De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 23 november

Regiomaandag, 14 juni 2010

Op zorgboerderij De Buorren in Blessum moet niets voor de gasten
Slootje springen of stront schuiven, heel veel mag

Blessum - Twee jaar geleden begonnen Marten en Griet Hoekstra een zorgboerderij in Blessum. Het echtpaar is zo populair, dat het een verblijf voor de kinderen en jongeren heeft moeten bouwen. Zaterdag, op de landelijke open dag van de zorgboerderijen, mocht iedereen er een kijkje nemen.

Door Wybe Fraanje.
Cindy, mag ik de tafel dekken?” Regina, een opgeschoten tiener, vraagt aan haar begeleider of ze corvee mag doen. ,,Dat moet je aan Kevin en Pieter vragen. Die staan op het rooster. Vooral Pieter zou het niet leuk vinden als hij gepasseerd zou worden.”
Op zorgboerderij De Buorren in Blessum komen ieder weekend veertien kinderen van zes tot negentien jaar met een beperking, of met aandoeningen als pdd-nos, autisme of adhd. Ze doen graag allerlei klusjes op het bedrijf, waar 86 kalveren worden opgevangen voor een boer uit Peins. Kevin (13) uit Alde Leije komt er al anderhalf jaar. ,,Strie struie, stront skowe. Moai wurk”, meent de timmermanszoon. Hij komt hier om de week een weekeinde, van vrijdagmiddag tot zondagmiddag. ,,Kinst echt frij wêze hjir”, verklaart hij. ,,Hjir is romte.”
Pedagogisch medewerker Cindy Prins: ,,Hier hebben de kinderen niet alleen letterlijk de ruimte, ze mogen hier ook zijn wie ze zijn. Er is wel structuur, maar het is heel vrij. Wil je met boer Marten mee? Prima. Wil je slootje springen? Ook goed. Nat pak? Gewoon even douchen.”
Die aanpak van Marten en Griet Hoekstra spreekt Prins aan. In Noord-Holland begeleidde ze kinderen met een rugzakje in het reguliere onderwijs. Toen ze naar Fryslân verhuisde, belde ze eens hierheen. En het klikte meteen. ,,De hartelijkheid die ik hier voel, heb ik nog nergens gevoeld in mijn werkgebied.”

Huiselijk

,,Ik fiel my gjin baas”, zegt boer Marten. ,,It moat in bytsje húsk wêze. Niks moat, en in soad mei.” Tot twee jaar geleden was hij uitvoerder in de wegenbouw bij ingenieursbureau Oranjewoud. ,,It omgean mei fee en bern hat ús altiten oanlokke. Dat wie de winsk fan ús hert.”
Tien jaar hadden ze naar een geschikte boerderij gezocht, tot ze die van Baarda in Blessum konden overnemen. Die boer verhuisde omdat hij meer land nodig had. Twee jaar terug begonnen ze met de zorgboerderij. Eerst vingen ze kinderen gewoon in hun woonhuis op. Die logeerden dan in de slaapkamers van hun eigen kinderen van vijftien, zeventien en negentien. ,,Sy ûntflechten it yn’e wykeinen wolris. Wy binne der tige tankber foar dat ús eigen bern dit mogelijk makke hawwe.”
De ‘zorgkinderen’ komen overal vandaan. Uit Harlingen, Menaam, Sint Annaparochie, Buitenpost...
de Hoekstra’s werden steeds populairder. Nu hebben ze een gloednieuw verblijf gebouwd met acht slaapkamers, voor ieder twee logés, en een grote gemeenschappelijke ruimte.

Liefde

Marten en Griet praten met liefde over hun werk, hun vee en de kinderen. Hij: ,,It fielt as wiene sy ús eigen bern.” Zij: ,,Je krije in bân mei dy bern, hin.” Hij: ,,En mei harren âlden.”
Het echtpaar geeft een rondleiding door het bedrijf. In een aparte stal verblijven de kalfjes die nog op ’e molke staan. Na een week of acht verhuizen ze naar de grote stal, waar ze op leeftijd steeds een box opschuiven. Tot ze - dertien, veertien maanden oud - bij de stier uitkomen, gedekt worden en naar Peins gaan om af te kalveren, waarna de volgende generatie naar Blessum komt.
,,Dit is myn lust en myn libben”, zegt Marten, wijzend naar de kalveren. ,,De wykeinen mei de bern binne prachtich, mar dit is hast noch moaier.”
iDe officiële opening van zorgboerderij De Buorren is donderdag. Ook dan is er van vier tot tien uur open huis

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties