De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
vrijdag 25 mei

Sportmaandag, 22 januari 2007

Het moest een eerbetoon worden, en dat werd ’t

Sneek - Het was een wedstrijd die er enerzijds niet toe deed, anderzijds ook wel, gistermiddag in Sneek. In tijden van afgelasting leent een kunstgrasveld zich voor het spelen van oefenduels, maar de ontmoeting tussen zondagtweedeklasser LSC 1890 en zaterdagderdeklasser IJVC had met sportieve achtergronden niets van doen. De ploegen uit Sneek en IJlst hadden een veel betere reden dan een sportieve om tegen elkaar te spelen. Het was een duel ter nagedachtenis aan de overleden LSC 1890- en voormalig IJVC-speler Nolke Posthuma. Een eerbetoon moest het worden. En een eerbetoon werd het.

GERARD BOS
De herdenkingswedstrijd vond exact zes weken na zijn overlijden plaats. De 25-jarige Posthuma stierf op 10 december van het afgelopen jaar in Groningen, nadat hij in de slotfase inviel tijdens een competitieduel van LSC 1890 tegen de studentenclub Forward. De voormalig speler van IJVC zakte vrij snel daarna zonder enige aanleiding op het veld in elkaar. Reanimatie mocht niet meer baten.
Een zware slag voor beide clubs. Een gezonde, jonge voetballer die ogenschijnlijk niets mankeert en desondanks op het veld tijdens een voetbalwedstrijd de dood vindt. Zo eens in de zoveel tijd gebeurt het in de voetballerij, plotseling hartfalen. En altijd is er logischerwijs het onbegrip en de onmacht bij betrokkenen. Machteloosheid ook.
Zijn huidige en vroegere teamgenoten van respectievelijk LSC 1890 en IJVC kwamen daarop met het idee voor een wedstrijd tussen ‘zijn cluppies’. ,,Ik weet het nog goed”, keek LSC-trainer Sander Sliekers terug. ,,Zondag was Nolke overleden, maandagavond hadden we hier in de kantine een bijeenkomst. Daar waren ook de spelers van IJVC bij, die wilden ook graag komen. Geen probleem natuurlijk. Toen ontstond het idee.”
In de periode daarna vond onder meer de begrafenis plaats. Arnold Boersma, één van de spelers die jarenlang met Posthuma bij IJVC speelde, dacht daar gisteren nog eens aan terug. ,,Het was heel indrukwekkend”, zei hij over de uitvaartdienst, waar bijna duizend belangstellenden op af kwamen. ,,Zijn vader heeft bijvoorbeeld in drie kwartier van alles over Nolke verteld en dat deed hij echt heel erg mooi. Heel bijzonder. En heel knap.”
Diezelfde typering gold het optreden van Posthuma’s vader voorafgaand aan de herdenkingswedstrijd. Uit naam van Nolkes vriendin, haar familie en zijn eigen familie sprak hij zijn dank uit aan alle mensen die hun medeleven hadden betuigd. En dat waren er nogal wat. Van binnen en buiten de voetballerij.
Illustratief daarvoor was het condoleanceregister dat daags na het overlijden van de jonge voetballer werd geopend op internet. Niet alleen vrienden, bekenden of gewoon de man van de straat tekende. Ook de voetbalwereld liet zich van zich horen. Cambuur-trainer Roy Wesseling was één van de eersten die een bijdrage leverde, menig directie van betaald voetbalclub volgde, evenals vele supportersgroeperingen en diverse teams van amateurclubs van heinde en verre. De teller van het aantal bijdragen stond gisteren op 972.
Voor aanvang van het duel werd bekend gemaakt dat beide clubs het rugnummer waarmee Posthuma veelal speelde, in de ban doen. Bij IJVC wordt niet meer met nummer 10 gespeeld. LSC 1890 besloot de rest van het seizoen niet het shirt met nummer 11 te gebruiken. ,,Bovendien spelen we helemaal nooit meer met nummer 13’’, meldde Sliekers. Niet omdat het een ongeluksgetal is overigens. ,,Maar omdat hij dat nummer droeg toen hij inviel tegen Forward.”
Het gemis van een speler die bij beide clubs zeer geliefd was, werd gisteren erg tastbaar en dat maakte de herdenkingswedstrijd indrukwekkend. De twee clubs voetbalden elk met een man minder, tien tegen tien. Immers: beiden hebben ze iemand verloren. Het gaf een extra lading aan de toch al emotionele middag.
,,Ik had het bij de minuut stilte wel even moeilijk”, gaf Sliekers toe. ,,Dan denk je weer terug aan 10 december. Het gebeurde voor onze ogen, dat vergeet je nooit meer.” Dat gold voor alle LSC’ers. Ook de gasten uit IJlst hadden het er maar moeilijk mee. Boersma haalde herinneringen op aan de voetballer-Posthuma. ,,Hij kwam vanuit de jeugd van LSC bij ons terug en speelde sinds 1999 in het eerste. Nolke was de man van de goals. Ik vergeet nooit hoe hij tegen DWP enkele jaren geleden een supergoal maakte. Zó in de kruising, vanaf de cornervlag.”
Herinneringen ophalen deden ook veel van de naar schatting 500 toeschouwers die de harde wind en regenbuien trotseerden om er gisteren bij te zijn. Na afloop van het zestig minuten durende duel, daalde een ovationeel applaus neer op de spelers van beide teams. Dat LSC met 2-1 won; het zij zo.
Winnaar voelde niemand zich, want nog altijd overheerst bij de clubs het gevoel van verlies. Het was de achterliggende gedachte die telde en Boersma verwoordde die na afloop prima. ,,Ik ben blij dat we door zo’n duel iets hebben kunnen betekenen. Voor hem, de nabestaanden, voor iedereen.”

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties