De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 23 mei

Hoofdartikelvrijdag, 24 augustus 2007

De overheid, Afghanistan...
De overheid heeft voor de scholen een lespakket uitgegeven over de missie in Uruzgan. Er is materiaal gemaakt voor het voortgezet onderwijs en er is een reizende voorstelling over de problematiek van Afghanistan.
D66-voorman Pechtold heeft vragen gesteld aan de minister over het materiaal. Hij vindt het lespakket eenzijdig samengesteld. Bovendien heeft hij zijn twijfels over het beleid van de overheid, in dit geval het ministerie van buitenlandse zaken, om lesmateriaal uit te geven dat zo nadrukkelijk een eigen visie op de situatie weergeeft. Pechtold vraagt de minister of de uitgave van het lespakket een uitdrukking is van de onvrede van het kabinet met de wijze waarop in de media verslag wordt gedaan van de Nederlandse missie in de Afghaanse provincie.
Het is de vraag of de overheid over zo’n concreet en omstreden onderwerp als de missie in Uruzgan een lespakket moet uitgeven. En, eerder, of de overheid in het algemeen wel lesmaterieel moet uitgeven. In de praktijk gebeurt dat op betrekkelijk grote schaal. Vooral via overheidsinstanties, semioverheidsinstanties of gesubsideerde organisaties. En niet alleen met lespakketten, maar ook in voorlichtingsprogramma’s. Over gezond eten, over veilig vrijen of over veilig deelnemen aan het verkeer. Bij dergelijke onderwerpen kan worden gezegd dat de overheidsinstellingen het ‘algemeen belang’ dienen en dat daarom les- en voorlichtingsmaterieel van overheidswege geoorloofd of wenselijk zijn. Hoe logisch die redenering ook lijkt, toch is kritische voorzichtigheid geboden. De voorlichting over gezond eten bijvoorbeeld laat nadrukkelijk slechts één opvatting zien over wat gezond is en wat gezondheid is. Er zijn heel goede redenen om op dit punt kritisch te zijn: over wat gezond is, en dus over gezondheid valt nadrukkelijk te twisten.
Des te meer is een kritische houding gewenst als de overheid zich uitlaat over wat kinderen in het voortgezet onderwijs moeten weten over de missie in Afghanistan. Nog meer dan over gezondheid, oppervlakkig gezien, kan verschillend worden gedacht over betrokkenheid bij Afghanistan, of over de invulling van die betrokkenheid. Alleen al aan de beschrijving van de (historische) situatie in Afghanistan liggen nadrukkelijke opvattingen ten grondslag.
...en politieke propaganda
Daarmee zijn we aanbeland bij de tweede kritische kanttekening bij het lespakket: de rol van de overheid als verdediger of propagandist van het eigen beleid betreffende Afghanistan. De overheid als politiek orgaan heeft belangen bij acceptatie van en waardering voor haar Afghanistan-beleid. Ze probeert die te bereiken door beïnvloeding van scholieren. Onder de denkmantel van lesmateriaal wordt een belang van de overheid als overheid verdedigd. De overheid als behartiger van, en als hoeder van belangen van het volk of van het land heeft het recht of zelfs de plicht te doen aan informatievoorziening. Over belastingzaken, bijvoorbeeld. De informatie in het lespakket is van een andere orde; die is gericht op het beïnvloeden van meningen in het volk, met nadrukkelijk een politiek-maatschappelijke doelstelling. Dat is op zichzelf niet bij voorbaat erg, bijvoorbeeld als het gaat over algemeen geaccepteerde onderwerpen. Maar het Nederlands beleid ten aanzien van Afghanistan is omstreden. Dan past het de overheid niet gemeenschapsgeld aan te wenden voor het ‘verkopen’ van haar welgevallige informatie.
Pechtold van D66 maakt bezwaar tegen de eenzijdigheid van het lesmateriaal. Daarin komt bijvoorbeeld te weinig aan de orde hoe gevaarlijk de situatie in Uruzgan is. En er ontbreekt de informatie dat vanaf het begin van de missie politieke en journalistieke onenigheid is geweest over de term ‘wederopbouw’, dat er nog weinig sprake is van wederopbouw en dat er burgers en soldaten omkomen door geweld. Ofwel: Pechtold vindt dat de politieke opvatting van D66 ook moet worden gemeld. Waarmee te meer duidelijk hoe heilloos het is als de overheid politieke propaganda bedrijft. En wat de scholen moeten doen met het materiaal: retour afzender.
Het zal duidelijk worden of de fractie van de ChristenUnie de spanning aan kan tussen haar opvattingen over overheidsbemoeienis en onderwijs, en de sterke betrokkenheid van haar minister Van Middelkoop van Defensie bij het Afghanistan-beleid. Zal ze zich keren tegen politieke propaganda in het onderwijs of ontrouw worden aan haar principes omdat ze Van Middelkoop niet wil afvallen? Of zal ze letterknechtig zeggen dat het materiaal is geschreven in opdracht van Buitenlandse Zaken en niet van Defensie?

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties