,,goddelijke bagage” die de jonge Albert Cornelis zo meekreeg.
In 1945 begon hij bij de Radio, Auto- en Motordienst van de politie Amsterdam. Zijn vader had voor hem gesolliciteerd. ,,Het was een heel andere tijd. Ik droeg nog een sabel.” In 1955 werd Baantjer rechercheur bij bureau Warmoesstraat, waar hij 38 jaar werkte. Het geloof vormde zijn geweten en hij had er tijdens zijn werk veel aan.
In 1959 startte Baantjer met schrijven en verscheen zijn eerste boek: 5x8 grijpt in. Met belevenissen die hij bij de alarmdienst met het telefoonnummer 88888 meemaakte. ,,Het werd een reuze flop. 3000 exemplaren gedrukt en 2000 kwamen terecht bij De Slegte.” Na een prijs in een verhalenwedstrijd voor Het Parool in 1961 - hij stuurde onder de naam van zijn moeder het verhaal in - keerde alsnog het tij. In 1964 verzon hij het personage De Cock, de Amsterdamse rechercheur en zijn assistent Vledder. Er zijn nu zeventig De Cock-boeken verschenen en nog tien andere boeken van zijn hand. Onlangs begon hij aan het 71ste deel uit de misdaadromanreeks: De Cock en moord als verlossing, kreeg deze als voorlopige werktitel.
De televisieserie Baantjer, die in december na twaalf jaar stopte, was gebaseerd op deze boeken. Op het hoogtepunt keken wekelijks 3,5 miljoen kijkers. De nu in Medemblik woonachtige schrijver verkocht zeven miljoen boeken. De Bethel had gisteren overigens een eigen crime scčne (plaats delict) gemaakt in de hal met een mogelijk 72ste deel: De Cock en het geheim van de Bethel.
Zo lang mensen hem blijven lezen, blijft Baantjer schrijven. ,,Schrijven is een zalige bezigheid.” In elk boek geeft hij iets mee over het geloof. Hij probeert zijn ideeën over recht en gerechtigheid uit te dragen. Dat doet hij letterlijk en bewust tussen de regels door. ,,Als een verborgen verleider” - de teksten die zijn moeder hem inpompte - ,,want als ik het te nadrukkelijk doe raak ik lezers kwijt.”

Normenpakket

Ook in het politiewerk kon hij door het normenpakket van thuis staande blijven in het werk, terwijl hij collega’s zag vallen voor verleidingen. ,,Het gaf me kracht om te blijven wie ik ben.”
Het mooiste aan het politiewerk heeft hij altijd ,,het omgaan met mensen” gevonden. ,,Ik heb altijd geprobeerd in de ander de mens te zien. Het interesseerde me nooit wát iemand had gedaan, maar waarom? Hoe kwam het dat bij iemand de knop om was gegaan?” Alle criminaliteit en moorden - zijn eerste sectie was een jongetje van anderhalf - heeft zijn Godsbeeld niet veranderd. Wel zocht hij God bij de verwerking van alles. ,,Daar had ik God bij nodig. Om ook nog andere dingen te kunnen zien.”
.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties