De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Hoofdartikeldonderdag, 17 juli 2014

EU kan euroscepsis Britten niet negeren
De Britse premier David Cameron zal gisteren nog meewariger dan gewoonlijk bekeken zijn door zijn Europese collega's in Brussel. Cameron, die toch al niet bekend staat warme gevoelens te hebben voor de Europese Unie, gaf deze week zijn kabinet een koers die nog verder van Brussel vandaan gaat.
In een poging om zijn kabinet een nieuw fris imago te geven voor de komende parlementsverkiezingen, in mei 2015, voerde hij een drastische reshuffle uit. Vanuit EU-oogpunt is opvallend dat Cameron zijn kabinet eurosceptischer gemaakt heeft. Partijveteraan Ken Clarke, een van de weinige vooraanstaande Conservatieven die uitgesproken pro-EU is, is zijn baan kwijt geraakt. William Hague, de minister van Buitenlandse Zaken die niets zag in een ramkoers met Brussel, is dinsdag fractievoorzitter geworden. Hij is vervangen door de eurosceptische Phillip Hammond. De juridisch adviseur van het kabinet, Dominic Grieve, was altijd een voorstander van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en is nu ook zijn baan kwijt.
Hiermee lijkt Cameron verder toe te geven aan de grote groep binnen zijn partij die weinig op heeft met de Europese Unie. Al eerder probeerde Cameron deze groep tegemoet te komen door een referendum over Brits lidmaatschap in 2017 te beloven. Het gemor in zijn partij werd onlangs nog eens versterkt door de overwinning van de eurosceptische UKIP van Nigel Farage bij de verkiezingen van het Europees parlement.
Dat Cameron in zijn euroscepsis steeds scherper aan de wind gaat varen, heeft ongetwijfeld zijn nut in partijpolitieke zin en voor de komende Lagerhuisverkiezingen. Maar of het ook het belang van Groot-BrittanniŽ als EU-lidstaat dient, is zeer de vraag. Met zijn Europese politiek komt David Cameron steeds geÔsoleerder te staan in Brussel. In zijn strijd tegen de benoeming van Jean-Claude Juncker als voorzitter van de Europese Commissie ging hij net zo lang door totdat hij op Don Quichot begon te lijken. Zelfs zijn natuurlijke bondgenoot Nederland omarmde de Luxemburgse ex-premier volledig toen duidelijk was dat de benoeming een fait accompli was geworden.
Hoe vaker Londen flirt met een 'Brexit', zoals een Brits exit uit de EU wordt genoemd, hoe lauwer de reacties uit andere Europese hoofdsteden worden. De Britten zijn al sinds 1973 deelnemer aan het Europese project, maar al die tijd gaat het vaak tegen heug en meug. De Britten houden zeer van hun splendid isolation en verfoeien daarom Brusselse regelgeving. Tegelijkertijd beschikte het land tot nu toe over een te grote handelsgeest om werkelijk uit de belangrijkste economische ruimte ter wereld te stappen.
Met zijn acties verzwakt Cameron de Britse positie in de EU. Dat kan bijvoorbeeld gevolgen hebben voor de Brusselse banencarroussel die nu plaats vindt, vooral nu Cameron de onbekende Lord Hill als zijn kandidaat voor de Europese Commissie heeft voor gedragen. Dit mag geen reden zijn voor de andere lidstaten om de Britten te behandelen als zeurpiet. Want als het referendum in 2017 echt doorgaat, wat gaat gebeuren als Cameron herkozen wordt, dan moet een Brits 'nee' te allen tijde voorkomen worden. Een vertrek van een groot lidstaat als Groot-BrittanniŽ zal hoe dan ook schade berokkenen aan de EU zelf.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Groot Brittannië heeft haar eigen munt, het Pond Sterling nog. Anders zou een exit uit de Europese Unie zonder meer een exit van de Euro opleveren.
Maar de Engelsen zijn ook nodig voor het tegenwicht tegen met name het verkwistende "ouderwets rode"
Frankrijk: de twee uitersten kan leiden tot een economische middenkoers en versterkt daarmee het Rijnlands model van Duitsland en Nederland.
Engeland is ook nodig om de USA een beetje met de beide voeten op de grond te houden, samen met Duitsland. Wil Obama soms dat wij gaan kiezen voor het milieubedervende schaliegas en ons geheel uitleveren aan het Saoedie Arabië dat de ISIS bewapent en subsidiëert? En wat doet Amerika zelf met haar democratische traditie in de Oekraïne, wat zij het leger bewapent en adviseert? Waarom mag Rusland niet, wat Obama kennelijk wel mag?
Het leger afsturen op minderheden, die toevallig Russisch spreken? Heeft Obama de geschiedenis van de Oekraïne al eens bestudeerd? En wat doet de EU door kritiekloos achter de nieuwste sancties tegen Rusland aan te lopen? Als Rusland er geen stokje voor had gestoken, dan had Obama ISIS, een van de moorddadigste islamitische facties in Syrië en Irak bewapend via de zogenaamde "gematigde"
Syrische regering in ballingschap, evenals die onnozele EU-halzen.

J. Elsinga, Ermelo - donderdag, 17 juli 2014


hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties