De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
vrijdag 25 mei

Hoofdartikeldonderdag, 20 maart 2014

Het midden wordt steeds leger
Van diverse kanten wordt gewaarschuwd voor de problemen in de middenstand. Misschien is ‘middenklasse’ een beter woord; het gaat niet alleen de winkelier op de hoek, maar ook om de huishoudens met een gemiddeld inkomen. De middenklasse voelt zich ‘alleen’: de rijke medeburgers hebben de mogelijkheden zichzelf te redden in financieel, sociaal en maatschappelijk opzicht. De armen in de laagste klasse hebben veel reden tot klagen, maar die kunnen nog iets van bescherming krijgen van de verzorgingsstaat met haar toeslagen, tegemoetkomingen en subsidies. De middenklasse voelt zich aan alle kanten bedreigd: steeds minder banen in de middenklasse en stijgende lasten.
Er zijn twee hoofdlijnen in de crisis die zich ontwikkelt in het middensegment. De eerste lijn is die van de korte afstand: veel banen in het middensegment zijn verloren gegaan. Denk aan de dienstverleningssector bij banken en verzekeringen. Het is niet realistisch om te denken dat bij een oplevende economie weer vacatures ontstaan. De vakbonden hebben vele duizenden namen in hun bestanden van mensen die binnen afzienbare tijd hun baan verliezen wegens bedrijfssaneringen. Ook hier geldt dat een sterkere economie weliswaar nieuwe banen doet ontstaan, maar niet in dezelfde aantallen als die van de werklozen. Een andere lijn is die van de verdergaande automatisering. Niet alleen de traditionele vormen - geen service-personeel meer achter het loket, maar klantenservice via internet - maar ook nieuwe vormen: de robot is in opmars. Er is nog geen zicht op de effecten van introductie van de robot, maar al wel is duidelijk dat die machines menselijke taken zullen overnemen.
De middenstand voelt zich door de politiek alleen gelaten. De lastenverzwaringen, de belastingverhogingen en allerlei op zichzelf kleine maatregelen - bijvoorbeeld de verhoging van zoiets achterhaalds als de belasting op een uithangbord en hoger legesgeld - hebben veel ondernemers beroofd van verwachtingen en vertrouwen. Andere groepen in de middenklasse hebben in verhouding veel moeten inleveren; inkomens tot twee keer modaal zijn tussen de 70 en 80 procent kwijt aan belastingen, accijnzen en andere overheidslasten.
Het verschijnsel van onzekerheid over banen is niet alleen zichtbaar in Nederland, maar ook in andere westerse landen. Sommige Amerikaanse economen zijn ronduit somber over de nabije toekomst; er vindt een revolutie plaats in de werkgelegenheid. Het belangrijkste kenmerk is: in de toekomst zullen er minder banen beschikbaar zijn. Dat feit zal moeten leiden tot structurele hervormingen in het financiële stelsel, zowel op het niveau van wetgeving en regulering als op dat van burgers. Die boodschap is impopulair bij politieke partijen, maar daarom niet minder hard.
Over de hele breedte van de middenklasse is onzekerheid over de (financiële) toekomst. Die uit zich ook in het stemgedrag. De traditionele partijen raken steeds meer kiezers uit de middenklasse kwijt; het politieke midden wordt uiteengescheurd en wordt steeds leger, ten gunste van de extremen: SP en PVV.
Deze omstandigheden vragen om politieke moed, om betrouwbaarheid en om visie. Precies deze kenmerken worden node gemist - niet alleen in de beleving van de middengroepen.

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties