De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 26 april

Geloof & Kerkwoensdag, 20 oktober 2010

Wereldzendingsconferentie in Kaapstad
Getuigenissen, maar ook het verhaal van 250 miljoen slaven

Kaapstad - Lausanne III in Kaapstad is veelkleurig. Ruim vierduizend afgevaardigden uit een kleine tweehonderd landen zijn in Kaapstad bijeengekomen. Allen verbonden met kerken, bewegingen, organisaties en netwerken uit de evangelicale wereld. Vanuit Nederland zijn zo’n dertig afgevaardigden aanwezig. Marnix Niemeijer vertelt over zijn ervaringen.

Lausanne III

De Wereldzendingsconferentie heeft haar naam gekregen door de plaats waar de eerste conferentie werd gehouden: in Lausanne (Zwitserland) in 1974. Begin jaren zeventig was een tijd van grote polarisatie in de kerken wereldwijd. De oecumenische beweging met haar Wereldraad van Kerken en de evangelische beweging, minder gestructureerd, meer gegroepeerd rond grote namen als Billy Graham en John Stott. Met aan de ene kant een evangelie dat steeds meer haar ijkpunt leek te hebben in sociale betrokkenheid en aan de andere kant een evangelie dat zich steeds meer leek te versmallen tot het individuele zieleheil. Beide bewegingen leken zich door de positionering van de ander nog scherper terug te trekken op hun eigen positie.
De eerste Lausanne-conferentie bracht hoop voor de vele evangelischen die de sociale kant van het evangelie als essentieel beschouwden. Sociale betrokkenheid werd, net als Woordverkondiging, beschouwd als essentieel voor het brengen van het goede nieuws.
Lausanne II werd gehouden in 1989 in Manilla. Het was in zekere zin een bevestiging van de eerste conferentie. Nadrukkelijk werd ingestoken op samenwerking: het vormen van partnerschappen tussen kerken en organisaties regionaal en wereldwijd om ‘het hele Evangelie door de hele kerk te brengen aan de hele wereld’.

Globalisering

Het motto van Lausanne III is ‘God in Christ, reconciling the World to himself’ (Naar 2 Korintiërs 5:19). Wat zijn tegen die achtergrond voor de wereldwijde kerk de uitdagingen voor het komend decennium? Op maandag stond het vraagstuk centraal hoe te staan voor de Bijbelse waarheid in een pluralistische samenleving en een globaliserende wereld. Gisteren stond in het teken van het bouwen van vrede in een verdeelde en gebroken wereld.
Als altijd lopen er rode draden door Lausanne. De eerste is aanbidding. Wanneer ik ’s ochtends vroeg de congreshal binnenloop op weg naar mijn groepstafel, speelt op het podium al een veelkleurige band samen met een koor dat ook vanuit alle continenten afkomstig is. Het raakt mij altijd weer om dan de kracht van de verschillende culturen zo te horen en voor dat je het goed en wel beseft ben jezelf ook ‘onder de zangprofeten’, om het met een variant op een zinsnede uit Samuël te zeggen.
Een tweede rode draad is Bijbelstudie. Het bijbelboek Efeze staat centraal. Elke dag één hoofdstuk, waarbij je in je tafelgroep eerst kort met elkaar in gesprek gaat, om vervolgens te luisteren naar een spreker. Maandag sprak dr. Ajith Fernando uit Sri Lanka en was het thema ‘waarheid’, gisterochtend ging dr. Ruth Padilla DeBorst uit Costa Rica in op het thema verzoening. Niet alleen wordt in hoofdstuk 2 uit de Efeze-brief tegen de lezers gezegd dat ze door genade van de dood zijn overgegaan naar het leven, maar ook dat God hen ondanks hun grote verscheidenheid - als joden en niet-joden - één maakt. Een gave, belofte en een opdracht. Padilla merkte in dat verband op dat niet status, (etnische) afkomst of klasse voor eenheid zorgen, zoals in het Romeinse Rijk met haar Pax Romana - en die indien nodig met geweld afgedwongen werd. Paulus geeft aan dat de eenheid gefundeerd is in het goede nieuws, dat gebracht is door profeten en apostelen en dat tot in de dood en opstanding is voorgeleefd door Jezus Christus.
Padilla riep de congresgangers op in eigen land ‘agents of Pax Christi’ te zijn. Een bemoedigend en maar ook appelerend woord voor iemand die binnenkort na drie weken reizen door Afrika weer teruggaat naar Nederland. Hoe zullen de kerken in Nederland de hun gegeven Pax Christi zichtbaar en vruchtbaar maken in een samenleving die op andere waarden lijkt te worden gebouwd?
Een laatste rode draad is die van de getuigenissen uit alle werelddelen. Ontroerend was een gezamenlijke bijdrage van een Christen-Palestijnse vrouw en een Messiasbelijdende Jood; woede opwekkend het relaas van een Indiase vrouw die vanuit eigen ervaring vertelde over de slavenpraktijk in India; choquerend was het verhaal over de 250 miljoen daliths (onaanraakbaren) in India: het grote apartheidsschandaal dat er nog steeds bestaat.
Met welke hoop ben ik naar Kaapstad afgereisd? Ik deel er één: dat Lausanne III uitspreekt dat sociale gerechtigheid (social justice) onlosmakelijk verbonden is met Gods shalom en Koninkrijk. Ik hoop dat Lausanne III de Geestkracht heeft om hierbij naast de onrechtvaardige situatie van structurele armoede ook de zorg voor de schepping klip en klaar als een justice issue te benoemen.
i Marnix Niemeijer is directeur van hulporganisatie Tear

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties