De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 24 februari

Hoofdartikelvrijdag, 19 augustus 2011

De crises in de wereld en de burger in Lollum
Naast nieuws over verschrikkelijke gebeurtenissen - bijvoorbeeld het drama van het Belgisch festival - worden de media beheerst door berichten over de financiŽle markten en over ontwikkelingen in de economieŽn. Dat lijkt terecht: wat er op de beursvloer gebeurt raakt uiteindelijk de portemonnee van iedere burger. En als de economie hapert, ligt het spook van de werkloosheid op de loer en dreigt de stagnatie in de woningmarkt alleen maar langduriger te worden. Het zijn allemaal belangrijke onderwerpen die terecht veel aandacht krijgen.
Deze rechtvaardiging van de vele aandacht voor financiŽn en economie kan niet verhinderen dat die grote aandacht ook andere effecten heeft. Dat is de macht van de Ďprofetieí die zichzelf waarmaakt. Als media massaal roepen dat het slecht gaat, worden mensen daardoor beÔnvloed in hun denken en doen. Met zín allen zorgen we er voor dat bijvoorbeeld het consumentenvertrouwen verder daalt: we zijn somber over onze financiŽle vooruitzichten, we stellen aankopen uit en doen het in het algemeen het zuiniger aan. De consumptie daalt, er wordt minder verdiend in industrie en handel en daar gaan de cijfers naar beneden.
Economie is voor een groot deel psychologie en emotie en media werken diep in op het denken en voelen van mensen. Hoe oppervlakkig die beÔnvloeding ook is - niets is veranderlijker dan het denken en het gevoel van Ďhet volkí - de effecten van media zijn groot. De crisis op de financiŽle markten en de haperende economische groei zijn mede het gevolg van de rol van media. Die, op hun beurt, zien het als hun taak om het publiek voor te lichten over de dalende beurskoersen, de stijgende goudprijs of over de te verwachten kortingen op de pensioenuitkering.
Een andere speler in het grote spel van geld en macht is die van de politiek. De strijd tussen Republikeinen en Democraten in de Verenigde Staten over het plafond van de Amerikaanse staatsschuld, heeft grote negatieve effecten gehad op de financiŽle markten. Die zien ruziŽnde politici in plaats van sterk leiderschap dat richting geven in woelige tijden. In ons land - en in andere Europese landen - zien we hetzelfde beeld: grote verwachtingen omtrent Europees leiderschap maar in werkelijkheid is er leiderschap dat aarzelt en zich laat beÔnvloeden door nationale en/of partijpolitieke belangen.
De cyclus van emotie, gebrek aan vertrouwen en krimpende economieŽn speelt zich wereldwijd af. Opkomende markten, bijvoorbeeld China, India of ArgentiniŽ, verliezen vertrouwen in de posities van de gevestigde economische grootmachten als de Verenigde Staten en Europa. Dat heeft gevolgen voor de financiŽle markten in de opkomende landen of voor de bereidheid te investeren in de zwakker wordende landen. En dan hebben we het nog niet eens over de soms rampzalige gevolgen van de internationale crises voor arme landen.
De sterke mondiale verwevenheid van de economie en de financiŽle markten en de schimmige transacties van speculerende schurken, maken het moeilijk om te bedenken wat de burger/consument in Lollum er aan kan doen. Inderdaad, niet veel. Maar ook genoeg: de zegeningen - waarvan er in verhouding veel zijn - tellen en niet meedoen aan oppervlakkige doempraatjes.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Daarom begrijp ik het pleidooi van Pieter Anko de Vries ook niet, die souvereiniteit wil inleveren voor de Euro, dwz. nog meer macht voor Frankrijk en Duitsland. Dan maar geen Euro, want een centrale Euroregering kan er net zo goed een potje van maken, net als de Amerikaanse centrale regering in Washington. Niks inleveren van souvereiniteit dus. Maar weer een koppeling aan Mark, Oostenrijkse shilling, Finse, Deense en Zweedse kroon. De euro wordt niet emotioneel gedragen, en dat komt omdat er geen historisch gegroeide staat achter staat als in de VS.
Hoe ver men gezonken is geweest, kan men aan Lubbers zien, die zelfs de beeldenaar van de Koningin op de munt wilde inleveren voor Europa.'
Bah. Langs de wegen van de geleidelijkheid zo mogelijk. Maar wel degelijk terug naar de gulden!

J. Elsinga, Ermelo - vrijdag, 19 augustus 2011


hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties