De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zaterdag 16 december

Regiozaterdag, 12 juli 2008

Jacobshoeve

Douwe en Klaske Wijbenga: een będ en brochje in een oude boerderij
Van Kane tot de Beatles: iedereen naar Sint Jabik

Westeinde 10

Sint Jacobiparochie

Internet: www.jacobshoeve.nl

Będ en brochje

Een kamer op de boerderij, een comfortabel plekje op een woonboot of een knusse zolder in een alledaagse woning. Bijzonder zijn ze allemaal, de tientallen Będ en Brochjes die Fryslân rijk is. Het Friesch Dagblad gaat deze zomer op zoek naar het verhaal erachter. Vandaag: de Jacobshoeve in Sint Jacobiparochie.

ARNOUD WOKKE
Sint Jacobiparochie - Het leven hangt soms van toevalligheden aan elkaar. Douwe Wijbenga uit Nij Altoenae zou op Tweede Paasdag 2002 met zijn zoons naar een motorcrossevenement. ,,Maar die ochtend was het slecht weer, dus werd het afgelast.”, vertelt zijn vrouw Klaske. Zij had wel een ander idee wat ze die dag konden gaan doen: ,,Toen zijn we langsgegaan bij een bed en breakfast in Sint Jacobiparochie dat te koop stond, om eens te kijken en te praten met de eigenaars.” Nu is het echtpaar al vijf jaar trotse eigenaar van dat bed en breakfast: de Jacobshoeve.
Het moment dat ze aanbelden, om elf uur ’s ochtends, staat nog in het geheugen gegrift. ,,Ik was een beetje gespannen”, bekent Klaske. ,,We stonden daar een tijdje, want het duurde even voordat de eigenaar aan de deur kwam.” De makelaar had hem het advies gegeven om niet zelf mensen te ontvangen. ,,Maar mijn zus woonde al in Sint Jabik”, zegt Klaske. ,,Zij had me erop gewezen dat de Jacobshoeve te koop stond. Die eigenaar kende mijn zus wel. Daarom wilde hij ons wel binnenlaten om even te praten.” Uren later kwamen Douwe en Klaske weer naar buiten. ,,Ik had pijn in mijn kaken. Ik moest zó hard lachen om al die verhalen over gasten.”

Rockband

Nu ze het będ en brochje vijf jaar hebben, zitten Douwe en Klaske zélf vol met die verhalen over mensen die ze te gast hebben gehad. Zoals toen er een muziekband logeerde in de Jacobshoeve. ,,Het was een rockband die die avond in Franeker moest spelen”, vertelt Klaske. ,,Maar ik had nog nooit van ze gehoord. Ze heetten Kane.” Of het aan de logeerpartij in de Jacobshoeve ligt of niet, Kane werd steeds bekender en scoorde in vijf jaar negen grote hits. ,,Dus die zullen nu niet meer in de Jacobshoeve komen, denk ik.” Een andere keer kwamen de Beatles over de vloer. Niet de echte natuurlijk. ,,Maar het was een heel goede imitatie. Het haar, de stemmen: het klopte helemaal. Leuke jongens ook.”
De Jacobshoeve was niet altijd een będ en brochje. De karakteristieke boerderij heeft een lange historie, die eigenlijk niemand helemaal kent. De hoeve is gebouwd in het begin van de zeventiende eeuw en staat aan de westkant van Sint Jabik, vlakbij het begin van het Jabikspaad. Douwe, timmerman van beroep, zag gelijk dat er veel moest gebeuren. ,,Vooral aan de achterkant, waar het privé-gedeelte is gekomen. Het zag er aan de buitenkant redelijk uit, maar binnenin moesten we voor ons gezin nog slaapkamers maken. Daar hebben we veel aan moeten doen. En er is een huisje bijgekomen, met zes extra kamers.”
De gasten worden ontvangen in de ‘pronkkamer’, voorin het huis. Een mooie, symbolische plek voor ontvangst. ,,Laatst kwam iemand langs die hier vijftig jaar geleden had gewoond”, zegt Klaske. ,,Die vertelde dat de pronkkamer een bijzondere ruimte was. Hij mocht er als kind nooit ofte nimmer komen. Alleen vader, moeder en de gasten kwamen er.”
Het is een verhaal dat hoort bij de pronkkamer. Klaske en Douwe zitten er geregeld met gasten te praten. Ze horen graag wat voor mensen ze over de vloer hebben. ,,Het is mooi om die verhalen te horen. Ik heb altijd graag mensen over de vloer gehad”, zegt Klaske. ,,En dan bedoel ik niet buurvrouwen op de koffie, maar mensen van verder weg. Het gasten ontvangen zit in mijn bloed, ik heb dat altijd graag gedaan.”
Het werk in een będ en brochje is niet snel klaar. Om tien uur ‘s avonds, na een paar uur verhalen vertellen, verexcuseren Douwe en Klaske zich. ,,Er moet nog opgeruimd worden en het ontbijt voor morgen moet natuurlijk worden voorbereid”, zegt Klaske. En dan kunnen er nog onverwachte dingen gebeuren: om half elf wordt aangebeld. ,,Een Duitser, die hier in de buurt een paar weken werkt”, vertelt Klaske de volgende ochtend aan het ontbijt. ,,Hij kende de plaats al, dus hij kon makkelijk komen. Tja, dat soort gebeuren ook wel eens.”

Terras

Het was nooit de droom van het echtpaar om een bed en breakfast te beginnen. ,,Het idee begon eigenlijk toen ik vrijwilligerswerk deed bij de Wereldwinkel in Sint Anne. De Slachtemarathon kwam langs, in 2000. Toen ik al die mensen zag, dacht ik dat het mooi zou zijn om een terras te hebben, waar passanten een kopje koffie of thee van de Wereldwinkel kunnen drinken.” Dat idee is óók uitgevoerd bij de Jacobshoeve. Op een prieel naast de hoeve is een terras ingericht. ,,Dat kan mooi overdag, want dan heb ik in de bed en breakfast niet veel te doen”, vertelt Klaske. En natuurlijk: ,,De koffie en thee komt van de Wereldwinkel.”Al vrij snel na het besluit om een bed en breakfast te beginnen trokken ze de conclusie dat hun woonplaats Nij Altoenae ongeschikt was. ,,Het ligt niet langs een doorgaande route, er komt geen doorgaande weg. Daardoor mis je de toevallige passanten, de fietsers die langskomen.”
Ze zijn het będ en brochje zonder ervaring en vooropleiding begonnen. Het is altijd goed gegaan. ,,We hebben vaak gasten, en tijdens piekdagen kunnen we drie keer vol zitten. Dan willen veel te veel mensen blijven slapen”, legt Klaske uit. ,,Maar het belangrijkste is: we hebben er geen moment spijt van gehad.” De truc? ,,We doen het zoals we zijn. En kunnen ook niet anders.”

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties