De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 24 mei

Hoofdartikelmaandag, 18 augustus 2014

Compensatie tuinders redelijk, maar hoe ver?
Wij kunnen er toch niets aan doen dat Rusland onze producten boycot’? Deze en soortgelijke opvattingen klinken uit monden van ondernemers in de land- en tuinbouw. Ze ondersteunen daarmee de acties van bijvoorbeeld KLTO om bij de politiek in Den Haag en in Brussel maatregelen gedaan te krijgen die hen compenseren voor de verliezen die optreden door de boycot van Poetin.
De emoties en de kracht van ondernemers en landbouworganisaties doen vermoeden dat de hele bedrijfstak gevaar loopt. Er zijn inderdaad bedrijven die het moeilijk hebben, waarvan diverse ook al voor de boycot hun afzet terug zagen lopen. De Russische boycot slaat een gat in de omzet die toch al bedreigd werd. Er zijn ook ondernemers voor wie de boycot meevalt; hun omzet naar de Russische markt bedraagt slechts een klein deel van de totale omzet. Het wegvallen van de Russische markt is voor hen een ‘gewoon’ ondernemersrisico.
De sector heeft slechte tijden meegemaakt. Rabobank en ABN, die miljarden euro’s hebben uitstaan in de tuinbouw, hebben vele miljoenen moeten afschrijven wegens faillissementen. En tientallen bedrijven vallen onder ‘bijzonder beheer’ van de banken. Dat wil zeggen dat de bank meekijkt naar en meedoet in de bedrijfsvoering, om te proberen nog zoveel mogelijk geleend geld terug te krijgen en/of het bedrijf weer gezond te krijgen. Niet zelden betalen bedrijven in bijzonder beheer vier tot vijf keer het normale tarief voor geldleningen in de sector. In 2012 verklaarde ABN dat de crisis in de sector de breedste en diepte in dertig jaar is.
De tuinbouw profiteert net als onder meer de zware industrie van lage prijzen voor aardgas. Brussel heeft die regeling met tien jaar verlengd, onder voorwaarde dat de uitstoot van CO2 wordt teruggedrongen, boven op de vermindering die de afgelopen jaren al is gerealiseerd.
Er is alle reden om ook zonder de boycot van Poetin eens goed te kijken naar de tuinbouw. Die produceert op onderdelen tot wel zeven keer de Nederlandse behoefte, maar de concurrentie op de wereldmarkt wordt steeds groter, bijvoorbeeld door Spanje en Polen. De prijzen staan door de toevloed zwaar onder druk.
Er is in de sector meer aan de hand dan het besluit van Poetin. Dat kan het moeilijk maken ‘eerlijk’ te kijken naar de situatie waarin individuele tuinders zich bevinden: hebben ze gewoon te veel risico genomen met investeringen; te veel ingezet op overnames om nog maar groter en efficiënter te worden, hebben te eenzijdig in enkele afzetmarkten gekozen of is hun produktaanbod te eenzijdig waardoor ze kwetsbaar worden? Zijn er redenen om toch eens serieus na te denken over een warme sanering van de sector?
Het zijn allemaal vragen die gesteld moeten worden om goed zicht te krijgen op de situatie. Het is goed om naast al deze overwegingen nog eens te kijken naar die tuinders die er zich op beroepen dat zij niets aan die boycot kunnen doen; die is het gevolg van de sancties van het Westen.
Er lijkt iets redelijks in te zitten. Tegelijkertijd: het is ook de politiek die via handelsmissies en onderhandelingen de Russische markt mede heeft ontsloten – tot en met toenmalig koningin Beatrix die de handen van Poetin, waaraan toen ook al bloed kleefde, moest schudden. Nu is de politieke situatie even anders.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties