De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 23 november

Sportmaandag, 21 november 2011

Idool, icoon of idioot

Zelden heeft een wedstrijd zo weinig stof doen opwaaien als Duitsland - Nederland (3-0). Terwijl er reden genoeg was om na de pijnlijke oorwassing even na te praten. Zelfs een man als Johan Cruijff, toch een van de meeste kritische volgers van Oranje, heb ik niet gehoord. Begrijpelijk, want hij had andere zaken aan zijn markante kop.

Bert Kalteren
Daags na het verlies in Hamburg bereikte de Ajax-soap een hoogtepunt met de aanstelling van Louis van Gaal als technisch directeur. Een hoogstandje van de Raad van Commissarissen (RvC), minus Cruijff, die niet bepaald de schoonheidsprijs verdient. De clubicoon was er niet in gekend en dat is op z’n zachtst gezegd een vreemde gang van zaken. Temeer daar het duo Cruijff/Van Gaal al tijden op voet van oorlog leeft.
Maar heeft de RvC niet exact hetzelfde gedaan als wat de legendarische nummer 14 doorgaans zelf placht te doen? Zo schoof hij zelf eerder ook al zijn eigen pionnen (Tscheu-la-Ling en Marco van Basten) naar voren. Het grote verschil is dat Cruijff in dit geval niet eens de kans kreeg zijn mening te ventileren omtrent het voorstel.
Het gevolg is dat iedereen in deze zaak rollebollend over straat gaat. Van Gaal is dan wel geen slechte keuze, maar om Cruijff moedwillig buitenspel te zetten stuit vele mensen tegen de borst. En zo heeft de man, die zelf een aanhanger is van het zogenaamde conflictmodel, weer zijn conflict. Misschien wel tegen wil en dank.
Als voetballer had ik JC hoog zitten. In mijn jeugd vereenzelvigde ik me, net als veel leeftijdsgenoten, met mijn idool. Ik liet op mijn shirt het nummer 14 zetten en na zijn vertrek naar Barcelona werd dat nummer 9. Maar naast al het voetbalgenot heeft Cruijff me ook pijn gedaan, want hij liet iedereen naar zijn pijpen dansen.
Bij Ajax, waar ik overigens niets mee heb, maar ook bij Oranje. Hij is eigenzinnig en eigenwijs en pruimde spelers als Jan van Beveren en Willy van der Kuijlen niet en zocht het conflict. Ze moesten wijken. En in ’78 liet hij het hele land in de steek door niet mee te gaan naar het WK in Argentinië. Zelfs een grote landelijke actie ‘Trek Cruijff over de streep’, waaraan ik zelf ook heb meegedaan, kon hem niet op andere gedachten brengen.
Typisch Cruijff. Hij doet en zegt wat-ie zelf wil. Hij is kritisch en heeft zich door de jaren heen ontpopt tot een betweter. Cruijff is Cruijff en heeft overal een mening over. Maar zelf de verantwoordelijkheid nemen (bijvoorbeeld als bondscoach) was er niet bij. Dat leek te veranderen toen hij bij Ajax zitting nam in de RvC. Maar dan moet je er mijns inziens ook staan. Je kunt onmogelijk vanuit Barcelona regeren; dat is maar weer eens gebleken. Dan was deze idioterie niet ontstaan.
Ik ben benieuwd of ónze vriendschap op Facebook stand houdt?
* Reageren? Mail sport@frieschdagblad.nl.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties