De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 23 november

Geloof & Kerkvrijdag, 13 november 2009

Scriba Arjan Plaisier: we nemen het risico op goede gronden
Ritueel voor doopgedachtenis komt er

Lunteren - De Protestantse Kerk in Nederland gaat een ritueel invoeren waarmee mensen hun doop kunnen gedenken. Dat heeft de synode van de kerk gisteren met een ruime meerderheid besloten in Lunteren. Helemaal zonder slag of stoot ging dat niet. Veel synodeleden waren verontrust dat de eenmaligheid van de doop in gevaar komt.

Door Hanneke Goudappel.
Het thema doopgedachtenis stond ook tijdens de vorige landelijke synode al op de agenda. Met dit nieuwe ritueel wil het synodebestuur kerkleden tegemoet komen die - bijvoorbeeld na lange tijd niets met het geloof te hebben gedaan - verlangen naar een bevestiging van hun doop.
In april klonken al veel kritische geluiden. Ook al is er nu de nieuwe notitie Uitgangspunten voor doopgedachtenis, heel wat synodeleden zijn nog niet gerustgesteld. ,,We moeten ervoor waken dat een doopgedachtenis een herdoop wordt’’, waarschuwde ouderling M.H.H. de Weerd. Duidelijk werd dat geen van de sprekers ruimte wilde voor een tweede doop.
Andere sprekers vroegen zich af of doopgedachtenis voldoende zal zijn. ,,Voor hen die de doop door onderdompeling willen ontvangen, zal dit te gering zijn’’, zei dr. P.J. Visser, voorzitter van de Raad van Advies voor het Gereformeerde Belijden (RAGB) in de Protestantse Kerk. Hij kon zich wel vinden in een ,,markeringsmoment’’ voor mensen die terugkeren naar de kerk. Hij denkt daarbij aan het uitspreken van een geloofs- of schuldbelijdenis, waarbij iemand bijvoorbeeld met zijn hand het water aanraakt.
Ouderling Bram Wijnveen uit Gorredijk benadrukte dat het niet alleen ‘herintreders’ zijn die behoefte hebben aan een bevestiging van de doop. Binnen zijn kennissen- en vriendenkring kan hij zo vijftien (vooral jonge) mensen noemen die ook verlangden naar een bevestiging van hun doop. Mensen die betrokken en actief waren in hun gemeente. ,,Bijna allemaal hebben ze zich inmiddels aangesloten bij een andere kerk, en zich laten dopen. Misschien waren dat er minder geweest als ze een doopbevestiging hadden kunnen beleven.’’
Wijnveen mist binnen de kerk de openheid om met mensen in gesprek te gaan die in een andere gemeente wel de keuze hebben gemaakt om zich opnieuw te laten dopen. Daarover werd ook een amendement ingediend. Gepleit werd voor een pastorale handreiking over hoe om te gaan met mensen die zich elders al voor een tweede keer hebben laten dopen.
Die werd later aangenomen en scriba dr Arjan Plasier beloofde ook dat hij in de commissie die de dialoog met de Pinkstergemeenten voert, het ,,pijnpunt van de herdoop’’ niet uit de weg zal gaan. ,,Ik zal aandringen op respect voor onze traditie als het gaat om het voor ons zo belangrijke sacrament van de kinderdoop.’’
Volgens meerdere synodeleden zijn er al genoeg vormen in het kerkelijk leven om de doop te gedenken, zo gaven ze aan. ,,Denk aan de prediking, de (doop)catechese en de viering van het heilig avondmaal’’, aldus diaken C.G. Elings uit Ede.
Diaken H.C. Tjallings uit Harlingen kwam met een alternatief voor de doopgedachtenis met water. ,,Tijdens de paasnachtdienst wordt in Harlingen de doopgedachtenis ingevuld. De gemeente loopt langs de doopvont en haalt de hand door het water.’’ Vervolgens wordt de gedachtenis bekrachtigd als ze naast de doopvont neerknielen. De gemeenteleden worden gezalfd door een kruisteken met zalfolie op het voorhoofd, met de woorden ‘Jij bent een kind van God, getekend met het kruis van Christus’. ,,Daarna krijgen ze de handen opgelegd met de woorden ‘De Heer zegene jou met de gave van zijn Heilige Geest’.’’
Als de vraag naar doopbevestiging wordt gesteld, is het de moeite waard deze zalving te overwegen, aldus Tjallings. ,,Onze ervaringen in Harlingen zijn zeer positief.’’

Ervaren

Ervaren hoort erbij, reageerde de scriba op kritiek op het meegaan in de behoefte aan beleving. ,,Als God het eerste woord heeft, betekent dat dan dat er voor mensen geen rol is weggelegd? Zeker wel: de mens komt tot belijdenis. Op dat punt mogen we een handreiking bieden.’’
,,En als het voor sommige mensen niet genoeg is, dan is het niet genoeg. We zijn geen service-instituut’’, stelde Plaisier. ,,Dan heb je de grenzen bereikt van onze traditie. Daar moet je eerlijk in zijn.’’
De synode vergadert nog tot en met morgen. Dan gaat het onder meer over een rapport rond de kerk en de democratische rechtsstaat en over een herziening van het studieverlof.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties