De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zaterdag 16 december

Hoofdartikelwoensdag, 2 juni 2010

IsraŽl, diplomatiek...
IsraŽl had het al niet gemakkelijk. Na de Libanon-oorlog van 2006, de Gaza-oorlog van 2009 en de recente spanningen vanwege het nederzettingenbeleid, bezat het land nog weinig diplomatiek krediet. De bestorming maandagochtend van een hulpkonvooi voor Gaza, waarbij zeker tien doden vielen, heeft het internationale isolement van de Joodse staat vergroot.
Wereldwijd is de aanval veroordeeld. De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, de Europese Unie, de Arabische Liga en veel landen hebben IsraŽl in scherpe bewoordingen de les gelezen. Onderzoek zal moeten uitwijzen in hoeverre de IsraŽlische militairen zijn geprovoceerd door de pro-Palestijnse actievoerders op de schepen. Het lijkt uitgesloten dat de IsraŽlische soldaten zonder aanleiding het vuur hebben geopend.
Aan de andere kant is het ook niet aan te nemen dat het konvooi een gevaar betekende voor de veiligheid van de Joodse staat, zoals IsraŽl beweert. De organisatoren van het konvooi wilden de aandacht vestigen op de uitzichtloze humanitaire situatie in de afgesloten Gazastrook. De hulpgoederen betekenden niet meer dan een symbolische verlichting van het lot van de Palestijnen. Volgens IsraŽl werden er ook wapens gesmokkeld. Ook al zou dat zo zijn, elke dag worden er talloze wapens gesmokkeld door de tunnels tussen Egypte en de Gazastrook. En afgezien daarvan, het is een blunder van formaat dat er zoveel doden zijn gevallen. Niet alleen om morele of operationele redenen, maar ook om diplomatieke. Want de negatieve politieke gevolgen voor IsraŽl zijn groot.
...in isolement
Allereerst hebben de pro-Palestijnse actievoerders, de Hamas-beweging en alle andere vijanden van IsraŽl een belangrijke publicitaire slag gewonnen. IsraŽl wordt door hen weer afgeschilderd als een agressor tegen onschuldigen. En de IsraŽlische blokkade van de Gazastrook staat nog meer in de internationale belangstelling dan de actievoerders hadden kunnen dromen.
Niet alleen vijanden, ook vrienden stellen vragen bij de IsraŽlische operatie. Europese landen, met Frankrijk en Spanje voorop, hebben de bestorming in scherpe bewoordingen veroordeeld. En ook de relatie met de belangrijkste bondgenoot, de Verenigde Staten, is verslechterd. Na de ruzie begin dit jaar over de voorgenomen uitbreiding van IsraŽlische nederzettingen, waren beide landen onlangs weer nader tot elkaar gekomen. Washington was zelfs weer voorzichtig begonnen met het opstarten van vredesgesprekken tussen IsraŽl en de Palestijnen. Die kunnen voorlopig weer worden gestaakt.
Verder lijkt de eens hechte band tussen IsraŽl en Turkije nu definitief verbroken. IsraŽl hechtte enorm veel waarde aan de vriendschappelijke band met het grote, islamitische Turkije. Maar die enige vriend in de regio lijkt het nu te hebben verloren.
Het ernstigste politieke gevolg van het toegenomen internationale isolement van IsraŽl is dat de belangrijkste strategische prioriteit van de regering van premier Netanyahu in gevaar komt. IsraŽl wil absoluut voorkomen dat Iran een atoombom verwerft. De Verenigde Staten doen hun uiterste best de VN-Veiligheidsraad te bewegen tot nieuwe sancties tegen Iran. Maar de internationale reactie op de aanval op het hulpkonvooi speelt landen in de kaart die toch al tegen die strafmaatregelen zijn. Het niet-permanente Veiligheidsraadlid Turkije wist vorige maand al te voorkomen dat het sanctiebeleid werd aangescherpt door samen met BraziliŽ een nucleair akkoord met Teheran te sluiten. En nu neemt Turkije het voortouw in de Veiligheidsraad om IsraŽl veroordeeld te krijgen. Voor aangescherpte strafmaatregelen tegen Iran is momenteel nauwelijks draagvlak in de Veiligheidsraad.
IsraŽl heeft recht van spreken dat het zich in zijn voortbestaan voelt bedreigd. En de kritiek op IsraŽl is niet gespeend van hypocrisie. Turkije, dat nu het scherpst IsraŽl aanklaagt, vervolgt bijvoorbeeld de Koerdische minderheid veel hartvochtiger dan IsraŽl de Palestijnen. En tegen geen ander land zijn zoveel resoluties door de Veiligheidsraad aangenomen dan tegen IsraŽl. Dat is allemaal waar. Maar rekening houdend met die politieke werkelijkheid is het onbegrijpelijk dat IsraŽl zich maandag zo heeft laten gaan. Het heeft de haat van vijanden vergroot, vrienden van zich vervreemd, de aandacht op de Gaza-blokkade gevestigd en het sanctiebeleid tegen de grote vijand Iran ondermijnd. En dat alles om een paar pro-Palestijnse activisten dwars te zitten. Het is de vraag of IsraŽl achteraf gezien bereid zou zijn geweest zoín hoge prijs daarvoor te betalen.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Mooi geschreven, objectief met een goed beeld op de toekomst. Complimenten

Libanees, Ede - woensdag, 2 juni 2010


hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties