Al kokend achter de tajine vertelt de verloren zoon Abdelkader Benali liefdevol over de relatie met zijn moeder | Recensie

Intense mediterrane geuren komen je tegemoet als je de Noorderkerkzaal in Sneek binnentreedt. Kruidig en zoet: peper, kerrie, kurkuma, paprika. Je gedachten vliegen naar een vakantie-ervaring vol genot, zon, rust en een tijdloos zijn.

Abdelkader Benali in zijn theatervoorstelling 'Moeder en zoon'.

Abdelkader Benali in zijn theatervoorstelling 'Moeder en zoon'. Foto: Rob van Dam

Op de vlakke vloer een klein aanrecht met veel ingrediënten, een koffiemachine en vooral de tajine waaruit de aanwezige dampen zijn ontsnapt. Ze omarmen je en laten je de komende anderhalf uur ook niet meer los. Achter het aanrecht een kok. Geen tv-kok of een driesterren chef de cuisine, maar een schrijver met een schort. Gewoon een schrijver die tot rust komt als hij kookt, gewoon een schrijver die zijn sporen heeft verdiend bij het grote en het kleine publiek: de Marokkaans-Nederlandse Abdelkader Benali (1975).

Nieuws

menu