De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zaterdag 16 december

Hoofdartikelwoensdag, 1 oktober 2014

Wie helpt de mensen zonder 'eigen kracht'?
Iedere dag komt 1 januari 2015 dichterbij: de dag waarop de drie decentralisaties (zorg, werk en inkomen) naar de gemeenten ingaat. Die zijn in staat van opperste opwinding om te zorgen dat met name in de zorg niemand tussen wal en schip valt. Ondanks grote inspanningen van ambtenaren en bestuurders durft niemand te garanderen dat er niemand buiten de boot valt. De meeste aandacht gaat uit naar zorg, op het oog zijn in die sector de meest kwetsbare mensen te vinden.
De overheveling is een enorme operatie. De voorbereidingen zijn uiterst moeizaam; nog steeds zijn niet alle gegevens, bijvoorbeeld over financiering, duidelijk. Niet alleen bij de gemeenten heerst topdrukte. Bij zorgaanbieders is veel onzekerheid. De aanbestedingsprocedures verlopen voor sommige aanbieders zeer moeizaam. De aanbieders van zorg worden onder druk gezet om hetzelfde werk goedkoper te doen. Niemand durft er iets over te zeggen, uit angst dat ze worden 'gestraft' bij de gunning: wie over de gemeente klaagt, kan het vergeten.
Een andere pijnlijke onduidelijkheid gaat over de zorg aan jongeren in de sfeer van de geestelijke gezondheidszorg. Niet alle gemeenten weten hoeveel en waar jongeren in een instelling verblijven of specialistische hulp krijgen. De gemeenten moeten het doen met cijfers van het CBS over het jaar 2012. Hoeveel kinderen op 1 januari 2015 bij jeugdzorg in behandeling zijn, is onduidelijk.
Nog weer een ander aspect van de overheveling is de groei naar de participatiesamenleving. Het streven is er op gericht minder snel professionele hulp aan te trekken, maar de samenleving aan te spreken, met name mensen in de directe omgeving. Er worden sociale wijkteams opgericht die bij wijze van spreken langs de deuren gaan waarachter zij problemen vermoeden. Tegen deze gedachte is veel verzet: goedwillende amateurs die bij mensen komen en hun adviezen geven, eventueel gevolg door hulp van andere vrijwilligers.
Een ander onderdeel is de versterking van de 'eigen kracht'. Mensen moeten leren zichzelf te redden. De afgelopen decennia is die kracht onbenut gebleven: de verzorgingsstaat regelde (overheids)zorg. Er zijn aanzienlijke aantallen kwetsbare mensen die te weinig 'eigen kracht' hebben; wat gebeurt er met hen?
De Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) heeft bij monde van haar voorzitter, burgemeester Annemarie Jorritsma van Almere, te kennen gegeven dat het allemaal wel goed komt, op een paar details na. Dat optimistische geluid klinkt als een soort bezweringsformule. De helft van de gemeenteambtenaren voorziet chaos bij de overheveling. De VNG-voorzitter kan ook moeilijk anders dan roepen dat het wel in orde komt. Zou ze dat niet zeggen, dan můet er wel uitstel komen. Bestuurlijk en politiek is dat geen optie. In deze fase van voorbereiding een vertraging invoeren, leidt tot een drama.
De regering heeft de operatie verkocht als inhoudelijk-bestuurlijk: de gemeente zou dichter bij de burger/cliŽnt zitten. Er valt veel af te dingen op die opvatting, maar belangrijker is dat de operatie vooral gericht is op bezuinigen. En dat er mensen door die bezuinigingen echt worden getroffen, staat vast. De vraag is: hoeveel mensen worden de dupe. En wie gaat deze mensen helpen?

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties