De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 25 september

Hoofdartikelwoensdag, 5 juli 2017

Dreigende visserijtaal belooft weinig goeds
Dat een geharde ‘brexiteer’ als Michael Gove minister van Milieu, Landbouw en Visserij werd, had een voorbode kunnen zijn. Landbouw en visserij zijn bij uitstek sectoren die veel met de Europese Unie te maken hebben. Er zijn veel Europese subsidies, maar ook regels. De Britten willen van die regels af, maar dan moeten ze ook afscheid nemen van die subsidies. Een kostbare en netelige kwestie, die premier May bij haar voormalige concurrent Gove heeft neergelegd.
Gove heeft inmiddels zijn eerste brexitgeluid laten horen als minister. Zondag kondigde hij aan dat het Verenigd Koninkrijk een visserijakkoord uit 1964 opzegt. Hoewel het tussen Europese landen gaat, is het geen EU-akkoord. Het gaat over het vissen in anderlands territoriale wateren tussen zes en twaalf mijl vanaf de kust.
Op zich nog geen probleem voor Nederland. De vangst door Nederlandse vissers in dit deel van de Britse territoriale wateren is verhoudingsgewijs niet heel groot. Toch zijn de Nederlandse vissers terecht bezorgd over deze actie van Gove.
Het kan heel goed zijn dat het opzeggen van dit verdrag een schot voor de boeg is voor de Britse positie in de brexitonderhandelingen. Want ook dan gaat het over visserijrechten. Binnen EU-wetten zijn er ook afspraken over het vissen binnen de 200 mijlszones. Als het Verenigd Koninkrijk ook daar buitenlandse vissers weert, dan is dat wel schadelijk voor Nederlandse vissers. Het gaat dan over een enorm deel van de Noordzee.
Dit is een praktisch voorbeeld over hoe ingewikkeld het losmaken van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie is. De EU verlaten is niet zoiets als het opzeggen van het lidmaatschap van de voetbalclub. Het is misschien nog meer vergelijkbaar met een echtscheiding, qua verdeling van de boedel, de financiën en het vaststellen wie waar recht op heeft. Dat is lastig en gevoelig.
De houding van Gove wijst er maar weer op dat de brexit heel goed kan vastlopen in een vechtscheiding. Als het inderdaad ruig zou gaan met de visserijrechten, kan dit uitmonden in een visserijoorlog en daar zijn vissers uit de EU en het VK beide niet bij gediend.
Tot nu toe lopen de kortgeleden geopende brexitonderhandelingen stroef. In het korte tijdsbestek van slechts twee jaar moet het Verenigd Koninkrijk ‘ontkoppeld’ worden van de EU. Dat is al een lastige taak, maar de weinig stabiele Britse regering van May spreekt over deze onderhandelingen meer met stoere taal dan met visie. Het gevaar is dat Londen in een roes van bravoure rigoureuze besluiten neemt die mooi klinken maar in de praktijk vervelend uit kunnen pakken.
Net zo goed kunnen Brussel en de 27 andere EU-lidstaten uit rancune een statement maken en het de Britten zo moeilijk mogelijk maken. Dat zal niet alleen de Britten pijn doen. Een verstoorde verhouding met een ex-lidstaat schaadt de EU ook. Want het Verenigd Koninkrijk blijft economisch en diplomatiek belangrijk voor de rest van de EU.
Londen en de EU moeten de brexit zakelijk, rationeel en vakkundig afhandelen. De uitkomst van het Britse referendum, wat je er verder ook van denkt, was nu eenmaal duidelijk. Die brexit gaat gebeuren. Het hele proces zal al pijn genoeg doen. Maak het in alle emotie nu niet nog pijnlijker.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties