De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 26 april

Economiezaterdag, 7 december 2002

Verliezen op aandelen lopen in de miljoenen
Saaie verzekeraars lopen grote risico’s
WIM VAN DER MEULEN
Grote diamantroof in het Haagse Museon. Deze onwaarschijnlijke gebeurtenis in een, naar gezegd, uitstekend beschermd gebouw, vestigt weer eens de aandacht op de risico’s van het verzekeringsbedrijf.
De saaie maar onmisbare dienstverlener die momenteel een tobberig bestaan leidt door de turbulente tijden en… de koersval op de effectenbeurzen.
De waarde van de Haagse buit wordt geschat op zeker vijf miljoen euro, tenzij een deel van de stukken bestaat uit namaakdiamant, die niet van echt te onderscheiden is. Deze grote museumroof onderstreept opnieuw dat het verzekeren van een dergelijke opeenhoping van kostbaarheden vrijwel onmogelijk is geworden.
Deze miljoenenroof is slechts een van de risico’s, die het verzekeringsbedrijf loopt. Gelukkig zijn de risico’s over het algemeen zeer gespreid, zodat zij verzekerbaar blijven. In geval van natuurrampen als aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, doorbraak van zeeweringen en rivieren en dergelijke ligt de situatie uiteraard anders, of beter gezegd minder gemakkelijk.

Levensverzekeringen

Een hoofdstuk apart vormen levens- en pensioenverzekeringen die als gevolg van de vergrijzing der bevolking extra rekenwerk voor de zogenaamde sterftetafels vereisen. Deze netelige problemen worden verergerd door de koersval op de aandelenmarkten – de waarde van de voor deze pensioen- en levensverzekeringen getroffen voorzieningen in de vorm van aandelen is sterk gedaald als gevolg van het treurige beursklimaat. De aankoop geschiedde in de hausseperiode rond de eeuwwisseling tegen koersen die in de allerongunstigste gevallen dubbel zo hoog waren als de huidige. De koersverliezen zijn dan ook talloze miljoenen euro’s groot, zoals duidelijk te zien is in recent gepubliceerde cijfers van Aegon, Fortis en ING Groep. Hoe ziet de gewone man het verzekeringsbedrijf? Voor hem valt een grote stilte in zodra hij zijn polissen heeft afgesloten, gevolgd door de automatische maandelijkse premiebetalingen. Neem rustig aan dat hij alleen aan zijn verzekeringen denkt als hij een schadeclaim heeft of als zijn levensverzekering vervalt. Voor het overige vaart hij voor zijn verzekeringen blind op zijn automatische piloot. Pas als zijn verzekeraar met zware tegenwind te kampen krijgt wordt hij wakker om al snel te beseffen dat hij ‘in het schuitje zit en moet meevaren’.
Soms worden de vertegenwoordigers van de verzekeraars plotseling actief. Doorgaans zijn gezinsuitbreidingen of aankoop van een huis oorzaak van die plotselinge activiteiten. Natuurlijk komt hij ook in actie bij de afwikkeling van schadeclaims die volgens vele verzekerden nooit tot tevredenheid worden afgehandeld. Die ontevredenheid is logisch want ‘wie het onderste uit de kan wil hebben, krijgt het lid op de neus.’ Meest gebruikelijke positieve commentaar: verzekeringen zijn saai maar onmisbaar. Gelukkig is de gemiddelde verzekeraar betrouwbaar en wordt hij goed gecontroleerd de Pensioen- en VerzekeringsKamer PVK.
Tot dusver noemde ik slechts de kleine risico’s van verzekeraars – ook de diamantroof in Den Haag mag tot de kleinere risico’s worden gerekend. Echt grote risico’s zijn zeegaande schepen, grote kantoorgebouwen, industriële complexen plus de bij de bouw gebruikte asbest, spoorwegen, overstromingen en dergelijke. Dit soort risico’s wordt vrijwel altijd ondergebracht bij maatschappijen als de Münchener Rück, de grootste herverzekeraar van de wereld. Dit concern leed in het derde kwartaal een verlies van 900 miljoen euro, maar verwacht niettemin voor het gehele jaar toch een winst. Het verlies op het aandelenbezit werd nu geraamd op 1,1 miljard euro. Bovendien moet 200 miljoen euro terzijde gesteld worden voor de gevolgen van de overstromingsramp van de Elbe en zijn vele zijrivieren.
Ook het Nederlandse verzekeringsbedrijf en meer in het bijzonder de groten als Aegon, Fortis en ING Groep hebben aanzienlijk afgeschreven op hun aandelenbezit. De bedragen benaderen dan wel overtreffen in enkele gevallen die van de Münchener Rück.
De conclusie lijkt gerechtvaardigd dat het verzekeringsbedrijf niet langer saai en risico-arm is, maar dient te worden ingedeeld bij beursfondsen die getroffen kunnen worden door extreem grote koersschommelingen – denk hier ook aan beleggingsfondsen.

Troost

In deze internationaal extreem bewogen tijd zullen de klanten van het verzekeringsbedrijf rekening moeten houden met verhoogde premies en misschien ook met chicanes van kleinere verzekeraars die worden geconfronteerd met onverwacht grote schadeclaims. Een troost voor alle belanghebbenden is natuurlijk het lichte herstel van de aandelenmarkt, waardoor de onmisbare voorzieningen meer waard zijn geworden. Volgens de jongste prognoses is het echter nog te vroeg om te spreken van doorzettend herstel, zodat ook het verzekeringsbedrijf nog de financiële zekerheid ontbeert die voor een gezonde ontwikkeling onmisbaar is. En die zekerheid is nu precies wat de verzekeraars nodig hebben om hun onmisbare taken op lange termijn vlekkeloos te vervullen.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

economie
Familieberichten
Advertenties