De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 21 mei

Sportvrijdag, 31 mei 2013

COLUMN: Geel? Mijn droom is rood-wit-blauw
Lieuwe Westra
Misschien ben ik wel de eerste. Columnist die met zijn stukje bezig is terwijl hij buiten staat te bekijken hoe zijn tijdritfietsen worden afgesteld. Eigenlijk zou ik me daar volledig op moeten concentreren. Want ze zijn alles voor me. Samen zijn we één. Lieuwe Westra is incompleet zonder zijn rijwiel.
Daarom wil ik ook dat alles perfect in verhouding is. De hoogte, de hellingsgraad van het zadel, mijn positie ten opzichte van de trappers: jarenlang rijd ik op fietsen die hetzelfde zijn afgesteld. Ik kan het al voelen als er twee millimeter verschil zit tussen wat ik gewend ben en de tijdritfiets waarop ik rijd.
Deze dagen staan sowieso in het teken van tijdrijden. Vorig jaar werd voor het eerst een WK race tegen de klok voor merkenteams georganiseerd. Hoewel we met genoeg nationaal kampioenen tijdrijden aan de start stonden, bakten wij er met Vacansoleil niet veel van. Vandaar ook dat we met het oog op de ploegentijdrit van 25 kilometer in de komende Tour nu twee dagen met het team samen zijn om te trainen.
Gisteren en vandaag gassen we met onze elfkoppige Tour-voorselectie over een wielercircuit bij Amsterdam. Bij elkaar zitten we zo’n vier uur in het zadel met snelheden tot zestig per uur. We bekijken wat de beste formatie zou zijn voor die ploegenrace in Nice. Wie kan het beste achter wie rijden? Wat is de meest aerodynamische opstelling? Wanneer moet wie hoelang op kop sleuren? En hoeveel tijd heeft de rest dan om te herstellen? Dat zijn allemaal vragen waar we met behulp van de ploegleiding en wetenschappers antwoord op proberen te vinden. Dat we daar in de Tour profijt van gaan hebben, lijkt me duidelijk.
Tja, de Tour. Over vier weken zijn we er al aan begonnen en rijd ik met Wout Poels en Thomas de Gendt als een van de Vacansoleil-kopmannen door Frankrijk. Zondag start ik in de zware Dauphiné en vanaf dan voert mijn voorbereiding in een lange lijn via de ZLM Tour naar de eindstreep in Parijs. Ik voel dat de topconditie eraan zit te komen en ik hoop in de Tour een rit te winnen. Dat lukt genoeg coureurs en ook jongens die minder zijn dan ik.
Toch ben ik nog helemaal niet zo bezig met die Tour. Een journalist schreef afgelopen week dat ik dacht wel even wereldkampioen tijdrijden te kunnen worden. Dat is overdreven. Natuurlijk moet je als sporter altijd het hoogste nastreven, maar ik heb nooit beweerd dat ik die regenboogtrui wel een keer kan gaan ophalen. Zo zit het ook met de gele trui in de Tour. Uiteraard wil je daar ooit in rijden, maar dan moet alles meezitten. En bovendien, geel? Als ik wakker word dan denk ik vooral aan rood-wit-blauw.
Vorig jaar werd ik Nederlands kampioen tijdrijden en ik zou die titel dit jaar op 19 juni in Winsum graag verdedigen. De concurrentie is groot met jongens als Tom Dumoulin, Stef Clement en Wilco Kelderman. Maar het zou mooi zijn als ik weer in die vaderlandse kampioenstrui naar de Tour kan. Ook daarom vind ik het zo belangrijk wat mijn mecanicien nu doet. Ik ga maar snel wat beter controleren. Als er op het NK nog iets misgaat met mijn fiets word ik echt gek.
Stenen uit de straat

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties