De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 23 oktober

Regiomaandag, 18 oktober 2010

Met 380 belangstellenden het wad op om jubileum Waddenvereniging te vieren
‘Heel veel van de natuur is onzichtbaar’

Harlingen - De Waddenvereniging vierde afgelopen zaterdag haar 45e verjaardag met een bijzondere excursie. Zeven boten met in totaal 380 belangstellenden gingen vanuit Den Helder, Harlingen, Holwerd, Lauwersoog en de Eemshaven het wad op voor een onderdompeling in de soortenrijkdom van het gebied.

Door Erik Betten.
Hadden jullie die Waddenvereniging niet in juli kunnen oprichten in plaats van in oktober?’’, roept een man aan boord van de Regina Andrea. Het is zaterdagochtend, half negen, en de noordoostenwind laat zich goed voelen in de Nieuwe Vissershaven van Harlingen.
Toch is het tegelijk genieten voor de opvarenden van de boot die even later koers zet naar Terschelling. De laatste buien drijven richting vaste wal, de zon komt tevoorschijn en dat zorgt voor spectaculaire wolkenpartijen. Over de golfslag die het schip te verwerken heeft, klaagt niemand.
Het eerste reisdoel is een zandplaat, waar de dappersten zich op zullen wagen om daar de eerste van een reeks tellingen uit te voeren. De dag staat tenslotte in het teken van de biodiversiteit. Het is de bedoeling dat die avond door alle zeven groepen de aangetroffen soorten naast elkaar worden gelegd, zodat een ruw beeld van de rijkdom van het gebied ontstaat.
Van de oorspronkelijk geplande anderhalf uur op de plaat blijft door een vertraagd vertrek en een sneller opkomend getij maar een half uur over, maar dat is gezien de harde wind misschien ook wel zo verstandig. Een voor een laten de liefhebbers zich via een ladder tot aan de heupen in het water zakken om vervolgens naar de plaat te waden.
Onder hen ook gidsen die het inventariseren in goede banen leiden. De een woelt de plaat om met een riek, de ander doorkruist fanatiek met een soort schepnet het stuk plaat dat net onder water staat. De zeehond die eerst op de plaat lag, duikt af en toe op om te zien of die lastige mensen al weg zijn. Kleumend komen de onderzoekers weer aan boord, en even later wordt op het dek besproken en getoond wat er op de plaat is gevonden.
Opgetogen laat een vrijwilliger een zeepaddestoel zien, een blauwige kwal. Een kompaskwal volgt, maar ook garnalen - ,,deze zijn gewoon grijs, ze worden pas roze als we ze koken’’ - een zeeduizendpoot en een heremietkreeft. Het publiek wordt door de Waddenzee gestraft voor de keuze om niet de plaat op te gaan, want rond de tafel krijgt het alsnog een natte broek als een grote golf over het dek slaat.
Dat de Waddenvereniging een landelijke organisatie is, blijkt ook uit de selecte groep op dit schip. Zo zijn vader Herbert Olthoff en zoon Mees (11) voor de excursie uit Maastricht overgekomen. Voor Herbert - oorspronkelijk een Groninger - een weerzien met het kustgebied waar hij opgroeide. ,,Het zit toch in je bloed, hè.’’ Voor Mees een eerste kennismaking die goed valt. Hij maakt ook foto’s. ,,Die zet-ie op zijn Hyves’’, legt zijn vader uit.
Eenmaal op Terschelling wordt iedereen in zes groepjes serieus aan het werk gezet. Elke groep heeft een specifiek deel van de flora en fauna te bestuderen. Niels Schotsman, doordeweeks ecoloog bij de provincie Fryslân, leidt het groepje trekvogelaars. Hij kiest voor een wandelroute richting de Noordvaarder, wat betekent dat de groep een tijd lang in de luwte van West-Terschelling blijven. In het groepje van tien een aantal biologen, maar ook een bedrijfsarts, een kunstenares en een studente kunstgeschiedenis. Wel allemaal met verrekijker, en gelukkig ook met veel parate kennis van vogels.

SUV’s

,,Dit is allemaal dit jaar pas begroeid’’, legt Schotsman tijdens de wandeling naar de westpunt van Terschelling uit. ,,Hier ontstaat spontaan nieuwe wildernis.’’ De eilanders zien het belang van die nieuwe natuurontwikkeling ook in, daarom is het terrein met gele paaltjes gemarkeerd, zodat de traditionele doorsteek voor de terreinauto’s, dwars door dit gebied, niet langer in gebruik is. De SUV’s rijden nu om het gebied heen.
Het enthousiasme van de groep tijdens de tocht door de duinen is aanstekelijk. Sommigen horen namen voor het eerst, die van de strandleeuwerik bijvoorbeeld. Het is het geheim van de Waddenvereniging, zegt directeur Hidde van Kersen in zijn toespraak ter afsluiting van de dag, in Hotel Zeezicht in Harlingen. ,,Heel veel van de natuur is onzichtbaar. Wij zijn er om anderen de ogen te openen voor de rijkdom en de bijzonderheid van de natuur in het waddengebied.’’

Pech

In Harlingen blijkt ook dat niet ieder schip een even gelukkige reis had. Zo besloot de schipper in Lauwersoog dat het te gevaarlijk was om uit te varen naar Schiermonnikoog. Daarom werd in allerijl een alternatief programma bedacht met een excursie in het Lauwersmeergebied en een geïmproviseerd bezoek per reguliere veerdienst aan Schiermonnikoog. Ook het geplande bezoek aan Texel mislukte door de ruige zee.
Toch kwam de teller uit op 449 verschillende soorten dieren, planten, paddestoelen en korstmossen. ,,Geen wetenschappelijk onderzoek natuurlijk’’, zei Van Kersen, maar misschien wel het begin van een traditie. Want velen vroegen of dit volgend jaar herhaald kan worden. ,,In dat geval hebben we nu een nulmeting.’’

Een jongen die wilde wadlopen

De Waddenvereniging begon in 1965 met het protest van een jongen van zestien: Kees Wevers. Hij was er zaterdag ook. ,,Ik was gegrepen door het Waddenboek dat ik in die tijd onder ogen kreeg, en waarin ook sprake was van wadlopen. Toen ik hoorde dat er plannen waren om twee dammen aan te leggen om zo de Waddenzee in te polderen, was mijn eerste gedachte: dan kan ik straks niet meer wadlopen!’’ Wevers stuurde brieven naar kranten, vond medestanders en zo kwam het op 17 oktober 1965 in Hotel Zeezicht tot de oprichting van de Waddenvereniging. ,,Tot het moment dat ik ging protesteren, was ik nog nooit op het wad geweest’’, vertelt Wevers met smaak. Vanwege zijn leeftijd had hij geen dragende rol bij het verdere uitbouwen van de vereniging, en sindsdien volgt hij die vanaf de zijlijn. Dat hij als initiatiefnemer een organisatie met inmiddels 45.000 leden heeft voortgebracht, blijft voor hem een merkwaardige ervaring. ,,Soms heb ik het idee dat ik het belangrijkste in mijn leven al op mijn zestiende heb gedaan.’’
.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties