Tim de Vries, nog beter dankzij een topviool

Tim de Vries (20) baalde als een stekker toen de Britse coronamutatie een streep zette door zijn kans om een topviool te kunnen lenen. Maar de tegenslag bleek uiteindelijk een zegen.

Sippie Miedema

Geplaatst: 14 februari 2021 om 17:00

0%

Nog steeds als hij wakker wordt en de Storioni uit de koffer haalt, is er de verbazing. ,,Als ik de viool vastgrijp, kijk ik eerst wel twee minuten voordat ik begin te oefenen. Gewoon om te kijken hoe hij eruitziet”, vertelt violist Tim de Vries (20). ,,Ik kan bijna niet geloven dat ik zo’n mooi instrument mag gebruiken.” En als hij dan begint te spelen, is het zoveel gemakkelijker en soepeler dan op z’n oude viool. In de paar weken dat hij er nu op studeert, is hij zelf zoveel beter geworden. ,,Dat zegt mijn docent ook.”

De in Zaandam geboren en getogen zoon van de Friese schrijver en journalist Abe de Vries studeert sinds begin dit jaar aan de Universität für Musik und Darstellende Kunst Wien. Hij woont al 2,5 jaar in de hoofdstad van de klassieke muziek. Als zeventienjarige vertrok hij om te studeren bij de vioolpedagoog Boris Kuschnir. ,,Hij wordt gezien als de beste in zijn vakgebied en heeft hooguit vier tot zeven leerlingen onder zijn hoede.” Om daar te mogen studeren was een droom. Vorig schooljaar besloot hij over te stappen naar de universiteit. ,,Ik had het idee dat ik bij hem alles had geleerd wat ik kon leren.”

Mijn oude viool heeft ook een mooie klank, maar is technisch wat gelimiteerd

Nu staat hij onder de hoede van Christian Altenburger. Een topviolist uit een beroemde muzikale familie. ,,Hij heeft echt een heel grote carrière gehad.” Dat hoopt De Vries ook te hebben ooit. En als belangrijke stap in die richting zijn daar de concoursen waaraan hij wil meedoen. In oktober staat het Joseph Joachim Concours op het programma, en in januari en mei volgend jaar het vioolconcours in Singapore en de Sibelius- competitie in Helsinki. Om daarvoor in aanmerking te komen, moet hij binnenkort video’s opsturen waarin hij zijn kwaliteiten laat zien.

Maar met z’n oude viool zou hij niet in aanmerking komen. ,,Ik heb er acht jaar met veel plezier op gespeeld. Hij heeft ook een heel mooie klank, maar is technisch wat gelimiteerd.” Voor de toptalenten zijn er gelukkig mogelijkheden. De Vries schreef verschillende huizen aan en kreeg van J&A Beare London een uitnodiging om een viool uit te zoeken. Via een crowdfundactie, opgezet door goede vriendin Geertje Kingma uit Leeuwarden kreeg hij het geld bij elkaar om de reis en het verblijf te kunnen betalen. Maar toen kwam het nieuws van de Britse mutatie van het coronavirus. Afreizen werd onmogelijk. ,,Ik was al zenuwachtig toen de eerste berichten over de situatie in London naar buiten kwamen, maar toen ik moest cancelen, ja, dat was vreselijk.”

Zes nullen

Hoe nu verder? ,,Ik moest echt binnen twee weken wat anders.” Hij legde zijn probleem voor aan zijn docent en twee dagen later had hij een viool met de waarde van zes nullen in handen. De docent belde met Marcel Richters, expert en grootste dealer in violen in Oostenrijk, die overlegde met een bejaarde instrumentenverzamelaar die wel wat moois in huis had.

Uiteraard moest hij een contract tekenen met een aantal voorwaarden. Niemand anders dan hijzelf mag de viool aanraken. Hij moet hem goed onderhouden en never nooit aan iemand vertellen hoeveel het instrument exact waard is.

Dat doet hij dus ook niet. Maar hij weet wel wat het instrument waard is. En daarom laat hij de viool bij voorkeur geen seconde uit het oog. Toen er niemand van zijn huisgenoten thuis was, nam hij het instrument zelfs mee naar de supermarkt. En uiteraard gaat de Storioni mee naar school. Het geld dat hij zou gebruiken voor de reis en het verblijf in London heeft hij gebruikt om het tweehonderd jaar oude instrument in topconditie te krijgen. Ook moet hij ’m om de zoveel weken laten reinigen.

Bezoekjes als ‘highlight’

Verder is de enige tegenprestatie dat hij elke week bij z’n gulle weldoener langsgaat om een stuk te spelen dat hij aan het oefenen is. Dat is geen offer, vertelt De Vries. Vanwege de coronacrisis heeft hij sinds oktober bijna niemand meer gezien. Lessen zijn hoofdzakelijk online en iedereen die hij kent is supervoorzichtig. Even wat drinken bij vrienden is er al heel lang niet meer bij. Voordat hij bij de 88-jarige weldoener langsgaat, moet hij zich laten testen. ,,En dan hoef ik ook geen afstand meer te houden of een mondkapje te dragen. Dat voelt zo fijn. Die bezoekjes zijn echt de highlight van mijn week.”

Registreer u bij het Friesch Dagblad

Registreren
  • Registreren is zonder kosten of verplichtingen
  • Alle artikelen op frieschdagblad.nl zijn volledig toegankelijk
Hoofdredacteur

Opinie: Het gezicht van eenzame ouderen

Opinie

Er zijn in coronatijd weinig activiteiten voor ouderen. En daarmee schiet aandacht voor eenzaamheid en ouderdomsziekten zoals alzheimer of dementie er ook bij in. Een provinciaal n...

9 uur geleden

Lees meer

Thecla Bodewes weet het tij te keren

Economie

Scheepsbouwer Thecla Bodewes (TB) Shipyards heeft vorig jaar bijna zes ton winst gemaakt. In 2019 was nog een reorganisatie noodzakelijk, toen het bedrijf ruim twee miljoen euro ve...

18 uur geleden

Lees meer

Waarom Friesch Dagblad?

  • Het nieuws uit Fryslân
  • Verdieping en duiding bij de actualiteit
  • Opinies en analyses
  • Betrouwbaar, kritisch, evenwichtig en opbouwend
Registreren
Sluiten
Sluiten