De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
dinsdag 21 november

Hoofdartikelwoensdag, 19 augustus 2009

‘Obama liegt, oma sterft’...
De kosten van de Amerikaanse gezondheidszorg stijgen zo snel dat elke dag weer 10.000 Amerikanen hun verzekering niet meer kunnen betalen. Op dit moment lopen 47 miljoen Amerikanen onverzekerd rond. Tegen 2050 vreest de Amerikaanse regering dat 40 procent van het budget opgaat aan gezondheidszorg. Nu is dat ruim 15 procent. Daarmee voert Amerika al de lijst aan van de rijke landen die gemiddeld 9 procent van hun bruto binnenlands product aan zorg besteden. De cijfers duiden erop dat de zorg in Amerika duizenden euro’s per burger duurder is dan in Europa en dat een behoorlijk deel van de bevolking verstoken blijft van medische hulp.
Het mag duidelijk zijn dat een hervorming van de gezondheidszorg niets te vroeg komt. President Obama heeft zich dan ook ten doel gesteld betaalbare en degelijke ziektekostenverzekering voor de Amerikanen te garanderen. Het geldt als zijn belangrijkste binnenlandse hervormingsproject waarmee hij jaarlijks 2000 miljard dollar hoopt te besparen. Maar Obama lijkt zijn tanden stuk te bijten op het luidruchtig en soms gewelddadige protest. Obama’s politieke tegenstanders roepen het schrikbeeld op van een onbetaalbaar en door de overheid bestierd ‘socialistisch’ zorgstelsel, met beleidsbepalers die gewetenloze beslissingen gaan nemen.
De tegenstanders schrikken niet terug voor misleidende retoriek (‘Obama lies, grandma dies’ - ‘Obama liegt, oma sterft’), regelrechte leugens en bangmakerij. Conservatieve lobbygroepen claimen onder meer dat de hervorming via een achterdeurtje abortus en euthanasie in het ziekenfonds zal brengen. Zo gaat ook het verhaal dat Obama death panels, dodencommissies, in het leven zou roepen. Sarah Palin, de gewezen Republikeinse kandidate voor het vicepresidentschap, schreef bijvoorbeeld op haar Facebook dat als Obama zijn zin kreeg, bejaarden en mensen ,,zoals mijn zoon met het syndroom van Down voor een commissie moeten verschijnen zodat zijn bureaucraten kunnen besluiten of zij nog recht hebben op gezondheidszorg, gebaseerd op hun productiviteit voor het land’’. Dat is natuurlijk klinkklare onzin, maar het maakt bedlegerigen, ouden van dagen en ouders van gehandicapte kinderen nodeloos bang dat politici op een kwade dag de stekker eruit zullen trekken.
Veel Amerikanen vrezen ook dat als de 47 miljoen onverzekerden straks aanspraak kunnen maken op medische zorg het stelsel helemaal onbetaalbaar wordt en dat de wachtkamer bij de dokter nog voller raakt. Dat volgens het nieuwe, uitgebreide stelsel onder veel betere voorwaarden zorg aan meer mensen kan worden aangeboden, maakt weinig indruk. Het is nu eenmaal een psychologisch gegeven dat de angst iets te verliezen, ook al is het nog zo weinig, veel groter is dan de hoop op iets beters.
...en bangmakerij
Aan het verzet tegen ‘Obamacare’ ligt ook een diep wantrouwen jegens de overheid ten grondslag. Amerikanen moeten weinig hebben van te veel overheidsbemoeienis, zweren bij zelfredzaamheid en hebben onder de vorige Republikeinse presidenten ingepeperd gekregen dat de overheid niet ‘de oplossing is, maar het probleem’. Maar wat veel Amerikanen niet inzien is dat zonder overheidsingrijpen de macht van de verzekeringsmaatschappijen niet kan worden gebroken. De maatschappijen maken de premies steeds duurder, weigeren risicovolle patiënten te verzekeren en stoppen in sommige gevallen abrupt de verzekering van zieken die te veel kosten met zich meebrengen.
De verzekeraars zijn dan ook fel tegen de plannen van Obama. Zij krijgen steun van Republikeinen, de farmaceutische industrie en conservatieve belangengroeperingen. Niet op basis van argumenten maar met verdraaiingen, verdachtmakingen en retoriek (‘socialistische geneeskunde’, ‘death panels’ en ’gezondheidsbureaucratie‘) proberen ze het plan van Obama onderuit te halen. Daarmee vervuilen ze niet alleen het debat maar onthouden ze ook de gewone burger een objectieve keuzemogelijkheid. Er zal een hoop zijn aan te merken op Obama’s hervormingsplannen, maar zij verdienen een eerlijke kans, en geen propagandaoorlog over de rug van de gewone burger om wiens gezondheid het uiteindelijk gaat.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties