Paaskaars geeft Tjeerd Visser kracht en hoop

In de huiskamer van Tjeerd Visser (68) staat sinds mei vorig jaar een paarskaars die hij kreeg na het overlijden van zijn vrouw Jitske, in 2018. Kort daarna kreeg hij ook zelf de diagnose kanker. De kaars geeft hem kracht en hoop.

Lodewijk Born Marchje Andringa

Geplaatst: 04 april 2021 om 13:00

Tjeerd Visser uit Stiens met zijn paaskaars.   FOTO: MARCHJE ANDRINGA
0%

Wie met Tjeerd Visser spreekt zit tegenover een opgewekte man. Iemand die vaker vindt dat het glas halfvol is dan halfleeg. Ja, hij heeft ook mindere dagen, maar de inwoner van Stiens maakt zich niet zo snel druk om onbelangrijke zaken in het leven. ,,Ik kan heel goed relativeren. Soms denk ik als ik mensen hoor klagen: zeur en klaag toch niet zo. Er zijn mensen die het heel wat slechter hebben op deze wereld.”

Het verhaal van de paaskaars, die bij hem thuis staat, is onlosmakelijk verbonden met zijn echtgenote Jitske. ,,We zijn allebei geboren in Leeuwarden. Echte Liwwadders. We leerden elkaar in 1978 kennen en een jaar later zijn we getrouwd. Eerst hebben we samen nog in Leeuwarden gewoond, maar toen we een mooie woning in It Heechhôf konden laten bouwen zijn we naar Stiens vertrokken.”

Het gezin werd compleet met de komst van Frank en Ewout. ,,Ze zijn nu 33 en 29 jaar. Volwassen kerels.” Ze werden geadopteerd uit Thailand, toen ze allebei ongeveer twee jaar oud waren. Frank in 1989 en Ewout in 1993. ,,Dat zijn twee van de langste reizen die ik samen met Jitske heb gemaakt. We hebben veel van de wereld gezien. Mooie vakanties gehad in onder meer Frankrijk, Spanje, Italië en Portugal. Maar we hielden allebei ook erg van de kust, van de zee, de Waddeneilanden. En ooit waren we in de winter in Helsinki, waar Frank toen studeerde en later bij zijn afstuderen op Curaçao.”

Een vrouw met karakter

Tjeerd Visser werkte bij de provincie Fryslân in verschillende functies en Jitske als afdelingshoofd bij de voorloper van de SVB, de overheidsinstantie die onder meer de kinderbijslag uitbetaalt. Met de millenniumwisseling veranderde er veel. ,,In 2000 werd bij Jitske beenmergkanker geconstateerd, de ziekte van Kahler. Daarnaast had ze ook reu-ma.”

Maar het was niet zo dat ze daardoor stopte met leven. ,,Jitske was een vrouw met karakter. Een heel leuke, lieve vrouw, die zich bepaalde doelen stelde om te bereiken. Ze was sociaal bewogen, met oog voor de ander. Ze heeft bijvoorbeeld jarenlang in het bestuur van de Reuma Patiënten Vereniging, afdeling Leeuwarden, gezeten. Ook was ze samen met haar goede vriendin Sylvia Langbroek landelijk actief voor de Reumabond en sprak ze met ambtenaren van het Ministerie van VWS (Volksgezondheid) en kregen ze ook écht dingen voor elkaar.”

Jitske was een vrouw met karakter. Een heel leuke, lieve vrouw, die zich bepaalde doelen stelde om te bereiken

De ziekte was er wel, maar beperkte haar niet zodanig dat ze niet normaal kon functioneren. ,,Maar we wisten ook: als je deze vorm van beenmergkanker hebt, dan is daarvoor geen genezing mogelijk.” Op 25 oktober 2018 overleed Jitske. ,,Dat was een enorme klap voor ons als gezin.” Er was tijd nodig om dat verlies te verwerken, maar eigenlijk kwam die er voor Tjeerd en de kinderen niet. ,,Ik kreeg namelijk in augustus 2019 te horen dat ik maagkanker had.” Het begin van allerlei onderzoeken, chemokuren en behandeltrajecten die niet allemaal vlekkeloos verliepen. ,,Dan krijg je klap op klap.”

Maar gelukkig sloegen de behandelingen aan. ,,Ik ben afgelopen januari door de scan geweest en op dit moment is daar niks op te zien. Ik voel me ook goed. Ik fiets al weer tochten van vijftig tot zestig kilometer.” Tegelijk weet Visser dat hij misschien wel in extra tijd leeft. ,,Zo’n ziekte kan altijd weer terugkomen en de gemiddelde prognoses en statistieken voor maagkanker zijn niet heel goed. Ik leef bij wat de dag brengt en me geeft en ben daar dankbaar voor.”

Ik pas op je

In mei vorig jaar - net voor Pinksteren - kreeg hij de paaskaars van zijn kerkelijke gemeente. ,,Het was op een vrijdagavond en toen stond er ineens een diaken van onze kerk voor de deur. Ze hadden besloten dat wij de paaskaars uit 2019 moesten hebben. Het was net op een avond dat het niet heel goed met mij ging, dus dat vond ik al heel bijzonder.” De kaars kreeg een speciale betekenis voor hem: ,,Het was net of die kaars tegen me zei: maak je maar geen zorgen, Ik pas op je.”

Visser steekt deze nu aan bij speciale momenten. ,,Op de verjaardag van Jitske, haar sterfdag, maar ook op onze trouwdag, of momenten dat ik het even nodig heb. En dan voel ik ook dat het Licht van de kaars mij kracht geeft.” Visser noemt zichzelf geen ,,halleluja-christen”. ,,Ik geloof in het verhaal van Pasen, dat Hij voor ons geleden heeft en opgestaan is, maar soms heb ik ook wel mijn twijfels. Zou het allemaal wel waar zijn? Klopt het wel? Want als God almachtig is, waarom is er dan toch zoveel lijden in de wereld en grijpt Hij niet in?”

Toen ik ’m kreeg was de kaars 1,20 meter hoog en nu ongeveer nog zo’n 55 centimeter

Tegelijk voelt hij wel degelijk de nabijheid van God, van een groter iets. Dat licht van de paaskaars, hij wil het eigenlijk het liefst delen. ,,Ik heb deze kaars dan wel gekregen, maar het is niet mijn bezit. Hij brandt voor iedereen, voor ons allemaal. Daarom zeg ik: je mag hem altijd even een tijdje lenen.” Op die wijze hoopt Visser het licht dat hij kreeg te kunnen delen. In huize Visser heeft deze inmiddels de nodige branduren gehad. ,,Toen ik ’m kreeg was de kaars 1,20 meter hoog en nu ongeveer nog zo’n 55 centimeter.”

Vooruitblikkend naar Pasen hoopt hij dat mensen dat verhaal vanuit hoop kunnen beleven. ,,Vaak schijnt voor ons de zon en is alles mooi en kunnen we de hele wereld aan, maar we kennen ook allemaal wel momenten waarop en perioden waarin de zon ver achter de horizon is verdwenen en het voor ons gevoel alleen maar donker is. Maar áltijd is er dat licht van Pasen. Op de donkere momenten is het licht van de paaskaars op z’n sterkst en straalt heel helder. Het is voor ons een teken van liefde en hoop en zo weten we dat Hij voor ons zorgt.”

Registreer u bij het Friesch Dagblad

Registreren
  • Registreren is zonder kosten of verplichtingen
  • Alle artikelen op frieschdagblad.nl zijn volledig toegankelijk
Hoofdredacteur

Opinie: Het gezicht van eenzame ouderen

Opinie

Er zijn in coronatijd weinig activiteiten voor ouderen. En daarmee schiet aandacht voor eenzaamheid en ouderdomsziekten zoals alzheimer of dementie er ook bij in. Een provinciaal n...

10 uur geleden

Lees meer

Thecla Bodewes weet het tij te keren

Economie

Scheepsbouwer Thecla Bodewes (TB) Shipyards heeft vorig jaar bijna zes ton winst gemaakt. In 2019 was nog een reorganisatie noodzakelijk, toen het bedrijf ruim twee miljoen euro ve...

19 uur geleden

Lees meer

Waarom Friesch Dagblad?

  • Het nieuws uit Fryslân
  • Verdieping en duiding bij de actualiteit
  • Opinies en analyses
  • Betrouwbaar, kritisch, evenwichtig en opbouwend
Registreren
Sluiten
Sluiten