De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 11 december

Cultuurmaandag, 9 oktober 2017

Sámen musiceren, wat is dat heerlijk
Sneek - Geconcentreerde gezichten in het Sneker kunstencentrum Atrium. De deelnemers aan de eerste editie van Hoera foar houtsjes spelen na jaren weer eens op hun muziekinstrument. ,,Wat heb ik dat gemist, samen musiceren!”
Enigszins aarzelend klinkt Auf der Heide blühn die letzten Rosen door de ruimte. Het is een fragment uit een muziekboek waaruit Afke van der Galiën uit Sneek als meisje pianoles kreeg. Dat is inmiddels liefst vijftig jaar geleden en na al die jaren is ze nu weer achter de toetsen gekropen. ,,No stop ik want hjir komme allegear krusen”, zegt ze en kapt het stuk abrupt af. Applaus is haar deel.
Ga er maar aan staan. Heb je al je moed verzameld om deze zaterdagmiddag mee te doen aan de eerste editie van Hoera foar houtsjes, word je door muzikant Kees van der Meer - die de middag leidt - uitgedaagd om een paar deuntjes in je uppie te spelen. Voor toehoorders nog wel! Na Van der Galiën en nog een enkele durfal, blijft het dan ook angstvallig stil. ,,Ik weet niet eens of ik er nog wel geluid uit krijg”, fluistert iemand, met een knikje naar haar dwarsfluit.
Hoera foar houtsjes, door het Friesch Dagblad samen georganiseerd met het Sneker kunstencentrum Atrium, is een muzikale middag waarbij de deelnemers de kans krijgen weer te proeven aan de hobby uit hun jeugd: musiceren. Klarinetten, dwarsfluiten, gitaren, violen en zelfs een harp zijn van zolder gehaald en krijgen weer de aandacht die ze verdienen. Het gemiddeld aantal jaren dat er niet gespeeld is, ligt op pakweg twintig, blijkt na een ludiek voorstelrondje.
Na de introductie en een voorzichtige kennismaking met de compositie Houtje die Van der Meer speciaal voor de middag schreef, gaan de deelnemers in groepjes uiteen. In workshops onder leiding van muziekdocenten van het Atrium, krijgen ze een snelle opfriscursus. Handgrepen en toonladders worden uit het geheugen opgeduikeld en er kan naar hartelust gemusiceerd worden. Fouten maken bestaat niet; het draait om het plezier en het ontdekken of er nog een klik is met dat oude instrument.
,,Pfff, wat valt me dit tegen!”, verzucht gitarist Afke Postma even later in de pauze. ,,Ik dacht: dit pak ik zo weer op, maar ik wist geen enkel akkoord meer!” Violiste Elbrig Bakker uit Gorredijk knikt. ,,Het is allemaal wel weggezakt hoor.” Ook stralen ze, want al kost het moeite, wat ís het leuk om weer te musiceren. ,,Vooral samen met anderen”, vindt Bakker. Dat kenmerkt de deelnemers: bijna allemaal missen ze het sámen musiceren. Ben Bolk uit Ruigahuizen: ,,Toen onze dochter, die dwarsfluit speelt, nog thuis woonde, speelde ik regelmatig. Nu dat wegvalt kruip ik nog sporadisch achter de piano. Alleen kom je steeds op vaste riedeltjes uit. Je komt niet verder.”
Na de pauze verzamelen de deelnemers zich weer als groep. De compositie Houtje, met vijf uitgeschreven melodieën, komt weer op de muziekstaander én wordt samengevoegd met de in de workshops geleerde A-mineurklanken. Waar aan het begin van de middag de spanning en concentratie op de gezichten was af te lezen, wordt nu overtuigend gemusiceerd.
Voeten tikken het ritme op de vloer, hoofden deinen mee op de muziek en ogen glinsteren als Van der Meer instrumentgroepen laat soleren en er zelfs hier en daar een improvisatie klinkt. Ontlading bij de muzikanten als de laatste toon heeft geklonken. ,,Wat leuk dit!” En: ,,Wat klinkt het samen goed hè?” Wini Loose uit Sneek glundert. ,,Het kriebelde al toen ik bij een verhuizing mijn dwarsfluit terugvond, maar deze middag heb ik de bevestiging gekregen: ik ga weer fluit spelen!”

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties