De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
vrijdag 25 mei

Regiomaandag, 29 juni 2009

Tweede regionale Veteranendag in Leeuwarden uitstekend bezocht
Het wederzijdse begrip van veteranen onder elkaar
Erik Betten
Leeuwarden - ,,Wanneer The Last Post wordt gespeeld, en als de minuut stilte in acht wordt genomen. Dat zijn voor mij de bijzonderste momenten.” Voor Otto de Vries, voorzitter van de Stichting Veteranendag Friesland, is dat niet anders dan voor de meeste andere aanwezigen. Daar veranderen de grote zaal in het WTC Expo, de aanwezigheid van Commissaris van de Koningin Jorritsma en vele burgemeesters en een fly by met twee F-16’s niets aan.
Toch is het niet niks wat De Vries en de andere leden van de organisatie op poten hebben gezet. Met 850 aanwezigen uit 21 gemeenten is de Friese versie van de Veteranendag in één klap de grootste, na de landelijke bijeenkomst in Den Haag. De grote opkomst laat zien dat de regionale dag in een grote behoefte voorziet. ,,We krijgen heel veel positieve reacties”, zegt De Vries na afloop van het plechtige gedeelte van
het programma op zaterdagochtend. Dat het evenement samenvalt met de landelijke Veteranendag wordt wel als een knelpunt ervaren. ,,Volgend jaar doen we het een week vóór de landelijke Veteranendag. Dan hoeven de veteranen niet te kiezen, als ze eigenlijk naar beide willen.”

Ontmoeting

Het gaat in de WTC Expo om de ontmoeting, het uitwisselen van ervaringen, maar ook om de erkenning voor de soms extreme situaties waarin Nederlandse soldaten hun werk moesten doen.
Voor Anne Krikke komen bij dit soort gelegenheden de herinneringen weer boven aan zijn tijd in Nieuw Guinea. ,,Ik hoorde bij de laatste Nederlanders die daar dienden, voor de machtsoverdracht aan Indonesië. Ik heb daar de Papoea’s zien vluchten, bij honderden, omdat ze wel wisten wat hen te wachten stond. En wij stonden machteloos. Dat blijft me altijd bij.” Krikke werd lid van Amnesty International en probeert de nog altijd penibele situatie van de Papoea’s onder de aandacht van mensen te brengen. ,,Het wordt doodgezwegen.”
Zijn kameraden van weleer heeft hij vandaag niet gezien. ,,Maar we hebben net een reünie van het bataljon gehad. Dat was heel indrukwekkend, nog indringender dan hier te zijn.” Veteranen van verschillende generaties vertellen hetzelfde. ,,Deze Veteranendag is heel belangrijk. Maar in deze massa is het moeilijk om bekenden te vinden. De echte kameraadschap, het gevoel van verbondenheid, dat heb je toch vooral met je eigen makkers”, zegt Indiëveteraan Sjerp Haitsma van het Bataljon Friesland.
Voor Hans Geertsma voelt dat hetzelfde, ook al is hij waarschijnlijk de jongste veteraan in het gezelschap. Hij diende in 1994-1995 in Joegoslavië en was gestationeerd in Srebrenica. ,,Het is leuk om hier te zijn en met oudere veteranen te praten. Ik had net een mooi gesprek met een man die 3,5 jaar in Nieuw-Guinea zat zonder enig contact met thuis.”

Onderling begrip

Verschillen, maar ook overeenkomsten komen in zo’n gesprek naar voren. ,,Die man vertelde dat hij maar heel moeilijk met zijn familie kon praten over zijn ervaringen. Dat herken ik wel. Zeker in de eerste jaren moest ik me vaker verdedigen dat ik daar was, dan dat ik iets van mijn ervaringen kwijt kon”, aldus Geertsma.
Een reünie met zijn eenheid, vorig jaar, kwam op een goed moment. ,,Hoe langer het geleden is, hoe meer het lijkt te spelen”, zegt Geertsma. ,,Dan is het goed om onder elkaar te zijn, omdat wij van elkaar snappen wat het geweest is.” Ook al zijn er weinig jongeren, Geertsma voelt zich wel welkom tussen de veteranen die de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt, in Indië of Nieuw Guinea, Libanon of op andere plaatsen hebben gediend. ,,Het bepaalt mijn leven niet. Maar ik ben het wel, veteraan.”
iOp de regionale Veteranendag werd het boek ‘Het was slechts oorlog’ gepresenteerd. In het boek worden vijftien Friese veteranen geportretteerd door studenten van de Stenden Hogeschool . Prijs: 19,95 euro.

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties