Bijzonder geslaagd prentenboek van Tiny Fisscher maakt de dood bespreekbaar met jonge kinderen | Kinderboek

Ook heel jonge kinderen worden geconfronteerd met de dood. Die van hun opa of oma, of een ander familielid of een kind uit de buurt. Of van een heel geliefd huisdier. Prentenboeken kunnen dan een heel handig hulpmiddel zijn om een en ander bespreekbaar te maken. Kikker en het vogeltje (1991) van Max Velthuijs is een klassieker, maar dat boek krijgt nu een mooie concurrent: Vogel is dood van Tiny Fisscher.

Vogel is dood.

Vogel is dood. Illustratie: Herma Starreveld.

De vogels vinden een dode vogel, maar is hij wel dood? Slaapt hij niet? De conclusie op de eerste spread is duidelijk: ‘Op je rug + poten omhoog = dood.’ Een schitterende conclusie zoals die ook uit het brein van heel jonge kinderen zou kunnen komen. Maar er ontstaat dan een soms verwarrend gesprek tussen de verschillende vogels. ‘Wat? Gisteren leefde hij nog!’, waarop een andere vogel dan filosofisch reageert: ‘Zo zie je maar weer, het kan zomaar ineens over zijn.’ En de vogels uiten ook hun gevoelens. ‘Vogel, ik vind het niet leuk, je ligt zo stil. Ik moet geloof ik een beetje huilen.’ Een andere vogel is ook verdrietig en vraagt of hij mee mag huilen. ‘Ja hoor. Samen huilen is fijner.’

Ruzie

Nieuws

menu