De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Cultuurwoensdag, 19 augustus 2009

Onderhoudende opera in Nijetrijne
Jack Frölich
In het prachtige natuurgebied De Rottige Meenthe in Nijetrijne ging gisteravond de opera De Parijse Schilder in premičre. Il Pittore Parigino uit 1781 is door de Italiaanse componist Dominico Cimarosa als een komische opera in drie aktes geschreven op een libretto van Giuseppe Petrosellini. De opera is voor Nijetrijne hertaald door Alice Zwolschen. Het is een aardig geheel geworden dat zorgde voor goed entertainment en daar kwam het publiek naast de hapjes, drankjes en maaltijd uiteindelijk ook voor.
Muzikaal gezien zaten er heel aardige momenten in en de muziek van Cimarosa is zeker het beluisteren waard, zeker wat de verschillende aria’s betreft, die over het algemeen zeer verdienstelijk tot goed gezongen werden. De recitatieven werden overigens niet gezongen maar geacteerd.
In de opera is dichteres en toneelschrijfster Eurilla bezig is aan haar nieuwste werk. Baron Cricca, die met haar wil trouwen, bestelt een schilderij van haar bij de Parijse schilder Crotignac. Tussen Eurilla en de schilder slaat een vlam over. Broccardo, de huisbediende van Eurilla, komt met het testament van Eurilla’s vader waarin staat dat ze slechts erft als ze met Baron Cricca zal trouwen, anders gaat het geld naar haar nichtje Cintia. Er volgen dan allerlei verwikkelingen, misverstanden, intriges en verkleedpartijen, zoals Cintia die als bij verkleed tevoorschijn komt; ,,het venijn zit hem in de angel”. Uiteindelijk kiest Eurilla dan toch voor de ware liefde en besluit te trouwen met Crotignac, wat Cricca de mogelijkheid geeft Cintia een aanzoek te doen. Zo eindigt het stuk als een ware komedie met een dubbel huwelijk. Er worden allerlei zaken op de hak genomen zoals de genotzucht van de adellijke samenleving, de ijdelheid van schilders en poëten en de schijnwijsheid van ‘geleerde’ vrouwen.
Monsieur de Crotignac, de schilder, werd uitstekend vertolkt door de Braziliaanse tenor Augusto Valença. Opvallend was ook de sopraan Marike Verbeek als Eurilla en de bariton Pieter Hendriks die een zeer komische Barone Cricca neerzette. De sopraan Heleen Koele stond voor Cintia. Heel komisch was haar ‘boeren’-uitspraak in de aria Als we sam’n bruiloft vier’n. De intrigant Broccardo, lakei bij Eurila, werd goed vertolkt door de tenor René Veen. Naast de vocalisten waren er ook twee mime-acteurs die op een komische manier de bedienden van Cricca en Eurilla uitbeeldden.
Het decor was heel bijzonder. Het was een soort podium, dat van achteren, opzij en van voren werd gebruikt en op rails tot vlakbij de tribunes werd gereden. Leuk en handig bedacht door de decorontwerper Vera Louisa Aikens. Regisseur Arne Sybren Postma verzorgde de gesproken teksten van deze laagdrempelige en toch wel grappige opera. Het publiek genoot met volle teugen.
i ‘De Parijse Schilder’ naar een opera van Dominico Cimarosa uitgevoerd in het natuurgebied De Rottige Meenthe in Nijetrijne, uitverkocht

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties