De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 25 februari

Hoofdartikeldonderdag, 23 februari 2017

Grond als bezit, maar van wie is de aarde?
De stop-regeling voor boeren (premie voor het verminderen van het aantal koeien) is een 'succes'. Een kleine vijfhonderd boeren hebben te kennen gegeven met hun bedrijf te willen stoppen. In de aanvragen gaat het om het exporteren of doden van zo'n veertigduizend koeien. De grote belangstelling zorgde ervoor dat de regeling na een dag al werd ingetrokken. Een deel van de boeren die een aanvraag indienden is uitgeloot. Het ministerie overlegt met de organisaties over de voorwaarden waaronder de uitgelote boeren bij de volgende ronde kunnen meedoen.
De stop-regeling is een gevolg van Europese regels voor de fosfaatproductie (in mest). Nederland schoot door het plafond en moest maatregelen treffen waarmee de maximale productie van fosfaat binnen de grenzen blijft.
Dat boeren ermee ophouden is geen nieuw verschijnsel. Al gedurende een groot aantal jaren neemt het aantal boeren af. Daar tegenover staat dat door schaalvergroting minder boeren meer produceren.
De perikelen rond fosfaat, de onduidelijkheden, bij voorbeeld, rondom de effecten van ammoniak-uitstoot (bijvoorbeeld fijn-fijnstof) of de wisselende prijzen voor zuivelproducten, maken dat de veehouderij een onrustige periode beleeft. Bij alle onduidelijkheid staat vast: het kan niet meer zoals het ging. De mestproblematiek raakt niet meer van de agenda. Op langere termijn moet rekening worden gehouden met minder export van met name melkpoeder - in China verrijzen zuivelfabrieken.
Het is onvermijdelijk dat de politiek en de belangenorganisaties scenario's ontwerpen. Daarin zal onder meer de verhouding tussen landbouwgrond en 'natuur' opnieuw moeten worden doordacht. Sommige politieke partijen hebben in hun programma staan dat er overheveling van landbouwgrond naar 'natuur' niet gewenst is. Die houding is nadrukkelijk een tegemoetkoming aan de boeren-kiezers. Gelet op alleen al de ontwikkelingen in de markt is die houding onverstandig en in zekere zin misleidend - de vraag naar 'natuur' groeit en die naar landbouwgrond voor intensief gebruik zal dalen.
In dit verband wordt wel gesproken over het niet meer 'teruggeven' van landbouwgrond aan de 'natuur'. Van belang is te zien wat in zo'n uitspraak eigenlijk wordt gezegd. In de eerste plaats: landbouw en natuur zijn twee dingen. Ondanks alle inspanningen om milieuvriendelijk te werken (allerlei vormen van beheer), is die tegenstelling er nog steeds. Dat die zodanig wordt uitgesproken is veelzeggend. Wat ook impliciet wordt gezegd is dat er kennelijk iets of iemand is van wie het land is. In juridische zin is dat een overbodige zin: natuurlijk is die grond van de boeren. Maar er is ook een ander 'bezit' - van wie is de aarde?
Partijen als het CDA en de ChristenUnie weten van rentmeesterschap: de mens mag de aarde bebouwen en bewaren, als 'geleend' goed waarvoor verantwoordelijkheid moet worden genomen. Voor komende generaties, maar nu al in het perspectief van biodiversiteit en vermindering van schadelijke effecten.
Elk 'bezit' en de omgang daarmee zijn k morele onderwerpen, en in de christelijke traditie: eerst geestelijke onderwerpen.

| Fertel in freon | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0 |


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties