De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 23 september

Archief

De artikelen van dinsdag, 10 juni 2014.

Hoofdartikeldinsdag, 10 juni 2014

Boos zijn op minister en zorgverzekeraars

De steunfracties van het kabinet, D66, ChristenUnie en SGP, hebben minister Schippers van Volksgezondheid aan een meerderheid geholpen voor wijzigingen in de Zorgverzekeringswet. Die aanpassing is een compromis, waarbij de grootste keuzevrijheid voor zorgverleners voor mensen is die extra betalen voor hun verzekering. Tevens komt er een soort basispolis waarbij de zorgverzekeraar bepaalt wat naar welke zorgverlener gaat.Er is veel gedoe geweest over de aanpassing; volgens sommigen dreigde een onverantwoord monopolie van de zorgverzekeraars. Mede dankzij de steunfracties van het kabinet behoudt de burger met voldoende geld zijn keuzevrijheid. De voorzitter van de Zorgverzekeraars, Andre Rouvoet, heeft zich beklaagd over de kwaliteit van de discussie zoals die onder meer in kranten is gevoerd. Hij noemt NRC Handelsblad met name. Rouvoet vindt dat er onrust is gestookt.Feitelijk is het compromis absurd: alleen wie de dikste portemonnee heeft, kan zorg en zorgverlener kiezen. Alsof keuzevrijheid niet een recht is van iedereen.De minister vindt dat met de basispolis de verzekerden goed af zijn: de zorgverleners voldoen aan eisen. Ze suggereert dat zorgverleners die niet worden gecontracteerd in die basispolis e duur zijn of dingen doen die niet nodig zijn. Daar sta je dan, als arts, psycholoog of specialist met je diploma: niet goed(koop) genoeg voor de verzekeraars.Een ander groot drama is de manier waarop de zorgverzekeraars, samen met de minister, omgaan met het begrip kwaliteit van zorg. Beiden zijn niet in staat een concreet begrip van kwaliteit te leveren, praktisch niet en theoretisch niet. Toch fungeert het begrip als scharnier van uit- en insluiting.Een van de kernpunten van een volwassen kwaliteitsbegrip in de zorg is dat het individu in relatie tot de zorgverlener een factor is in de bepaling van kwaliteit. Een patiŽnt kan bij de 'beste' dokter niet de kwaliteit krijgen waar hij recht op heeft, bijvoorbeeld omdat het niet 'klikt' tussen beiden. Die klik en het daaruit voortvloeiende vertrouwen zijn bewezen factoren in herstel van gezondheid. Kwaliteit kan dus niet ontstaan zonder de inbreng van het individu. Zorgverzekeraars kunnen veel, maar de inbreng van het individu kunnen ze niet regelen. Hun kwaliteitsbegrip is 'algemeen', maar iedere patiŽnt is een individu, met eigen eisen aan kwaliteit.De wijze waarop minister en verzekeraars het begrip kwaliteit hanteren is ook om andere redenen beneden de maat en heeft het karakter van een dictaat. Gezondheid, ziekte en welbevinden in het algemeen zijn waardegeladen begrippen. Het aangrijpingspunt is de visie op de mens. Die kan zich uiten in bijvoorbeeld godsdienstige of culturele begrippen, maar ook in wetenschappelijke termen. In alle gevallen is de kern de visie op de mens. In de ene visie wordt een bepaald ziektebeeld anders behandeld dan in een andere visie. Noch de minister, noch de zorgverzekeraars erkennen deze argumenten (in hun basis-polis). Integendeel, ze leggen een kwaliteitsbegrip op. En in de praktijk belijden beiden een eenzijdig-materialistische visie op de mens.De voorzitter van de Zorgverzekeraars is boos over het 'onrust stoken.' Welnu, iedere weldenkende burger zou vrťselijk boos moeten zijn op de minister en op de zorgverzekeraars, omdat beiden principiŽle rechten van burgers negeren.


ACTUEEL
Familieberichten
Advertenties