De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Hoofdartikelzaterdag, 9 maart 2013

Kardinalen staan voor lastige keuze
Volgende week begint het conclaaf van kardinalen voor de verkiezing van de nieuwe paus. Het wordt een bijzondere verkiezing omdat de vorige paus nog leeft, terwijl de verkiezing van de paus meestal plaatsvindt na het overlijden van een paus. Er is nog een reden waarom dit conclaaf bijzonder is: de grote media- en publieksaandacht voor de samenstelling van het conclaaf. Een kardinaal komt niet vanwege het grote onderwerp dat de kerk van Rome teistert: seksueel misbruik. De kardinaal, uit Schotland, heeft zich terug getrokken nadat hij had erkend seksueel ‘ongepast’ gedrag te hebben vertoond.
Er is een Poolse kardinaal van wie bekend is dat hij niets deed met aangiftes van misbruik, maar die komt wel. De kardinaal van Chicago heeft tegen media gezegd dat de nieuwe paus een beleid van zero tolerance – geen enkele tolerantie – moet afdwingen in de hele kerk ten aanzien van misbruik. Onderdeel van dat beleid is volgens de kardinaal dat geen priester die ooit seksueel misbruik heeft gepleegd, nog enig publiek ambt in de kerk mag bekleden. Hij verwacht dat de nieuwe paus dit beleid tot onderdeel van zijn pontificaat gaat maken.
De kwestie van het misbruik is het meest besproken onderwerp in de weken voorafgaande aan het conclaaf. Daarmee wordt duidelijk hoe zeer de kerk van Rome lijdt aan de praktijken van misbruik. Bij andere conclaven ging het vaak over de aard van het geleid van de nieuwe paus: reformistisch, of juist progressief? Zal het een Europese of Afrikaanse paus worden?
Het misbruik in de kerk van Rome raakt de geloofsgemeenschap in het hart. Verspreid over continenten – met name Europa en Noord-Amerika - hebben miljoenen mensen hun band met de kerk verbroken vanwege het misbruik. Vaak spelen ook andere elementen mee, maar het misbruik is voor velen de aanleiding om niet meer bij de kerk te willen horen.
In andere delen van de wereld is de Rooms-Katholieke Kerk onveranderd een massief instituut dat niet zozeer kritiekloos wordt geaccepteerd, maar wel als vanzelfsprekend een rol speelt in het leven van vele miljoenen mensen. In die vanzelfsprekendheid worden schandalen anders ervaren dan in het kritische, geseculariseerde Westen.
Ierland is wellicht het laatste land van Europa waar de vanzelfsprekendheid van de Rooms-Katholieke Kerk bestond. Een teken daarvan is het bestaan tot nog geen twintig jaar geleden van de beruchte rooms-katholieke Magdalena-wasserijen. Nonnen regeerden daar met harde en onrechtmatige hand over weesmeisjes, ongehuwde moeders en meisjes uit arme gezinnen. De verhalen over de moderne slavernij die daar heerste werden door ouders en autoriteiten niet geloofd of ontkend. Onlangs heeft de Ierse overheid erkend dat ze een slechte rol heeft gespeeld in het hand boven het hoofd houden van deze instellingen. Door deze gebeurtenissen en door de explosie van misbruikverhalen in de Ierse kerk, is het gezag van de kerk in Ierland zwaar aangetast. De kerkgang in Ierland is nu vergelijkbaar met die in stevig geseculariseerde landen.
De nieuwe paus heeft met deze werkelijkheid te maken, naast die van de kerk in landen waar ze groeit. Het lijkt niet onwaarschijnlijk dat de kardinalen ervoor kiezen een paus te kiezen uit een ‘succesland’. Of kan een paus uit het Westen helpen het gezag van de kerk in het Westen te herstellen? De kardinalen staan voor een lastige keuze.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties