Peter R. de Vries (1956-2021) was een misdaadbestrijder én steun en toeverlaat voor vele nabestaanden | In memoriam

Peter R. de Vries speelde een belangrijke rol bij het oplossen van spraakmakende zaken waarin hij zich vastbeet. Maar hij toonde zich met woord en daad ook een steun en toeverlaat voor de nabestaanden.

Misdaadverslaggever Peter R. de Vries (1956-2021).

Misdaadverslaggever Peter R. de Vries (1956-2021). Foto: ANP

Peter Rudolf de Vries is ruim een week na de aanslag van vorige week dinsdag overleden. Dat heeft zijn familie bekendgemaakt in een verklaring die RTL Nieuws heeft gepubliceerd: ‘Peter heeft geknokt tot het einde, maar heeft de strijd niet kunnen winnen. Hij is omringd door de mensen die hem liefhebben, overleden. Peter heeft geleefd naar zijn overtuiging: ‘ On bended knee is no way to be free ’. We zijn onnoemelijk trots op hem en tegelijkertijd ontroostbaar.’ De Vries werd 64 jaar.

Het had het imago van een starre, hardwerkende en tikje arrogante man. Veel bekenden van de misdaadverslaggever gebruiken het woord „pitbull”, of, als hij het op iemand had gemunt, „bloedhond” – om de werkwijze van De Vries te omschrijven. Maar hij benijdde ook mensen die wel onbekommerd konden ontspannen.

En soms kon er bij hem ook wel een glimlach af. Bijvoorbeeld toen hij vertelde over zijn gastoptreden als Miss Beautycase twee maanden geleden in de ‘drag show’ Make up your mind , waarvoor hij een dikke laag make-up en een extravagante jurk droeg. Hij vond het leuk om mee te doen aan het programma omdat hij er mensen mee kon verrassen - zoiets had niemand van hem verwacht. „Imago is ook dat wat je niet bent”, zei hij in het programma. Maar De Vries deed nooit iets alleen maar voor de lol. „Dit optreden had ook een maatschappelijk tintje”, zei hij er in het showbizzprogramma over.

Op de kaart gezet

De Vries was de man in Nederland die misdaadjournalistiek, eerder een ondergeschoven kindje, echt op de kaart heeft gezet. Maar dat niet alleen: hij zette zich ook in voor de nabestaanden van hen die door misdaad om het leven waren gekomen of voor degenen die waren gedupeerd door een gerechtelijke dwaling. De lijst is lang.

Na jarenlang onderzoek naar de moord op de 23-jarige stewardess Christel Ambrosius in 1994, bracht onder anderen De Vries een van de grootste rechterlijke dwalingen uit de justitiële geschiedenis aan het licht. Twee mannen werden tot tien jaar cel veroordeeld. De zwagers hielden altijd vol onschuldig te zijn en werden uiteindelijk alsnog vrijgesproken. In 2008 werd de werkelijke dader gepakt.

In 2003 spoorde hij in Chili Charlie da Silva op, de voormalige lijfwacht van Klaas Bruinsma. Die vertelde over een logeerpartij van de toen aanstaande echtgenote van prins Friso Mabel Wisse Smit op de boot van Bruinsma en suggereerde dat de twee een relatie hadden.

Marianne Vaatstra

De Vries was jarenlang ook nauw betrokken bij de zaak-Vaatstra. Hij probeerde al in 2000, ruim een jaar na de gewelddadige dood en verkrachting van de zestienjarige Marianne Vaatstra bij Veenklooster, een grootschalig DNA-onderzoek van de grond te krijgen. Uiteindelijk lukte dat in 2012.

In 2008 won de misdaadverslaggever de International Emmy Award voor zijn reportages over de verdwijning van de Amerikaanse Natalee Holloway op Aruba in 2005 na een stapavond, en de betrokkenheid daarbij van Joran van der Sloot.

De Vries speelde bovendien in het strafproces van Willem Holleeder, dat dit jaar in hoger beroep wordt behandeld, een belangrijke rol. Hij hielp Holleeders zussen Astrid en Sonja contact te leggen met justitie toen die besloten belastende verklaringen tegen hun broer af te leggen.

De gezondheid van de zwaargewonde De Vries ging woensdag voor het eerst achteruit, zei RTL-programmadirecteur Peter van der Vorst gisteravond in RTL Boulevard . Hij had contact met de familie, vooral met diens zoon Royce. Tot woensdag was er hoop op verbetering. Maar gisteren bezweek de misdaadverslaggever aan zijn verwondingen.