De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 25 april

Hoofdartikeldinsdag, 13 maart 2018

Dan ook 50 procent erbij voor alle ING’ers
Deze maand zal Jeroen van der Veer de Tweede Kamer te woord staan over de exorbitante salarisverhoging (50 procent, naar drie miljoen euro per jaar) van ING-topman Ralph Hamers die Van der Veer als voorzitter van de raad van commissarissen toestond. Hij zal felle kritiek over zich heen krijgen, en hij zal die kritiek stoďcijns over zich heen laten gaan - omdat hij toch wel weet dat het bij woorden blijft.
Van der Veer zal bij zijn mening blijven dat de salarisverhoging goed is en heel normaal. Hamers werd betaald op Jupiler League-niveau terwijl hij op eredivisieniveau speelde. Voorheen kregen topmannen als Hamers bonussen, maar daar is een maximum aan gesteld.
Die argumentatie rammelt aan alle kanten. Ten eerste is het salaris van Hamers meer op het niveau van de Premier League - als we dan toch met voetbaldivisies gaan vergelijken. Ten tweede gaat deze vergelijking ervan uit dat deze salarissen zo hoog moeten zijn omdat anders ‘talenten’ als Hamers worden weggekocht door beter betalende bedrijven in het buitenland. In het voetbal werkt dat inderdaad zo, maar in het bedrijfsleven niet. Zo werkt Hamers al sinds 1991 voor ING en is nooit ‘weggekocht’.
De kritiek is zo breed gedragen omdat ING een bank is. In de crisis moesten banken met veel belastinggeld gered worden, maar nu de crisis weer voorbij is, lijkt het in de sector weer bussiness as usual.
Het argument is ook moreel onjuist en heeft een hoog ‘maar zij doen het ook’-gehalte. Daarmee laten Hamers en Van der Veer zien dat ze hun eigen personeel, dat even hard gewerkt heeft om ING uit het dal te krijgen, uit het oog verloren hebben. Want wie veel personeel ontslaat en de rest van het personeel 1,7 procent loonsverhoging gunt, maar zelf even 50 procent in zijn zak schuift, geeft te kennen geen enkele interesse te hebben in de mensen boven wie hij gesteld is.
Daar komt wel bij dat deze praktijken niet van vandaag zijn. In 1997 sprak toenmalig premier Kok al over ‘exorbitante zelfverrijking’. Bovendien beperkt zich dit ook niet tot de bancaire sector.
Maar de boosheid in het parlement over exorbitante salarissen heeft echter maar met moeite en mondjesmaat concreet gestalte gekregen in striktere regelgeving. En vakbonden zeggen wel kwaad te zijn, maar dat leidde nooit tot echt acties. Nu is het moment om in het kader van ‘samen uit, samen thuis’ ook voor de rest van het ING-personeel een salarisverhoging van 50 procent te eisen. En anders het werk neer te leggen. Mannen als Hamers en Van der Veer kunnen achteloos het protest weerstaan omdat ze weten dat er toch geen consequenties aan verbonden zijn. Tijd voor om het nu wel een keer hard te spelen. HvdL

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties