De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 26 april

Geloof & Kerkmaandag, 18 december 2017

Tafels van Hoop geven handen en voeten aan christelijke identiteit
De Gereformeerde Kerk Twijzelerheide gaf gehoor aan de oproep van Kerk in Actie om samen met vluchtelingen aan tafel te gaan. Maar niet nadat ze ook samen gekookt hadden.
Een aantal mensen zit te eten, anderen lopen heen en weer, maken een praatje of houden zich bezig met het bereiden van het eten. Gasten uit het Asielzoekerscentrum Burgum zijn het, een gezin uit De Westereen en een groep vrijwilligers uit Twijzelerheide. De meeste van de 25 gasten komen uit Eritrea, een paar uit Afghanistan en Iran. Kinderen - er zijn er vooral tot een jaar of tien oud - vliegen door de ruimte en spelen enthousiast en luidruchtig met het aanwezige speelgoed. Er ligt genoeg; het verenigingsgebouw Het Kompas wordt ook gebruikt voor kindernevendienst en crèche.
De Gereformeerde Kerk Twijzelerheide doet mee aan de actie ‘Tafels van hoop voor vluchtelingen’. Kerk in Actie riep op dit vandaag te doen, op de Internationale Dag van de Migranten, maar op zaterdag was het wel zo praktisch, legt Alma van der Boon uit. Ze is één van de initiatiefnemers in Twijzelerheide en ze coördineert het gebeuren. Ze doet het om de kerk, de gemeente, een gezicht geven. ,,Handen en voeten geven aan ons geloof, daar gaat het om. Zondag naar de kerk gaan is mooi, maar dat moet je ook in praktijk brengen. We willen mensen het gevoel geven dat ze erbij horen en dat ze welkom zijn - ze afleiding bieden in een tijd van wachten. En samen eten verbindt.”
Van der Boon heeft in Leeuwarden ervaring opgedaan met dit soort maaltijden. Daar werd een aantal keren een Meet & Eat georganiseerd voor mensen uit de noodopvang, onder meer uit Heliconstate. Ze had daar ontdekt dat niet alleen het samen eten, maar ook - en misschien vooral - het samen koken verbindt. ,,Daardoor wordt het minder statisch. Iedereen heeft wat te doen, en doordat iedereen heen en weer moet lopen, ontmoet je ook meer mensen.”
In de zaal staat een lange smalle tafel met een aantal grote bakplaten. Eromheen allerlei soorten groente en stukjes vlees die ieder er naar believen op kan leggen om op te warmen of aan te braden. Een soort gourmet, maar dan zó dat niet iedereen alleen z’n eigen potje bereidt. De opzet werkt en het is een dynamisch gebeuren.
 
Broers en zussen
Veel van de gasten zijn christen. Daar waren ze niet op uitgezocht, iedereen was welkom, maar het kwam toevallig zo uit. Taleb uit Iran is één van hen. In Iran was hij socialist, vertelt hij, en pas in Nederland is hij christen geworden. Hij is blij hier uitgenodigd te zijn ,,door broers en zussen in Christus”.
Tegen één van wanden van de zaal staat een flap-over. Op het vel papier staat in grote letters ‘Hoop’. Iedereen mag er een omtrek van z’n hand op zetten, en erin zetten wat hoop betekent voor hem of haar. ,,Ook een manier om creatief en inhoudelijk bezig te zijn", legt Van der Boon uit. ,,Vooral de kinderen vinden het prachtig en maken er hele kunstwerken van. Abeba, tien jaar oud, trekt de hand van haar moeder om en schrijft de naam ‘Birri’ erin. Wat wil ze ermee zeggen? Wat is hoop voor haar? Het duurt even voordat Abeba de vraag voor haar moeder kan vertalen. ‘Niets’ komt terug als antwoord. Of de vraag begrepen was, blijft onduidelijk.
Albert is een van de aanwezige vrijwilligers. Meer dan ‘er zijn’, hoeft hij niet vanavond, maar dat doet hij van harte. Met World Servants is hij in het verleden naar Zuid-Amerika geweest, en daar leerde hij hoe belangrijk gastvrijheid is. ,,Door mensen te ontmoeten leer je ze kennen.” Mensen uit die culturen gooien de bakplaat niet vol voor zichzelf maar om uit te delen aan anderen, weet hij bijvoorbeeld. Ook dat het beeld dat wij van de islam krijgen door alle berichtgeving over IS, heel gekleurd is. ,,De meeste moslims zijn een stuk toleranter dan je denkt.”
 
Zegen zingen
Voorafgaand aan de maaltijd was het Onze Vader gebeden, na het eten worden de aanwezigen in de kerkzaal genodigd. Alleen de lichtjes in de twee kerstbomen zijn aan. De Nederlanders verzamelen zich op het podium, gewapend met liedboeken. Het wordt stiller in de kerk. ,,Wij willen jullie Gods zegen toezingen", legt Van der Boon uit. Samen zingen ze de vier de coupletten van Ga met God en Hij zal met je zijn’ (LB 416). Daarna mag wie dat wil een kaarsje aansteken en in de kaarsenboom zetten. Er wordt ruim gebruik van gemaakt. Veel van de gasten willen dit ook vastleggen. Mobieltjes komen tevoorschijn, en er worden foto’s gemaakt bij de kerstboom en bij de kaarsenboom.
Tot slot krijgt iedereen een envelop mee voor thuis. Er zit een kaart in en een waxinelichtje. ‘Een klein lichtpuntje voor het nieuwe jaar. Van de kerk in Twijzelerheide.’

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties