De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zondag 19 november

Geloof & Kerkzaterdag, 8 maart 2008

Dichter bij het werkelijke leven

Stiens - De veertigdagentijd is inmiddels viereneenhalve week onderweg. In de christelijke traditie is deze periode de voorbereidingstijd op Pasen. Vanouds horen gebed, verzoening, bezinning én vasten in die veertig dagen. Ds. Gerrit Wessels, predikant van de Hervormde Gemeente in Stiens, neemt ons deze veertig dagen mee in zijn vastend toeleven naar Pasen. Vandaag deel 4.

GERRIT WESSELS
Toen ik aan het begin van de veertig dagen met dit dagboek begon, schreef de redacteur mij dat er in Fryslân velen met mij vasten. Ik merk daar weinig van. Tot nu toe ben ik, afgezien van mijn vrouw, maar één iemand tegengekomen die ook vastte. Op vergaderingen van de kerk wordt ook in deze tijd vrolijk rondgegaan met cake, koek en ander lekkers en weinigen versmaden dat. Dat maakt vasten tot een wat eenzame bezigheid. Onwillekeurig ga je zo een andere weg dan je omgeving. Het zou gemakkelijker zijn als het vasten wat meer ingebed zou zijn in de gemeenschap.
Maar het grotendeels alleen moeten gaan heeft ook een positieve kant. Een christen moet op eigen benen kunnen staan. Een christen moet iets wat goed is, zelfstandig kunnen volbrengen. En hij moet dat ook kunnen als anderen dat overbodig of misschien zelfs dwaasheid vinden.
Bij vasten moet je innerlijk bepaalde weerstanden overwinnen. Dan mag er rustig nog een weerstand van buiten bijkomen.

Zwijgen

Nu ik tamelijk openlijk aan het vasten ben, had ik vaker de vraag verwacht: waarom doe je dat? Maar dat hoor ik weinig. De reacties variëren. Sommigen gaan er zwijgend aan voorbij, alsof vasten de gewoonste zaak van de wereld is. Anderen bekijken je met een ietwat geamuseerde blik, die lijkt te zeggen dat er meer mensen zijn die rare dingen doen.
Strikte afkeuring ben ik nog niet tegengekomen. En in een enkel geval wél de vraag waarom ik vast.
Wat moet ik nou zeggen als mij naar het waarom van mijn vasten wordt gevraagd? Ik vind het helemaal niet zo gemakkelijk om dat uit te leggen. Voorop staat dat vasten voor mij te maken heeft met wat geloven voor mij is. Geloven heeft voor mij te maken met het hele menszijn. Met denken én voelen én handelen. Dan gaat het dus niet alleen maar om vrome en verheven gedachten die ik ergens tussen de oren heb.
Nee, dan gaat het veeleer om de dingen die ik doe en hoe ik die dingen ervaar. En dan komen daar ook wel die mooie gedachten bij. Maar die zijn er als een soort toegift.
Het goede van vasten is, dat het een heel lichamelijke manier van geloven is. Het ‘hongergevoel’ (geen echte honger natuurlijk) wekt verlangen, ten diepste het verlangen naar het brood van het leven. Naar Hem die gezegd heeft: ‘Ik ben het brood dat leven geeft’ (Johannes 6:35). En dus gaat dat verlangen zich in een tijd van vasten sterker dan anders richten op onze Heer Jezus Christus en dan vooral op Zijn lijden en sterven. Jezus gaat de weg naar Jeruzalem. En pijn en dood komen voor Hem steeds meer binnen zijn gezichtskring. Vastend ben ik daarbij betrokken. In heel zwakke vorm voel ik zo vaag iets van dat lijden en sterven mee. Voor mij zou Jezus’ lijden zonder vasten pure theorie blijven. Dan voel ik er niets van. Dan is er geen echte dankbaarheid over het herstel van het contact met God door het offer van Jezus. En echt blij over de opstanding word ik dan ook niet. Terwijl de opstanding van Jezus ook voor mij eeuwig leven inhoudt. Het vasten helpt mij om dichter bij het werkelijke leven te komen.

Overtollig vet

Daarnaast spelen bij het vasten ook andere motieven een rol. Het leveren van een prestatie geeft een tevreden gevoel. Misschien komt daar ook nog een stukje trots bij. Ik kan de verleiding van dat drankje of van die lekkernij weerstaan. En ergens heb ik dan de gedachte dat dit misschien ook iets te maken heeft met de kracht die het geloof door de Geest kan geven.
En ten slotte is er de hoop dat enig overtollig vet verdwijnt. Dat laatste is tot nu toe de grootste tegenvaller. Met vasten in de vorm zoals ik die nu beoefen, val je blijkbaar niet automatisch af.
Nog twee weken tot Pasen.
.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties