Stanley Menzo: een avonturier met gevoel voor Cambuur

Stanley Menzo stond bij topclubs onder de lat en beleefde ook als trainer avonturen. Toch lag racisme altijd op de loer. In zijn biografie Het gevecht onder de lat - die vandaag verschijnt - vertelt de oud-coach van SC Cambuur over zijn leven als zwarte keeper, maar krijgt de lezer bovenal zijn menselijke kant te zien.

Lars Goerres

Geplaatst: 05 april 2021 om 20:56

Stanley Menzo. Foto: ANP  
0%

Het is even na vieren ‘s middags, Nederlandse tijd, als Stanley Menzo zich vanuit Aruba meldt voor een videogesprek. Gehuld in een geel poloshirt geeft de nu 57-jarige Surinamer tekst en uitleg over zijn levensverhaal, opgetekend door sportjournalist Mike van Damme. Van de welbekende rascisme-vragen tot herinneringen aan Cambuur.

Waarom was het nu tijd om je verhaal te vertellen?

,,Het verzoek kwam voorbij. Toen ik twee jaar geleden werd gevraagd om mijn mening over de Black Lives Matter-discussie te geven, had ik daar eigenlijk niet zo’n zin in. Maar meewerken aan een biografie wilde ik wel. Om mijn hele verhaal te vertellen en naast het praten over discriminatie ook de mens Stanley Menzo te belichten. Want veel mensen kennen die niet.”

Een deel van het boek gaat over racisme in het voetbal. De eerste keer dat je daar zelf mee te maken kreeg was tijdens een wedstrijd met het C-team van Ajax tegen sc Heerenveen. Wat herinner je je daar nog van?

,,Niet veel, behalve dat we met 7-3 verloren en ik me toen behoorlijk heb laten beïnvloeden door het publiek. Wat er precies gezegd werd, ben ik vergeten. Maar het was voor het eerst dat ik voelde dat mensen vanwege mijn huidskleur anders tegen me aankeken.”

Wat is het ergste dat je hebt meegemaakt?

,,Volwassen mensen die vanaf de tribunes oerwoudgeluiden maakten terwijl hun kind van vijf ernaast zat en vrolijk meedeed. Dan ben je wel heel diep gezonken. Als ouder hoor je je zoon of dochter te corrigeren als die zoiets doet, te zeggen dat het niet past in onze maatschappij.”

Had je het gevoel dat je je als zwarte voetballer meer moest bewijzen dan witte spelers?

,,Ja, zeker toen ik jong was. Als je merkt dat er achter je rug om negatief over je huidskleur gepraat wordt, dan zorgt dat voor een achterstand. Maar uiteindelijk gaat het erom dat mensen je de kans geven om een van hen te worden. Dat was voor mijn gevoel niet altijd zo, al moet ik daar bij zeggen dat ik ook mooie dingen heb meegemaakt, zoals als keeper van Ajax toegezongen worden tijdens een wedstrijd. Maar de negatieve ervaringen blijven over het algemeen hangen.”

Volwassen mensen die vanaf de tribunes oerwoudgeluiden maakten terwijl hun kind van vijf ernaast zat en vrolijk meedeed. Dan ben je wel heel diep gezonken

In hoeverre vind jij dat het klimaat waarin niet-witte Nederlanders hun werk moeten doen nu beter is dan toen jij zelf nog op het veld stond?

,,Het is enorm veranderd. Ook in mijn tijd zag je in Nederland al verbetering. Aan het begin van mijn carrière hoorde je nog wel eens oerwoudgeluiden en werden er bananenschillen naar je gegooid, later gebeurde dat niet meer. Maar sommige andere landen, zoals Bulgarije, zijn helaas nog niet zover. Toen het Engelse nationale elftal daar eind 2019 een EK-kwalificatiewedstrijd moest spelen, gaven ze van te voren aan van het veld te zullen stappen als er ook maar één racistische opmerking werd gemaakt.”

Zou je racisme ooit kunnen uitbannen?

,,Nee, dat denk ik niet. Er zal altijd wel iemand iets roepen. Het is belangrijker om dat als maatschappij af te keuren en zo snel mogelijk de kop in te drukken. De Black Lives Matter-beweging helpt daarbij. Plotseling gingen ook witte mensen zich in het publieke debat mengen. Daardoor ben je als zwarte Nederlander geen slachtoffer meer, maar heb je medestanders. Het werd een gemeenschappelijk probleem en dat is de enige manier om verder te komen. Dat men elkaar binnen alle geledingen van de samenleving corrigeert als er iets gezegd wordt dat niet door de beugel kan.”

Dan iets heel anders: Cambuur. Daar volgde je in 2008 als trainer de ontslagen Jurrie Koolhof op. Wat is je het meeste bijgebleven uit die periode?

,,Toch wel de play-offs van het eerste jaar, eindigend met de late gelijkmaker en de verloren strafschoppenserie tegen Roda JC. Het niet halen van de promotie heeft zijn weerslag gehad op de groep, maar ook op mij. De verhoudingen werden daardoor in het tweede seizoen anders. Ik kreeg problemen met Sandor van der Heide en er was een aantal wisselingen binnen de selectie.”

Jullie eindigden nog wel als tweede.

,,Klopt. Maar in de play-offs werden we meteen uitgeschakeld. Dat was een klap, die de daaropvolgende zomer nog nadreunde en ook tot een slechte start van het nieuwe seizoen leidde. De chemie tussen mij en de spelers was weg. Aangezien ik gehaald werd in een periode waarin nog volop geïnvesteerd kon worden, drukte ik zwaar op de begroting toen Cambuur het financieel moeilijker kreeg. Daarom was mijn vertrek naar Vitesse voor alle partijen het beste, hoe graag ik het ook anders had gezien.”

Ik heb tot het laatst toe een fijne tijd in Leeuwarden gehad en hoop van harte dat ze dit seizoen promoveren, al is er denk ik niemand te vinden die Cambuur dat na de teleurstelling van vorig jaar niet gunt

Koester je nog warme gevoelens voor de club?

,,Zeker. Ik heb tot het laatst toe een fijne tijd in Leeuwarden gehad en hoop van harte dat ze dit seizoen promoveren, al is er denk ik niemand te vinden die Cambuur dat na de teleurstelling van vorig jaar niet gunt. Het blijft een van de mooiste clubs waar ik heb gewerkt, ook vanwege de supporters. Bij uitwedstrijden tegen pak ’m beet Dordrecht speelden we voor slechts 500 mensen, maar thuis was het altijd volle bak.”

Dan naar de actualiteit: sinds deze maand ben je technisch manager en interim-bondscoach van Aruba. Wat was de reden dat je dacht: dit moet ik doen?

,,Ik vind het leuk in andere landen te werken, verschillende culturen te ontdekken en mijn kennis over te dragen. Dat kan op Aruba perfect. Het nationale elftal staat tweehonderdste op de wereldranglijst, maar men heeft wel een plan en wil zich ontwikkelen. Als we er binnen drie jaar in slagen alles organisatorisch beter neer te zetten en een stevig fundament bij de jeugd te creëren, dan is mijn missie geslaagd.”

Menzo. Het gevecht onder de lat. Mike van Damme. Uitgeverij: Nieuw Amsterdam. 271 pagina’s. Prijs: 20,99 euro

Registreer u bij het Friesch Dagblad

Registreren
  • Registreren is zonder kosten of verplichtingen
  • Alle artikelen op frieschdagblad.nl zijn volledig toegankelijk
Hoofdredacteur

Opinie: Het gezicht van eenzame ouderen

Opinie

Er zijn in coronatijd weinig activiteiten voor ouderen. En daarmee schiet aandacht voor eenzaamheid en ouderdomsziekten zoals alzheimer of dementie er ook bij in. Een provinciaal n...

11 uur geleden

Lees meer

Thecla Bodewes weet het tij te keren

Economie

Scheepsbouwer Thecla Bodewes (TB) Shipyards heeft vorig jaar bijna zes ton winst gemaakt. In 2019 was nog een reorganisatie noodzakelijk, toen het bedrijf ruim twee miljoen euro ve...

20 uur geleden

Lees meer

Waarom Friesch Dagblad?

  • Het nieuws uit Fryslân
  • Verdieping en duiding bij de actualiteit
  • Opinies en analyses
  • Betrouwbaar, kritisch, evenwichtig en opbouwend
Registreren
Sluiten
Sluiten