De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 25 april

Hoofdartikelwoensdag, 20 oktober 2010

Integratie in Duitsland...
In Duitsland is de moeizame integratie van minderheden eindelijk ook onderwerp van debat. Het heeft vanwege het pijnlijke naziverleden even geduurd maar nu wordt in Duitsland in navolging van Nederland, Denemarken, Zweden, Frankrijk, ItaliŽ, Hongarije en Zwitserland ook gesproken over de minder aangename kanten van de multiculturele samenleving. Bondskanselier Angela Merkel zei dit weekend dat de poging om van Duitsland een multiculturele samenleving te maken, is mislukt.
Sinds de verschijning van de bestseller Deutschland schafft sich ab van Thilo Sarrazin is het immigratiedebat in Duitsland pas goed op gang gekomen. Sarrazin, een hoge medewerker van de Duitse centrale bank, schreef onder meer dat moslims de Duitsers dommer maken. Sarrazin verloor zijn baan door zijn uitgesproken mening, maar in de samenleving werd zijn mening door veel mensen gedeeld. Uit de opiniepeilingen blijkt dat het wantrouwen tegenover de islam toeneemt.
Merkel voelde zich daardoor gedwongen een stevig standpunt in te nemen. Daarbij speelt ook een rol dat haar CDU-partij het in de peilingen voor de aankomende regionale verkiezingen het niet goed doet en voorts dat haar uitgesproken rechtse minister van Defensie, Karl-Theodor zu Guttenberg, probeert de plaats van Merkel in te nemen.
Merkel bevindt zich in een lastige positie in de immigratiepolemiek. Duitsland heeft een tekort van 400.000 hoogopgeleide werknemers. Merkel beseft drommels goed dat Berlijn niet de angst voor buitenlanders kan aanwakkeren en tegelijkertijd hogeropgeleide buitenlanders kan aanmoedigen naar Duitsland te komen. Aan de andere kant weet Merkel dat er het een en ander schort aan de integratie en er duidelijk eisen aan immigranten mogen worden gesteld. Immigreren betekent niet alleen instemmen met de traditie en gebruiken van het gastland, maar die ook omarmen. Het debat daarover is uit politiek-correcte overwegingen lang uit de weg gegaan. Wat dat betreft is het winst dat nu ook in Duitsland wordt nagedacht en gesproken over welke waarden Europa als onopgeefbaar beschouwt.
...en in Europa
Door zich uit te spreken over de falende integratie wil Merkel de rechtervleugel van haar partij bedienen. Zo wil zij voorkomen dat Duitsland het voorbeeld volgt van andere Europese landen waar door het te lang zwijgen van de gevestigde politiek nationalistische en anti-immigratiepartijen flink in opkomst zijn.
Aan het begin van deze eeuw was er in Europa nog nauwelijks sprake van politiek extremisme, maar vandaag de dag maakt het deel uit van de heersende politieke realiteit. Verongelijkte en boze kiezers keren de traditionele politiek de rug toe omdat zij de nationale identiteit zien verwateren en boos zijn op immigranten. Daardoor worden het mandaat en het gezag van de traditionele partijen uitgehold, te meer als de zittende politiek onder invloed van de protestpartijen hun richting opschuift.
De afkalving van de regerende partijen blijft niet zonder gevolgen voor de Europese samenwerking en politiek. De Europese Unie kan niet goed functioneren zonder nationale middenpartijen die geloven in het Europese ideaal en die een flinke meerderheid vertegenwoordigen. De opkomst van protestpartijen die niets zien in een gemeenschappelijke economisch en politiek beleid ondergraaft het Europese project.
Het debat over integratie en immigratie vindt nu vooral plaats op nationaal niveau. Maar eigenlijk moet het ook in de Europese vergaderkamers plaatshebben. Door Europese regelgeving, de open grenzen en de open markt in Europa kan een land op eigen houtje weinig doen om immigratie en integratie te reguleren. Belangrijke beslissingen die gevolgen hebben voor de nationale lidstaten worden in Brussel genomen. Maar de Europese Unie heeft geen antwoord op de politieke versplintering en het uiteenvallen van de gevestigde politiek, laat staan dat zij een begin van een antwoord heeft op het integratievraagstuk.
Protestpartijen bedreigen de stabiliteit van het Europese project. De oplossingen die zij hebben voor de problemen rond immigratie zijn niet haalbaar. Des te meer reden voor Brussel de vragen die zij stellen niet te negeren.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties