De vele uren viool brachten mij stijlgevoel, verbeeldingskracht en discipline. Die hielpen me later mijn stem te vinden als klassiek sopraan | Column Melissa van Voorst

‘Do praatst Frysk!’, hoor ik weleens verbaasd als ik iemand in het Fries aanspreek. U zult wel denken: zo bijzonder is dat niet. Maar ik zal mezelf eerst even omschrijven. Ik ben de dochter van een Curaçaose moeder en een Nederlandse vader die in 1977 Amsterdam achter zich lieten om in Fryslân te gaan wonen. Door toeval heb ik Amsterdam in mijn paspoort staan maar ik ben opgegroeid op het het Friese platteland.

Columniste Melissa van Voorst.

Columniste Melissa van Voorst. Foto: Team Horsthuis

Hoe zo’n krullenbol dan op haar 6 e viool gaat spelen terwijl bij ons thuis veel Elvis Presley, James Brown, Funk en Salsa werd beluisterd? Dat kwam door Herman van Veen die met het Groot Waterlands Symfonieorkest het sprookje van Alfred Jodocus Kwak vertelde. Mijn ouders zeggen nu dat ze knettergek werden van die CD die ik spreekwoordelijk grijs draaide. Maar zo geschiedde dus, Melissa ging op vioolles!

Nieuws

menu