De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 23 oktober

Sportvrijdag, 24 januari 2014

Column Thijsje Oenema: Hoofd in de wolken en een nieuw doel
Mijn schaatsseizoen is tot nu toe niet bepaald fantastisch verlopen. Van het olympische kwalificatietoernooi waar ik me niet plaatste voor Sotsji hoefde ik niet euforisch te worden. Van mijn zevende plaats bij het WK sprint afgelopen weekeinde in Nagano evenmin. En toch was ik amper twee dagen geleden met mijn hoofd in de wolken. Letterlijk.
Na het wereldkampioenschap zijn mijn ouders ik een paar dagen langer in Japan gebleven. We zijn naar Tokyo gegaan. Een bizarre stad. Met heerlijk eten, prachtige toeristische attracties en onder- en bovengrondse gebouwen zover het oog reikt. Daar belandden we dus ook in de wolken. Dankzij de beklimming van de op een na hoogste toren van de wereld. Maar hoever we ook boven de grond waren, het bleek niet mogelijk het einde van de stadse bebouwing te ontwaren. Echt onwerkelijk.
Die ervaring in Tokyo was heerlijk. Ik voelde me een toerist. Waar je als schaatser, vooral in Nederland, normaal gesproken door iedereen bekeken wordt, kon ik nu eens degene zijn die alles rustig observeerde. In de hectiek van die wereldstad was het sportbestaan ver weg. Even was ik niet meer de Liga-rijdster. Even had ik geen moeilijk voorseizoen gehad met een operatie aan een gevaarlijke moedervlek en even was het niet halen van de Spelen vergeten. Tokyo was perfect om weer fris in het hoofd te worden.
Omdat ik gisteravond na zo’n 24 uur zonder slaap uit Japan terugkeerde, voel ik me nog niet bepaald fruitig. Toch stap ik deze morgen alweer het ijs op. Ik heb voorlopig geen grote toernooien om me op voor te bereiden, maar er zijn ploeggenoten die wel naar Sotsji gaan. Die help ik graag.
Zelf focus ik me op het NK sprint en de laatste World Cups. Die wedstrijdenreeks begint echter pas na de Spelen, eind februari. Tot die tijd moet ik het doen met wat wedstrijden om de Holland Cup en het Nederlands kampioenschap supersprint over 100, 300 en 500 meter. Sommigen zouden het wellicht lastig vinden om zich daarvoor op te laden als kwalificatie voor de Spelen, een grote droom, mislukt was. Ik vind het vooral lekker. Schaatsen is nog steeds een hobby en nieuwe doelen maken het makkelijker om oude ellende te vergeten.
Een leven zonder doelen lijkt me saai. Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe dat is. Zelf heb ik nog nooit langer dan een maand niets gedaan. Was ik niet bezig met sport dan wel met studie. En dat ga ik de komende tijd ook maar weer doen. Waar het oorspronkelijke plan was om in februari voor medailles te strijden in Sotsji, probeer ik nu vanaf 2 februari in Groningen een vak voor mijn master International Financial Management te halen.
Toch blijft het hoofddoel schaatsen. Net zoals veel andere rijders weet ik nog niet hoe mijn toekomst er na dit seizoen uitziet, maar zoals ik er nu over denk wil ik zeker doorgaan. Ik ben ervan overtuigd dat ik nog wat kan laten zien. Dat ik harder kan schaatsen dan ooit. Hopelijk kom ik dan ook door sportieve prestaties weer eens met mijn hoofd in de wolken.
* Thijsje Oenema (25) uit Joure vertelt elke twee weken over haar leven als topschaatsster

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties