De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 23 september

Hoofdartikelzaterdag, 2 september 2017

Brussel tikt Polen op de vingers. Terecht?
Brussel maakt zich grote zorgen over de staat van de democratie in Polen. De conservatief-nationalistische regering die sinds november 2015 in Polen aan de macht is, heeft in korte tijd controversiële wetten door het parlement geloodst. Zo is de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht aan banden gelegd.
Als de Poolse regering niet op haar schreden terugkeert, dreigt de Europese Commissie met de ‘nucleaire optie’, dat wil zeggen dat het land het stemrecht in de EU wordt ontnomen. Dat klinkt stoer, maar het is de vraag of het zo ver komt omdat daarvoor unanimiteit onder de 27 andere EU-lidstaten nodig is. Een land als Hongarije, dat ook zou afglijden naar een autoritaire regeringsvorm en het daarom ook al aan de stok heeft gehad met Brussel, zal waarschijnlijk tegen stemmen.
Weet Brussel het dreigement richting Polen niet waar te maken, dan lijdt het gezichtsverlies. Maar het is de zaak waardig dat Brussel zo ver gaat en de Poolse regering zwaar onder druk zet. De geloofwaardigheid van de EU staat namelijk op het spel. De omstreden hervormingen die Polen binnen het justitieel systeem doorvoert, gaan dwars tegen Europese democratische en liberale waarden in.
Ook andere Oost-Europese landen hebben de neiging EU-besluiten naast zich neer te leggen. Zo weigeren naast Polen en Hongarije ook Slowakije en Tsjechië (samen de Visegrad-landen) om mee te werken aan het herverdelingsplan voor vluchtelingen.
Tot voor kort durfde Brussel het niet om Polen aan te pakken uit vrees dat het euroscepticisme en het populistisch-nationalisme daarvan zouden profiteren. Bovendien wilde Brussel de ruzie met de Visegrad-landen over de vluchtelingencrisis niet verder op de spits drijven.
Maar nu de populistische storm in Europa is geluwd en met de verkiezing van de pro-Europese Franse president Emmanuel Macron zich een nieuw elan van de EU heeft meester gemaakt, gaat Brussel de confrontatie aan. Terecht, want bij toetreding tot de EU in 2004 hebben Polen en de andere Oost-Europese landen zich op papier gecommitteerd aan de waarden en normen zoals die binnen de EU gelden. De unie is geen snackbar waar ze hun favoriete producten kunnen kiezen en andere links laten liggen.
Het probleem is dat Brussel (bij monde van eurocommissaris Frans Timmermans) hamert op het belang van de gemeenschappelijke waarden. Maar zijn die er wel? Tussen het westen en oosten van Europa tekent zich een enorme kloof af. Er speelt zich een botsing af tussen enerzijds voorstanders van nationalisme, culturele homogeniteit en een autoritaire regeringsvorm, versus verdedigers van open grenzen, verregaande Europese integratie en liberale vrijheden. Hier is sprake van totaal verschillende wereldbeelden. En dat is een recept voor nog meer conflicten in de toekomst.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties